Óaldarflokkar og pólitískir ribbaldar Þráinn Bertelsson skrifar 18. ágúst 2008 06:00 Íslenskir stjórnmálaflokkar sem ugglaust komu í heiminn syndlausir eins og hverjir aðrir hvítvoðungar sýna nú um stundir skuggalega tilhneigingu til að hegða sér eins og hópar misyndismanna, óaldarflokkar, jafnvel mafíur svo að maður nefni þekktasta félagsform frjálshyggjutímans - sem eins og kalda stríðið ætlar að endast lengur á Íslandi en í löndum sem þróast með eðlilegum hætti. Í mesta sakleysi gengu Reykvíkingar að kjörborðinu fyrir um einu og hálfu ári til að velja sér sveitarstjórnarfólk til að sjá til þess að skólar starfi í borginni, börn komist á dagheimili, hlúð sé að gamalmennum og skipulagsvinna og byggingaeftirlit sé svo vandað að borgin verði eilíf. Einnig voru margir kjósendur að vona að sveitastjórnarliðið aflétti vændisrekstri og fjarlægði ofbeldisfólk af götunum. Í sveitastjórnarkosningum er ekki tekist á um hinstu rök tilverunnar. Yfirgnæfandi meirihluti kjósenda er hlynntur því að ruslafötur séu tæmdar með hæfilegu millibili, götur sópaðar og fólk komist leiðar sinnar. Heilbrigð skynsemi, virðing fyrir fólki og skattpeningum, þjónustulund og greiðvikni við alla (ekki bara flokkssystkin og ættingja) er það helsta sem við förum fram á að borgarfulltrúar okkar búi yfir af dyggðum Gallinn er bara sá að í borgarstjórnarkosningum í Reykjavík var ekki kosið um fulltrúa borgarbúa heldur fulltrúa stjórnmálaflokka. Erfitt að að sjá að uppeldi þessa fólks í stjórnmálaflokkunum hafi þroskað það og gert að geðugum manneskjum. Samkvæmt eins og hálfs árs reynslu virðast þessar blessaðar manneskjur vera uppaldar í óaldarflokkum en ekki stjórnmálaflokkum - nema þetta sé að verða sami hluturinn. Borgarfulltrúarnir hafa orðið sér til skammar með ósannindum, refsskap, svikum, valdagræðgi og vanstillingu. Þetta fólk ætti að skammast sín og reyna að taka sig á restina af kjörtímabilinu. Það ætti að leggja sína eigin hagsmuni og flokka sinna til hliðar og taka til óspilltra málanna við að vinna að hagsmunum borgarbúa. Í einum hóp, án minnihluta og meirihluta, einkabíla og einkabílstjóra - og reyna að muna að núna er árið 2008. Ekki 1008. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þráinn Bertelsson Mest lesið Er skóli þíns barns á listanum ? Rakel Linda Kristjánsdóttir Skoðun 790.000 veikindadagar á ári Gunnlaugur Már Briem Skoðun Er ekki best að tala bara íslensku um ESB og matvælaverð? Trausti Hjálmarsson Skoðun Hvar eru karlarnir??? Hrannar Már Ásgeirs Sigrúnarson Skoðun Lausnin sem leysir ekkert Jóhann Skagfjörð Magnússon Skoðun Geðheilbrigðisþjónusta óháð efnahag? Steinunn Bragadóttir Skoðun Saga af tveimur krónum: Rétturinn til að drukkna í nafni fullveldis Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Um skipulag bæja Þórður Már Sigfússon Skoðun Kolbrún Áslaug Baldursdóttir, Þorgerður Katrín, o.fl.: Popúlismi og skautun í íslenskum stjórnmálum Hjörvar Sigurðsson Skoðun Að kannast ekki við ábyrgð sína Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun
Íslenskir stjórnmálaflokkar sem ugglaust komu í heiminn syndlausir eins og hverjir aðrir hvítvoðungar sýna nú um stundir skuggalega tilhneigingu til að hegða sér eins og hópar misyndismanna, óaldarflokkar, jafnvel mafíur svo að maður nefni þekktasta félagsform frjálshyggjutímans - sem eins og kalda stríðið ætlar að endast lengur á Íslandi en í löndum sem þróast með eðlilegum hætti. Í mesta sakleysi gengu Reykvíkingar að kjörborðinu fyrir um einu og hálfu ári til að velja sér sveitarstjórnarfólk til að sjá til þess að skólar starfi í borginni, börn komist á dagheimili, hlúð sé að gamalmennum og skipulagsvinna og byggingaeftirlit sé svo vandað að borgin verði eilíf. Einnig voru margir kjósendur að vona að sveitastjórnarliðið aflétti vændisrekstri og fjarlægði ofbeldisfólk af götunum. Í sveitastjórnarkosningum er ekki tekist á um hinstu rök tilverunnar. Yfirgnæfandi meirihluti kjósenda er hlynntur því að ruslafötur séu tæmdar með hæfilegu millibili, götur sópaðar og fólk komist leiðar sinnar. Heilbrigð skynsemi, virðing fyrir fólki og skattpeningum, þjónustulund og greiðvikni við alla (ekki bara flokkssystkin og ættingja) er það helsta sem við förum fram á að borgarfulltrúar okkar búi yfir af dyggðum Gallinn er bara sá að í borgarstjórnarkosningum í Reykjavík var ekki kosið um fulltrúa borgarbúa heldur fulltrúa stjórnmálaflokka. Erfitt að að sjá að uppeldi þessa fólks í stjórnmálaflokkunum hafi þroskað það og gert að geðugum manneskjum. Samkvæmt eins og hálfs árs reynslu virðast þessar blessaðar manneskjur vera uppaldar í óaldarflokkum en ekki stjórnmálaflokkum - nema þetta sé að verða sami hluturinn. Borgarfulltrúarnir hafa orðið sér til skammar með ósannindum, refsskap, svikum, valdagræðgi og vanstillingu. Þetta fólk ætti að skammast sín og reyna að taka sig á restina af kjörtímabilinu. Það ætti að leggja sína eigin hagsmuni og flokka sinna til hliðar og taka til óspilltra málanna við að vinna að hagsmunum borgarbúa. Í einum hóp, án minnihluta og meirihluta, einkabíla og einkabílstjóra - og reyna að muna að núna er árið 2008. Ekki 1008.
Kolbrún Áslaug Baldursdóttir, Þorgerður Katrín, o.fl.: Popúlismi og skautun í íslenskum stjórnmálum Hjörvar Sigurðsson Skoðun
Kolbrún Áslaug Baldursdóttir, Þorgerður Katrín, o.fl.: Popúlismi og skautun í íslenskum stjórnmálum Hjörvar Sigurðsson Skoðun