Litli ljóti miðbærinn 30. janúar 2008 11:12 Man ekki til þess að metnaðarfull framtíðarsýn hafi verið til um blessaðan miðbæinn í höfuðborginni Reykjavík. Skipulag hans hefur hrakist á milli embættismanna og stjórnmálamanna í árafjöld, svo og misviturra verslunarmanna og bissnessliðs. Á meðan hefur miðbærinn svo að segja grotnað niður. Hann er ekki svipur hjá sjón; hversu mörg yfirgefin og útkrotuð verslunarhúsnæði eru á reitnum milli Hverfisgötu og Grettisgötu, að viðbættum Skólavörðustígnum frá Leifi heppna og niðrúr? Þvílíkt magn sem þar er samankomið af úðabrúsafreti ... og brotnum rúðum. Ég skrifaði einu sinni grein um miðborgina í Helgarpóstinn sáluga, líklega fyrir réttum aldarfjórðungi. Þá var Hverfisgatan einstefna, rétt eins og Laugavegurinn. Niðurstaðan var að líklega væri leitun að jafn ljótri götumynd og blasir við á Hverfisgötu. Sundurgerðin í húsavali var einstök - og skíturinn á þessum skúraþyrpingum, inn á milli nýlegri húsa, virtist kominn til að vera. Og jafnvel nýju húsin sýndust mér í anda þess sem fyrir var; sundurgerðin alger. Síðan hefur Hverfisgatan versnað. Og Laugavegurinn sömuleiðis. Það hefur verið látið reka á reiðanum ... af alkunnri hentistefnu Íslendinga sem er fólgin í orðunum ... þetta reddast. En þetta hefur ekki reddast. Það þarf að leita til ljótustu borga heims til að finna samjöfnuð. Mér dettur einna helst til hugar Perpignan í Suður-Frakklandi, en þar sást varla í miðborgarhúsin fyrir veggjakroti og skít þegar ég fór þar um seint á síðustu öld. Hafi m,enn hins vegar gengið niður Strikið í Kaupinhavn á síðustu árum sjá menn að þetta þarf ekki að vera svona. Miðborginí Köben hefur aldrei litið betur út; skínandi hrein og til vitnis um stolt og alúð. Það virðist einu gilda hvaða meirihluti er við völd í Reykjavík. Framtíðarsýnin hvað miðborgina varðar er í besta falli óljós - og enn eru menn að vakna upp við skyndifriðanir með andfælum. Skipulagspólitíkin snýst um afleiðingar en ekki orsakir.þ Líklega hefur engri annarri þjóð tekist að flytja sín fegurstu hús í úthverfasafn nema Íslendingum - og skilja miðborgina eftir eins og tannlausu kerlingu í andarslitrunum. Og enn hvarflar að mönnum að flytja fleiri hús, ja til dæmis í Hljómskálagarðinn. Til að rýma til fyrir enn frekari sundurgerð. Skipulagsslysið heldur áfram ... án nokkurrar áfallahjálpar ... -SER. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mannamál Sigmundar Ernis Mest lesið Opnum dyr fyrir innviðafjárfestingu um allt land Logi Einarsson Skoðun Fleiri valkostir og sterkari staða ef við segjum já Ragna Sigurðardóttir Skoðun Ísland, Evrópa og áhrifasvæði stórvelda Þorsteinn Kristinsson Skoðun Eru 532 milljarðar minni tala en 245 milljarðar? Egill Almar Ágústsson Skoðun Referendum: Gratitude and Outlook from the Swiss Substitute Carl Baudenbacher Skoðun Eldra fólk ætti alls ekki að kjósa nei Björn B Björnsson Skoðun Hvað kostar „þetta reddast“? Guðríður Lára Þrastardóttir Skoðun Hvaða þýðingu hefur óvissa um aðildarsamning að ESB? Jón Jónsson Skoðun 600 þúsund manna Ísland – ætlum við að byggja það sjálf? Eyjólfur Ingvi Bjarnason Skoðun Hóparnir þrír sem segja JÁ Rúnar Vilhjálmsson Skoðun
Man ekki til þess að metnaðarfull framtíðarsýn hafi verið til um blessaðan miðbæinn í höfuðborginni Reykjavík. Skipulag hans hefur hrakist á milli embættismanna og stjórnmálamanna í árafjöld, svo og misviturra verslunarmanna og bissnessliðs. Á meðan hefur miðbærinn svo að segja grotnað niður. Hann er ekki svipur hjá sjón; hversu mörg yfirgefin og útkrotuð verslunarhúsnæði eru á reitnum milli Hverfisgötu og Grettisgötu, að viðbættum Skólavörðustígnum frá Leifi heppna og niðrúr? Þvílíkt magn sem þar er samankomið af úðabrúsafreti ... og brotnum rúðum. Ég skrifaði einu sinni grein um miðborgina í Helgarpóstinn sáluga, líklega fyrir réttum aldarfjórðungi. Þá var Hverfisgatan einstefna, rétt eins og Laugavegurinn. Niðurstaðan var að líklega væri leitun að jafn ljótri götumynd og blasir við á Hverfisgötu. Sundurgerðin í húsavali var einstök - og skíturinn á þessum skúraþyrpingum, inn á milli nýlegri húsa, virtist kominn til að vera. Og jafnvel nýju húsin sýndust mér í anda þess sem fyrir var; sundurgerðin alger. Síðan hefur Hverfisgatan versnað. Og Laugavegurinn sömuleiðis. Það hefur verið látið reka á reiðanum ... af alkunnri hentistefnu Íslendinga sem er fólgin í orðunum ... þetta reddast. En þetta hefur ekki reddast. Það þarf að leita til ljótustu borga heims til að finna samjöfnuð. Mér dettur einna helst til hugar Perpignan í Suður-Frakklandi, en þar sást varla í miðborgarhúsin fyrir veggjakroti og skít þegar ég fór þar um seint á síðustu öld. Hafi m,enn hins vegar gengið niður Strikið í Kaupinhavn á síðustu árum sjá menn að þetta þarf ekki að vera svona. Miðborginí Köben hefur aldrei litið betur út; skínandi hrein og til vitnis um stolt og alúð. Það virðist einu gilda hvaða meirihluti er við völd í Reykjavík. Framtíðarsýnin hvað miðborgina varðar er í besta falli óljós - og enn eru menn að vakna upp við skyndifriðanir með andfælum. Skipulagspólitíkin snýst um afleiðingar en ekki orsakir.þ Líklega hefur engri annarri þjóð tekist að flytja sín fegurstu hús í úthverfasafn nema Íslendingum - og skilja miðborgina eftir eins og tannlausu kerlingu í andarslitrunum. Og enn hvarflar að mönnum að flytja fleiri hús, ja til dæmis í Hljómskálagarðinn. Til að rýma til fyrir enn frekari sundurgerð. Skipulagsslysið heldur áfram ... án nokkurrar áfallahjálpar ... -SER.