Best 29. nóvember 2007 00:01 Niðurstaðan liggur fyrir: Ísland er besta land í heimi. Þróunarstofnun Sameinuðu þjóðanna lýsti þessu yfir í brakandi nýrri skýrslu á þriðjudaginn. Við höfum þar með tekið við góðæriskyndlinum af Norðmönnum, sem höfðu verið bestir í heimi í sex ár þar á undan. Mikið held ég að þessi niðurstaða hafi góð áhrif á jólaverslunina. Ég veit samt ekki hvaða snillingar vinna við þessa stofnun en þeir versla örugglega í öðrum matvörubúðum en við og borga húsnæðislánin sín á hagstæðari kjörum. Spurning hvort þeir þurfi líka að vinna sextíu tíma á viku til að ná endum saman? Svo efast ég stórlega um að veðurfarið hérna hafi verið tekið með í reikninginn. Það eru ægilega misvísandi upplýsingarnar sem maður fær úr fjölmiðlum. Einn daginn er maður í hamingjulandinu, allt í uppsveiflu og framtíðin björt. Daginn eftir er allt á leið til andskotans og hagkerfið rauðþrútið eins og pípandi ketill. Gott ef ekki allar bílasölur orðnar yfirfullar af svörtum Range Rover og þeir ríkustu farnir að íhuga að selja einkaþoturnar sínar. Einn daginn blasir það við af forsíðunum að hér sé offita lýðheilsulegt stórvandamál, en svo hókus pókus næsta dag: Við bara allt í einu búandi í besta landi í heimi og ekkert nema stormandi sæla fram undan. Maður er eins og í rússibana þar sem góðæris- og hamfarafréttum er skellt á mann með jöfnu millibili. Hverju á maður að trúa í þessari skæðadrífu misvísandi upplýsinga? Einkabankanum sínum? Verðmiðunum í búðunum? Leikskólakennurunum og karlinum í sjoppunni? Í dýfunum á maður engan annan kost en að arka áfram, horfandi brostnum augum á eftirstöðvarnar á greiðsluseðlunum, sem hækka bara og hækka sama hvað maður rembist við að borga (ég verð reyndar bara 79 ára þegar síðasti greiðsluseðillinn kemur inn um lúguna), vinnandi mest í heimi til að til að geta borgað fyrir dýrasta mat í heimi með dýrasta yfirdrætti í heimi. Hér er allt mest og best, í báðar áttir. Nú veit ég hvað bjartsýnt og dugandi fólk hugsar. Það hugsar: Hættu nú þessu væli – þú býrð í besta landi í heimi! Og verður maður ekki að trúa því? Varla lýgur Samþjó. Hvað ætli Bakþankinn í Fréttablaðinu í Síerra Leóne fjalli annars um í dag? Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson Skoðun Halldór 25.04.2026 Halldór Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir Skoðun Þegar lausnin er að stytta menntun, þá er eitthvað að! Svava Björg Mörk Skoðun
Niðurstaðan liggur fyrir: Ísland er besta land í heimi. Þróunarstofnun Sameinuðu þjóðanna lýsti þessu yfir í brakandi nýrri skýrslu á þriðjudaginn. Við höfum þar með tekið við góðæriskyndlinum af Norðmönnum, sem höfðu verið bestir í heimi í sex ár þar á undan. Mikið held ég að þessi niðurstaða hafi góð áhrif á jólaverslunina. Ég veit samt ekki hvaða snillingar vinna við þessa stofnun en þeir versla örugglega í öðrum matvörubúðum en við og borga húsnæðislánin sín á hagstæðari kjörum. Spurning hvort þeir þurfi líka að vinna sextíu tíma á viku til að ná endum saman? Svo efast ég stórlega um að veðurfarið hérna hafi verið tekið með í reikninginn. Það eru ægilega misvísandi upplýsingarnar sem maður fær úr fjölmiðlum. Einn daginn er maður í hamingjulandinu, allt í uppsveiflu og framtíðin björt. Daginn eftir er allt á leið til andskotans og hagkerfið rauðþrútið eins og pípandi ketill. Gott ef ekki allar bílasölur orðnar yfirfullar af svörtum Range Rover og þeir ríkustu farnir að íhuga að selja einkaþoturnar sínar. Einn daginn blasir það við af forsíðunum að hér sé offita lýðheilsulegt stórvandamál, en svo hókus pókus næsta dag: Við bara allt í einu búandi í besta landi í heimi og ekkert nema stormandi sæla fram undan. Maður er eins og í rússibana þar sem góðæris- og hamfarafréttum er skellt á mann með jöfnu millibili. Hverju á maður að trúa í þessari skæðadrífu misvísandi upplýsinga? Einkabankanum sínum? Verðmiðunum í búðunum? Leikskólakennurunum og karlinum í sjoppunni? Í dýfunum á maður engan annan kost en að arka áfram, horfandi brostnum augum á eftirstöðvarnar á greiðsluseðlunum, sem hækka bara og hækka sama hvað maður rembist við að borga (ég verð reyndar bara 79 ára þegar síðasti greiðsluseðillinn kemur inn um lúguna), vinnandi mest í heimi til að til að geta borgað fyrir dýrasta mat í heimi með dýrasta yfirdrætti í heimi. Hér er allt mest og best, í báðar áttir. Nú veit ég hvað bjartsýnt og dugandi fólk hugsar. Það hugsar: Hættu nú þessu væli – þú býrð í besta landi í heimi! Og verður maður ekki að trúa því? Varla lýgur Samþjó. Hvað ætli Bakþankinn í Fréttablaðinu í Síerra Leóne fjalli annars um í dag?