Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar 21. september 2026 15:30 Í dag, 21. september er alþjóðadagur friðarmenningar á vegum Sameinuðu þjóðanna. Þema dagsins felst í því að temja sér friðsamlegt hugarfar og æfa sættir. Hugsum um orðið sátt. Samfélagið þarf að leggja rækt við þær hugsjónir sem fela í sér kærleika, virðingu, einlæg samskipti og skuldbindingu við aðra. Að öðrum kosti getur farið illa fyrir hugsjónum eins og lýðræði, jafngildi, virðingu og samábyrgð. Helstu lífsgildin geta glatast ef tilfinningar einstaklinganna sem áður gáfu lýðræðinu líf eru ekki lengur ræktaðar. Þá dvínar hugsjónin í brjóstinu. Sátt er gagnkvæmur friður, ekki þvingaður og deiluaðilar eiga að vera ánægðir. Að vera sátt er að vera glöð með niðurstöðuna. Sátt er að friðmælast eftir að hafa komið til móts hvort við annað. Hugsjónin um frið er hugsjón um sátt og útkljáðar deilur. Sáttmáli hlýtur ævinlega að vera æðsta takmark þjóða og einstaklinga og felur í sér ákvörðun um að lifa í sátt og samlyndi. Hann er ánægjulegt friðarband sem enginn skyldi slíta nema við óbærilegar aðstæður. Þau sem ná ekki sáttum bera sökina áfram á milli sín. Sýn huga þeirra er ekki um betri heim, því þau leyfa sökinni að lifa góðu lífi og bíða færis. Sátt krefst aftur á móti vits, þroska og þolinmæði. Friður og réttlæti er eitt af heimsmarkmiðum Sameinuðu þjóðanna um sjálfbæra þróun.SÞ Sátt tveggja einstaklinga eða þjóða er alltaf besti kosturinn því að gleðin yfir niðurstöðunni er sem græðandi smyrsl á sárin. „Sátt er best þeim er saman eiga að búa“. Sátt er því göfug hugsjón sem krefst skilnings, dygða og ræktunar tilfinninga. Að vera sáttasemjari er framkoma og færni sem hægt er að læra og tileinka sér. Sérstök skrásetning mannréttinda Sameinuðu þjóðanna var ekki gerð fyrr en eftir síðari heimsstyrjöldina og samþykkt árið 1948. Formaður nefndarinnar var sáttasemjarinn Eleanor Roosevelt sem sætti ólík sjónarmið innan hópsins. Hún kallaði yfirlýsinguna Magna Carta alls mannkyns. Dagur friðarmenningar hjá Sameinuðu þjóðunum var samþykktur árið 1981 og árið 2001 var ákveðið að hann yrði árlega 21. september. Saga dagsins hófst þó fyrr eða árið 1954 þegar Sameinuðu þjóðirnar fengu að gjöf japönsku friðarbjölluna sem komið var fyrir í höfuðstöðvunum í New York. Henni er hringt í dag og minnt er á að við getum öll lagt okkar fram til að stuðla að friði. Við þurfum ekki að bíða. Boðum frið hvern dag, alls staðar fyrir okkur öll. Ekki aðeins í lokuðum fundasölum heldur einnig heima fyrir og í grasrótarstarfi. Höfundur er rithöfundur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Gunnar Hersveinn Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Skoðun Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Sagan frá hinni hliðinni Sólveig Jancauskiene skrifar Sjá meira
Í dag, 21. september er alþjóðadagur friðarmenningar á vegum Sameinuðu þjóðanna. Þema dagsins felst í því að temja sér friðsamlegt hugarfar og æfa sættir. Hugsum um orðið sátt. Samfélagið þarf að leggja rækt við þær hugsjónir sem fela í sér kærleika, virðingu, einlæg samskipti og skuldbindingu við aðra. Að öðrum kosti getur farið illa fyrir hugsjónum eins og lýðræði, jafngildi, virðingu og samábyrgð. Helstu lífsgildin geta glatast ef tilfinningar einstaklinganna sem áður gáfu lýðræðinu líf eru ekki lengur ræktaðar. Þá dvínar hugsjónin í brjóstinu. Sátt er gagnkvæmur friður, ekki þvingaður og deiluaðilar eiga að vera ánægðir. Að vera sátt er að vera glöð með niðurstöðuna. Sátt er að friðmælast eftir að hafa komið til móts hvort við annað. Hugsjónin um frið er hugsjón um sátt og útkljáðar deilur. Sáttmáli hlýtur ævinlega að vera æðsta takmark þjóða og einstaklinga og felur í sér ákvörðun um að lifa í sátt og samlyndi. Hann er ánægjulegt friðarband sem enginn skyldi slíta nema við óbærilegar aðstæður. Þau sem ná ekki sáttum bera sökina áfram á milli sín. Sýn huga þeirra er ekki um betri heim, því þau leyfa sökinni að lifa góðu lífi og bíða færis. Sátt krefst aftur á móti vits, þroska og þolinmæði. Friður og réttlæti er eitt af heimsmarkmiðum Sameinuðu þjóðanna um sjálfbæra þróun.SÞ Sátt tveggja einstaklinga eða þjóða er alltaf besti kosturinn því að gleðin yfir niðurstöðunni er sem græðandi smyrsl á sárin. „Sátt er best þeim er saman eiga að búa“. Sátt er því göfug hugsjón sem krefst skilnings, dygða og ræktunar tilfinninga. Að vera sáttasemjari er framkoma og færni sem hægt er að læra og tileinka sér. Sérstök skrásetning mannréttinda Sameinuðu þjóðanna var ekki gerð fyrr en eftir síðari heimsstyrjöldina og samþykkt árið 1948. Formaður nefndarinnar var sáttasemjarinn Eleanor Roosevelt sem sætti ólík sjónarmið innan hópsins. Hún kallaði yfirlýsinguna Magna Carta alls mannkyns. Dagur friðarmenningar hjá Sameinuðu þjóðunum var samþykktur árið 1981 og árið 2001 var ákveðið að hann yrði árlega 21. september. Saga dagsins hófst þó fyrr eða árið 1954 þegar Sameinuðu þjóðirnar fengu að gjöf japönsku friðarbjölluna sem komið var fyrir í höfuðstöðvunum í New York. Henni er hringt í dag og minnt er á að við getum öll lagt okkar fram til að stuðla að friði. Við þurfum ekki að bíða. Boðum frið hvern dag, alls staðar fyrir okkur öll. Ekki aðeins í lokuðum fundasölum heldur einnig heima fyrir og í grasrótarstarfi. Höfundur er rithöfundur.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar