Fullvinnsla heima, tollfrjálsir markaðir og raunhæf leið til að styrkja Krónuna og landsbyggðina Eggert Guðmundsson skrifar 22. júlí 2026 13:02 Í umræðunni um framtíð íslensks efnahagslífs er oft horft til ESB sem lykils að stöðugleika. En þegar við skoðum sjávarútveginn okkar stærsta útflutningssektor blasir við allt önnur mynd. Stærsti og hagstæðasti markaður Íslands er ekki ESB. Hann er Bretland. Þess vegna er eðlilegt að spyrja: Hvers vegna flytjum við enn út óunninn fisk fyrir hundruði milljarða þegar við gætum fullunnið aflann heima, skapað störf á landsbyggðinni og selt vöruna tollfrjálst inn á stærsta fiskmarkað Vestur-Evrópu? Bretland er tollfrjáls og kvótalaus markaður fyrir íslenskan fisk Fríverslunarsamningur Íslands og Bretlands tryggir 0% toll á öllum íslenskum fiskafurðum. Þar eru engin kvótatakmörk og engar hindranir sem draga úr samkeppnishæfni okkar. Þetta er algjör andstæða ESB, þar sem óunninn fiskur fer inn í örlitlum kvóta og ber síðan háa tolla. Bretland er því frjálsasti og hagstæðasti fiskmarkaður sem Ísland hefur. Markaðurinn er til staðar og hann er stór Bretar eru ein mesta fiskneysluþjóð Vestur-Evrópu. Þeir kaupa helst flök, frystar afurðir og tilbúnar máltíðir og framleiða ekki nægan fisk sjálfir. Þetta þýðir að Bretland þarf íslenskan fullunninn fisk og Ísland getur fullunnið hann. Tugir milljarða tapast í tollum ESB Í dag flytur Ísland út óunninn fisk fyrir um 360 milljarða króna á ári. Ef stór hluti þess fer inn á ESB-markað tapast tugir milljarða í tollum og lægra verði. Þetta er virði sem gæti verið unnið heima og selt tollfrjálst til Bretlands. Fullvinnsla heima styrkir landsbyggðina og krónuna Fullvinnsla er ekki bara atvinnustefna, því hún er byggðastefna og stöðugleikasamningur við framtíðina. Ef aflinn væri unninn heima myndi virðisaukinn verða eftir á Íslandi, störfum myndi fjölga í vinnslu og þjónustu, útflutningsverðmæti myndi hækka og krónan styrkjast vegna aukins gjaldeyrisflæðis. Sterkari Króna þýðir minni verðbólguþrýsting, lægri vexti og stöðugra rekstrarumhverfi fyrir heimili og fyrirtæki Allir eru að sækjast eftir þessari stöðu. Launakostnaður er áskorun — en ekki hindrun Launakostnaður er hærri á Íslandi en víða annars staðar, en Bretar kaupa gæði, og horfa ekki bara á verð. Íslenskur þorskur og ýsa eru premium vörur á Bretlandsmarkaði og fá hærra verð en sambærilegar afurðir annars staðar. Virðisaukinn sem skapast við fullvinnslu vegur upp launakostnaðinn. Við erum ekki að keppa um að vera ódýrust — við erum að keppa um að vera best. Hvernig snúum við fyrirtækjum sem fullvinna erlendis? Stærstu sjávarútvegsfyrirtæki Íslands hafa byggt upp fullvinnslustöðvar í Evrópu og sitja þar að virðisaukanum. Þetta er hagkvæmt fyrir þau en ekki fyrir Ísland. Til að snúa þessu við þarf markvissa stefnu. Hvatar þurfa að breytast þannig að virðisaukinn verði hagkvæmari heima en erlendis. Það má gera með skattaívilnunum, lægri tryggingagjöldum, fjárfestingu í sjálfvirkni og betri lánskjörum fyrir vinnslufyrirtæki. Áfangasamningar við fyrirtækin sjálf geta tryggt að innlend vinnsla aukist í skrefum, líkt og Færeyjar hafa gert með góðum árangri. Verkalýðshreyfingin getur verið drifkraftur breytinga, því fullvinnsla hækkar laun án verðbólgu og styrkir landsbyggðina. Indland er nýr risamarkaður sem kallar á fullvinnslu heima Fríverslunarsamningur Íslands og Indlands felur í sér að tollar á íslenskar sjávarafurðir verða felldir niður, annað hvort strax eða á næstu árum. Indland er risamarkaður með vaxandi millistétt og mikla eftirspurn eftir gæðavörum. Þar sem tollar eru að hverfa, verður fullvinnsla heima enn mikilvægari — og Ísland fær forskot á lönd sem ekki hafa fríverslunarsamning við Indland. Bretland er tollfrjáls og kvótalaus markaður. Indland er risamarkaður þar sem tollar á íslenskar sjávarafurðir eru að hverfa. ESB er markaður með kvóta, tolla og verndun. Íslenskur sjávarútvegur stendur á krossgötum. Við getum haldið áfram að flytja út óunninn fisk og látið aðra vinna virðisaukann eða við getum fullunnið aflann heima, skapað störf á landsbyggðinni, aukið gjaldeyrissköpun, styrkt krónuna og selt vöruna tollfrjálst inn á stærstu og hagstæðustu markaði sem Ísland hefur haft í áratugi. Fullvinnsla heima, sterk landsbyggð og tollfrjálsir markaðir í Bretlandi og Indlandi, þetta er leiðin til að gera Ísland betra. Höfundur er byggingafræðingur Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason Skoðun Í árlegum skugga PISA Benedikt Sigurðarson Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Skoðun Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar Skoðun Hver á að fá tímann sem gervigreindin sparar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Skoðun Í árlegum skugga PISA Benedikt Sigurðarson skrifar Skoðun Við tölum mikið um geðheilsu en hvað með vinnuumhverfið? Íris Helga Gígju Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar hjátrúin tekur völdin Ásmundur Gunnarsson skrifar Skoðun Utanríkisráðherra hefur ekki slíkan rétt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Breytum ekki bara einkunnakvarðanum – bætum námsmatið Sævar Þór Helgason skrifar Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Friðarsúlan er langt frá því að vera friðartákn fyrir náttúruna Kristján Kristjánsson skrifar Skoðun Mikilvægi samstarfs á norðurslóðum Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason skrifar Sjá meira
Í umræðunni um framtíð íslensks efnahagslífs er oft horft til ESB sem lykils að stöðugleika. En þegar við skoðum sjávarútveginn okkar stærsta útflutningssektor blasir við allt önnur mynd. Stærsti og hagstæðasti markaður Íslands er ekki ESB. Hann er Bretland. Þess vegna er eðlilegt að spyrja: Hvers vegna flytjum við enn út óunninn fisk fyrir hundruði milljarða þegar við gætum fullunnið aflann heima, skapað störf á landsbyggðinni og selt vöruna tollfrjálst inn á stærsta fiskmarkað Vestur-Evrópu? Bretland er tollfrjáls og kvótalaus markaður fyrir íslenskan fisk Fríverslunarsamningur Íslands og Bretlands tryggir 0% toll á öllum íslenskum fiskafurðum. Þar eru engin kvótatakmörk og engar hindranir sem draga úr samkeppnishæfni okkar. Þetta er algjör andstæða ESB, þar sem óunninn fiskur fer inn í örlitlum kvóta og ber síðan háa tolla. Bretland er því frjálsasti og hagstæðasti fiskmarkaður sem Ísland hefur. Markaðurinn er til staðar og hann er stór Bretar eru ein mesta fiskneysluþjóð Vestur-Evrópu. Þeir kaupa helst flök, frystar afurðir og tilbúnar máltíðir og framleiða ekki nægan fisk sjálfir. Þetta þýðir að Bretland þarf íslenskan fullunninn fisk og Ísland getur fullunnið hann. Tugir milljarða tapast í tollum ESB Í dag flytur Ísland út óunninn fisk fyrir um 360 milljarða króna á ári. Ef stór hluti þess fer inn á ESB-markað tapast tugir milljarða í tollum og lægra verði. Þetta er virði sem gæti verið unnið heima og selt tollfrjálst til Bretlands. Fullvinnsla heima styrkir landsbyggðina og krónuna Fullvinnsla er ekki bara atvinnustefna, því hún er byggðastefna og stöðugleikasamningur við framtíðina. Ef aflinn væri unninn heima myndi virðisaukinn verða eftir á Íslandi, störfum myndi fjölga í vinnslu og þjónustu, útflutningsverðmæti myndi hækka og krónan styrkjast vegna aukins gjaldeyrisflæðis. Sterkari Króna þýðir minni verðbólguþrýsting, lægri vexti og stöðugra rekstrarumhverfi fyrir heimili og fyrirtæki Allir eru að sækjast eftir þessari stöðu. Launakostnaður er áskorun — en ekki hindrun Launakostnaður er hærri á Íslandi en víða annars staðar, en Bretar kaupa gæði, og horfa ekki bara á verð. Íslenskur þorskur og ýsa eru premium vörur á Bretlandsmarkaði og fá hærra verð en sambærilegar afurðir annars staðar. Virðisaukinn sem skapast við fullvinnslu vegur upp launakostnaðinn. Við erum ekki að keppa um að vera ódýrust — við erum að keppa um að vera best. Hvernig snúum við fyrirtækjum sem fullvinna erlendis? Stærstu sjávarútvegsfyrirtæki Íslands hafa byggt upp fullvinnslustöðvar í Evrópu og sitja þar að virðisaukanum. Þetta er hagkvæmt fyrir þau en ekki fyrir Ísland. Til að snúa þessu við þarf markvissa stefnu. Hvatar þurfa að breytast þannig að virðisaukinn verði hagkvæmari heima en erlendis. Það má gera með skattaívilnunum, lægri tryggingagjöldum, fjárfestingu í sjálfvirkni og betri lánskjörum fyrir vinnslufyrirtæki. Áfangasamningar við fyrirtækin sjálf geta tryggt að innlend vinnsla aukist í skrefum, líkt og Færeyjar hafa gert með góðum árangri. Verkalýðshreyfingin getur verið drifkraftur breytinga, því fullvinnsla hækkar laun án verðbólgu og styrkir landsbyggðina. Indland er nýr risamarkaður sem kallar á fullvinnslu heima Fríverslunarsamningur Íslands og Indlands felur í sér að tollar á íslenskar sjávarafurðir verða felldir niður, annað hvort strax eða á næstu árum. Indland er risamarkaður með vaxandi millistétt og mikla eftirspurn eftir gæðavörum. Þar sem tollar eru að hverfa, verður fullvinnsla heima enn mikilvægari — og Ísland fær forskot á lönd sem ekki hafa fríverslunarsamning við Indland. Bretland er tollfrjáls og kvótalaus markaður. Indland er risamarkaður þar sem tollar á íslenskar sjávarafurðir eru að hverfa. ESB er markaður með kvóta, tolla og verndun. Íslenskur sjávarútvegur stendur á krossgötum. Við getum haldið áfram að flytja út óunninn fisk og látið aðra vinna virðisaukann eða við getum fullunnið aflann heima, skapað störf á landsbyggðinni, aukið gjaldeyrissköpun, styrkt krónuna og selt vöruna tollfrjálst inn á stærstu og hagstæðustu markaði sem Ísland hefur haft í áratugi. Fullvinnsla heima, sterk landsbyggð og tollfrjálsir markaðir í Bretlandi og Indlandi, þetta er leiðin til að gera Ísland betra. Höfundur er byggingafræðingur
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Skoðun Hver ákveður hvort heyrnarlaus sjúklingur þarf túlk? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Nikótínpúðar og rafrettur – endurbætt löggjöf í þágu barna og ungmenna María Heimisdóttir skrifar
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Skoðun Við tölum mikið um geðheilsu en hvað með vinnuumhverfið? Íris Helga Gígju Baldursdóttir skrifar
Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun