Stefna og innleiðing hennar á óvissutímum Jóhanna Gunnþóra Guðmundsdóttir skrifar 24. júní 2026 14:33 Óvissuástand hefur ríkt hérlendis sem erlendis um nokkurt skeið. Heimili og fyrirtæki hafa fundið fyrir áhrifum þess, meðal annars vegna hás vaxtastigs, verðbólgu og ófyrirsjáanlegs pólitísks landslags úti í heimi. Þetta getur meðal annars valdið því að fyrirtæki haldi að sér höndum og eiga erfiðara með að taka ákvarðanir um næstu skref. Líklega er það mannlegur eiginleiki að kjósa að staldra við og bíða af sér óvissuna. Þegar undantekningarástandið verður varanlegt Ítalski heimspekingurinn Giorgio Agamben hefur skrifað um og gagnrýnt hugmyndina um undantekningarástand. Í stuttu máli vísar undantekningarástand til ástands þar sem gripið er til tímabundinna úrræða vegna óvenjulegra aðstæðna. M.ö.o er þetta ástand undantekningin frá reglunni. Það sem hins vegar hefst sem tímabundið viðbragð við óvissu getur smám saman orðið að eðlilegu ástandi. Agamben bendir á að undantekningin geti þannig hæglega orðið reglan. Á óvissutímum getur undantekningarástandið endurspeglast í ákvörðunarfælni og að halda að sér höndum í afmarkaðan tíma. En hvað gerist þegar óvissan verður reglan en ekki undantekningin? Stefna sem viðbragð við óvissu Óvissa er óhjákvæmilegur hluti af rekstrarumhverfi fyrirtækja og stofnana. Í dag starfa stjórnendur í síbreytilegu umhverfi þar sem tækninni fleygir fram og óvissa er hluti af daglegum rekstri. Þess vegna er æ mikilvægara að stjórnendur geti greint meginatriði sinnar starfsemi og forgangsraðað þeim verkefnum sem skipta mestu máli fyrir árangur hennar. Þannig má skapa skýran fókus í flóknara umhverfi. Ef óvissan er orðin varanlegur hluti af rekstrarumhverfinu vaknar jafnframt spurningin um hvort hefðbundnar hugmyndir stefnumótunar dugi enn. Nálgun stefnumótunar Á síðustu árum hefur fagið stefnumótun lagt aukna áherslu á stefnu sem tæki til að byggja seiglu og aðlögunarhæfni fremur en að spá einungis fyrir um framtíðina með því að horfa til eins leiðarljóss. Þannig er stefna í meira mæli skilin sem hæfni til að byggja seiglu, þróa aðlögunarhæfni og taka samræmdar ákvarðanir í óvissu. Hlutverk stefnu er ekki að fjarlægja óvissu, heldur að gera fyrirtækjum og stofnunum kleift að starfa þrátt fyrir hana. Stefna þarf að vera sveigjanleg Í stöðugu umhverfi geta fyrirtæki og stofnanir treyst á ferla, venjur og fyrri reynslu. Þegar umhverfið verður hins vegar óstöðugt er ekki hægt að horfa eins til fyrri viðmiða. Í óvissu þarf stefna að spyrja sig að því hvernig ákvarðanir eru teknar þegar framtíðin er óljósari en áður. Þá er ekki vænlegt að horfa á stefnu sem fullklárað verk. Hún þarf að geta endurspeglað skýran tilgang, en fela í sér sveigjanlegar aðgerðir. Horfa ætti á stefnu sem lifandi stjórntæki Stefna þarf jafnframt að vera skiljanleg öllum þeim sem starfa innan fyrirtækisins. Með því að beita innleiðingarstjórnun getur stefnan orðið að vinnutóli fremur en plaggi sem fáir tengja daglegt starf sitt við. Innleiðingarstjórnun snýst í grunninn um að forgangsraða verkefnum og fjármagni þannig að daglegar ákvarðanir styðji við stefnumarkmið skipulagsheildarinnar. Í þessu felst að starfsfólk skilji hvernig daglegt starf sitt samræmist heildarstefnunni og að réttum aðgerðum sé forgangsraðað í takt við skýran tilgang. Hin mannlega þörf fyrir vissu Góð stefna eyðir ekki óvissunni í samfélaginu og því krefjandi rekstrarumhverfi sem skipulagsheildir starfa í, en hún getur dregið úr óvissunni innan skipulagsheilda og fyrir fólkið sem starfar innan þeirra. Árangursrík stefna getur skapað skýrari sýn um tilgang, hlutverk og forgangsröðun. Slíkur skýrleiki getur dregið úr neikvæðri upplifun starfsfólks af óvissu. Árangursrík stefna getur jafnframt aukið þátttöku og starfsánægju, sem tengist oft betri árangri skipulagsheilda. Hlutverk stjórnenda í óvissu Í umhverfi sem einkennist af hröðum breytingum og óvissu hefur verið bent á að eitt af lykilhlutverkum stjórnenda sé að skýra vel hlutverk, forgangsröðun og væntingar. Ef óvissan er orðin reglan fremur en undantekningin er ekki lengur raunhæft að bíða eftir stöðugleikanum. Verkefnið felst frekar í því að byggja upp skipulagsheildir sem geta tekið góðar ákvarðanir þrátt fyrir óvissuna. Þar gegnir skýr stefna og markviss innleiðing lykilhlutverki. Höfundur er sérfræðingur í stefnumótun og umbreytingum hjá KPMG. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaðar eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar Skoðun Hvað vita þingmenn um hvalveiðar? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Sjá meira
Óvissuástand hefur ríkt hérlendis sem erlendis um nokkurt skeið. Heimili og fyrirtæki hafa fundið fyrir áhrifum þess, meðal annars vegna hás vaxtastigs, verðbólgu og ófyrirsjáanlegs pólitísks landslags úti í heimi. Þetta getur meðal annars valdið því að fyrirtæki haldi að sér höndum og eiga erfiðara með að taka ákvarðanir um næstu skref. Líklega er það mannlegur eiginleiki að kjósa að staldra við og bíða af sér óvissuna. Þegar undantekningarástandið verður varanlegt Ítalski heimspekingurinn Giorgio Agamben hefur skrifað um og gagnrýnt hugmyndina um undantekningarástand. Í stuttu máli vísar undantekningarástand til ástands þar sem gripið er til tímabundinna úrræða vegna óvenjulegra aðstæðna. M.ö.o er þetta ástand undantekningin frá reglunni. Það sem hins vegar hefst sem tímabundið viðbragð við óvissu getur smám saman orðið að eðlilegu ástandi. Agamben bendir á að undantekningin geti þannig hæglega orðið reglan. Á óvissutímum getur undantekningarástandið endurspeglast í ákvörðunarfælni og að halda að sér höndum í afmarkaðan tíma. En hvað gerist þegar óvissan verður reglan en ekki undantekningin? Stefna sem viðbragð við óvissu Óvissa er óhjákvæmilegur hluti af rekstrarumhverfi fyrirtækja og stofnana. Í dag starfa stjórnendur í síbreytilegu umhverfi þar sem tækninni fleygir fram og óvissa er hluti af daglegum rekstri. Þess vegna er æ mikilvægara að stjórnendur geti greint meginatriði sinnar starfsemi og forgangsraðað þeim verkefnum sem skipta mestu máli fyrir árangur hennar. Þannig má skapa skýran fókus í flóknara umhverfi. Ef óvissan er orðin varanlegur hluti af rekstrarumhverfinu vaknar jafnframt spurningin um hvort hefðbundnar hugmyndir stefnumótunar dugi enn. Nálgun stefnumótunar Á síðustu árum hefur fagið stefnumótun lagt aukna áherslu á stefnu sem tæki til að byggja seiglu og aðlögunarhæfni fremur en að spá einungis fyrir um framtíðina með því að horfa til eins leiðarljóss. Þannig er stefna í meira mæli skilin sem hæfni til að byggja seiglu, þróa aðlögunarhæfni og taka samræmdar ákvarðanir í óvissu. Hlutverk stefnu er ekki að fjarlægja óvissu, heldur að gera fyrirtækjum og stofnunum kleift að starfa þrátt fyrir hana. Stefna þarf að vera sveigjanleg Í stöðugu umhverfi geta fyrirtæki og stofnanir treyst á ferla, venjur og fyrri reynslu. Þegar umhverfið verður hins vegar óstöðugt er ekki hægt að horfa eins til fyrri viðmiða. Í óvissu þarf stefna að spyrja sig að því hvernig ákvarðanir eru teknar þegar framtíðin er óljósari en áður. Þá er ekki vænlegt að horfa á stefnu sem fullklárað verk. Hún þarf að geta endurspeglað skýran tilgang, en fela í sér sveigjanlegar aðgerðir. Horfa ætti á stefnu sem lifandi stjórntæki Stefna þarf jafnframt að vera skiljanleg öllum þeim sem starfa innan fyrirtækisins. Með því að beita innleiðingarstjórnun getur stefnan orðið að vinnutóli fremur en plaggi sem fáir tengja daglegt starf sitt við. Innleiðingarstjórnun snýst í grunninn um að forgangsraða verkefnum og fjármagni þannig að daglegar ákvarðanir styðji við stefnumarkmið skipulagsheildarinnar. Í þessu felst að starfsfólk skilji hvernig daglegt starf sitt samræmist heildarstefnunni og að réttum aðgerðum sé forgangsraðað í takt við skýran tilgang. Hin mannlega þörf fyrir vissu Góð stefna eyðir ekki óvissunni í samfélaginu og því krefjandi rekstrarumhverfi sem skipulagsheildir starfa í, en hún getur dregið úr óvissunni innan skipulagsheilda og fyrir fólkið sem starfar innan þeirra. Árangursrík stefna getur skapað skýrari sýn um tilgang, hlutverk og forgangsröðun. Slíkur skýrleiki getur dregið úr neikvæðri upplifun starfsfólks af óvissu. Árangursrík stefna getur jafnframt aukið þátttöku og starfsánægju, sem tengist oft betri árangri skipulagsheilda. Hlutverk stjórnenda í óvissu Í umhverfi sem einkennist af hröðum breytingum og óvissu hefur verið bent á að eitt af lykilhlutverkum stjórnenda sé að skýra vel hlutverk, forgangsröðun og væntingar. Ef óvissan er orðin reglan fremur en undantekningin er ekki lengur raunhæft að bíða eftir stöðugleikanum. Verkefnið felst frekar í því að byggja upp skipulagsheildir sem geta tekið góðar ákvarðanir þrátt fyrir óvissuna. Þar gegnir skýr stefna og markviss innleiðing lykilhlutverki. Höfundur er sérfræðingur í stefnumótun og umbreytingum hjá KPMG.
Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaðar eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar