Við viljum ekki ölmusu, við viljum fá að koma heim Dagmar Valsdóttir skrifar 11. júní 2026 07:45 Á morgun, föstudaginn 12. júní klukkan 12:00, munu Grindvíkingar og stuðningsfólk þeirra koma saman til friðsamlegra mótmæla. Við erum ekki að mótmæla vegna þess að við viljum átök. Við erum ekki að biðja um neitt sem er ómögulegt að framkvæma. Við erum ekki að biðja um ölmusu. Við erum að biðja um að stjórnvöld standi við þau loforð sem gefin voru og að hlustað sé á fólkið sem hefur lifað með afleiðingum þessara hamfara á hverjum einasta degi í rúm tvö og hálft ár. Til stjórnvalda Við skiljum að þið standið frammi fyrir erfiðum ákvörðunum. Við skiljum að enginn getur fjarlægt náttúruvá eða lofað fullkomnu öryggi. En við skiljum ekki hvernig það getur talist eðlilegt að fólk sem seldi hús sín til Þórkötlu fái eftir 31. ágúst aðeins að dvelja í þeim í 12 daga á mánuði án þess að nokkur raunveruleg lausn hafi verið kynnt samhliða. Við skiljum ekki hvernig talað var um endurkauparétt, kaupleigu, leiguleiðir og aðrar lausnir mánuðum saman en nú virðist allt í einu sem slíkt hafi aldrei staðið til. Við skiljum ekki hvernig hægt er að segja fólki hvað það megi ekki gera án þess að segja því hvaða leiðir séu í boði. Við skiljum heldur ekki hvernig um 250 manns geta búið í Grindavík allt árið um kring í öðrum eignum en þeim sem Þórkatla keypti, á meðan aðrir mega aðeins vera þar í 12 daga á mánuði. Eru þeir ekki í hættu? Er hættan mismunandi eftir því hver á húsið? Eða er fólk aðeins í hættu eftir að ákveðnum dagafjölda er náð? Þetta eru eðlilegar spurningar sem við eigum enn eftir að fá svör við. Við höfum einnig verið beðin um að virða áhættumat sem nú er verið að endurskoða vegna þess að ekki var tekið nægjanlegt tillit til allra þeirra þátta sem skipta máli. Nú eru fyrirtæki, stofnanir og hagsmunaaðilar kallaðir að borðinu til að leggja sitt af mörkum við nýtt mat. Það fögnum við. En það vekur líka spurningar. Ef fyrra matið var fullnægjandi, hvers vegna þarf nýtt? Og ef nýtt mat er nauðsynlegt, er þá ekki verið að viðurkenna að fyrra matið hafi ekki gefið rétta mynd af stöðunni? Við erum ekki að biðja um sérmeðferð. Við erum að biðja um sanngirni, skýrar lausnir og raunverulegt samtal. Til íslensku þjóðarinnar Mörg ykkar hafið spurt hvernig okkur geti dottið í hug að vilja fá húsin okkar aftur eftir að hafa selt þau. Við skiljum þá spurningu. En við erum ekki að biðja um að fá húsin okkar gefins. Við viljum kaupa þau aftur. Við viljum nýta forkaupsrétt sem kveðið er á um í samningum. Við viljum skoða kaupleigu. Við viljum skoða leiguúrræði. Við viljum einfaldlega fá raunhæfan möguleika til að snúa heim. Á meðan hefur söluferlið ekki hafist. Á meðan stendur fé þjóðarinnar bundið í eignum sem hvorki eru seldar né nýttar. Á meðan standa sum hús auð. Sum eru farin að láta á sjá. Rakaskemmdir, mygla og viðhaldsleysi aukast eftir því sem tíminn líður. Við spyrjum því hvort það sé raunverulega betra að láta hús standa tóm og skemmast en að gera þau upp, leigja þau út á sanngjörnum kjörum eða selja fólki sem vill búa í þeim. Þú þarft ekki að vera Grindvíkingur til að skilja þetta. Ímyndaðu þér að þú þyrftir að yfirgefa heimilið þitt með skömmum fyrirvara. Ímyndaðu þér að þér væru gefin loforð um lausnir sem síðan skiluðu sér aldrei og þú þyrftir að bíða mánuðum saman eftir þeim. Ímyndaðu þér að vilja kaupa heimilið þitt aftur, vera tilbúinn að greiða fyrir það og fá svo að heyra að það sé ekki í boði. Ímyndaðu þér að bíða í rúm tvö og hálft ár eftir skýrum svörum. Við óskum engum Íslendingi að lenda í þeirri stöðu sem Grindvíkingar hafa staðið frammi fyrir. Hættan er ekki bara til í Grindavík. Ísland er land náttúruafla. Þess vegna skiptir máli hvernig stjórnvöld koma fram við fólk þegar á reynir. Takið þátt í mótmælunum með okkur, hver veit hvort ykkar bæjarfélag verði næst í röðinni og þið lendið í svipuðu og við. Þá munum við standa með ykkur. Til fjölmiðla Við biðjum ykkur að mæta, hlusta og hjálpa okkur að koma rödd okkar á framfæri. Við erum ekki sérfræðingar í fjölmiðlum. Við erum fjölskyldufólk, eldri borgarar, fyrirtækjaeigendur, launafólk og börn sem hafa lifað við óvissu í langan tíma. Við viljum að fólk fái að heyra okkar hlið. Við viljum að stjórnvöld heyri okkar hlið. Við erum komin með upp fyrir kok af forræðishyggju og ákvörðunum sem teknar eru yfir höfuð okkar án þess að við fáum raunverulegt tækifæri til að hafa áhrif á eigið líf. Höfum við ekki gengið í gegnum nóg? Að lokum Mótmælin á morgun snúast ekki um reiði. Þau snúast um von. Von um að hægt sé að finna lausnir. Von um að stjórnvöld hlusti. Von um að samfélag sem hefur gengið í gegnum meira en flest önnur íslensk samfélög fái tækifæri til að standa aftur á eigin fótum. Við viljum ekki ölmusu. Við viljum ekki forréttindi. Við viljum sanngirni. Við viljum lausnir. Og við viljum að staðið sé við gefin orð. Við hvetjum alla sem vilja standa með okkur að merkja sig „Going“ á viðburðinum. Þeir sem ætla að mæta fá upplýsingar um staðsetningu mótmælanna áður en þau hefjast. https://www.facebook.com/events/1499037691356464 Höfundur er íbúi í grindavík eigandi Grindavík Guesthouse, Grindavík bike rental og Borg Studio & Café. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Mest lesið Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun Líf með tilgang og gleði, þrátt fyrir heilabilun Elísa Arnars Ólafsdóttir Skoðun Í árlegum skugga PISA Benedikt Sigurðarson Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir Skoðun Breytum ekki bara einkunnakvarðanum – bætum námsmatið Sævar Þór Helgason Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson Skoðun Skoðun Skoðun Hver á að ákveða hvaða áhættu við megum taka? Steinar Thors skrifar Skoðun Margt getur gerst á 18 mánuðum Ragna Sigurðardóttir skrifar Skoðun Það er líka dýrt að bíða Guðmundur Haukur Jakobsson skrifar Skoðun Mennskan í umróti felst í vönduðum vinnubrögðum Berglind Björk Hreinsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar Skoðun Stækkum og styrkjum sérsveitina Sólrún H. Guðmundsdóttir Proppé skrifar Skoðun Í Singapúr dugði eitt orð Margrét Reynisdóttir skrifar Skoðun Drónar: vinur eða óvinur? Sunna Gunnars Marteinsdóttir skrifar Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar Skoðun Þroskahjálp 50 ára: Réttindabarátta og réttindagæsla í 50 ár Halldór Gunnarsson skrifar Skoðun Hvenær mun Alþingi setja þegna sína í forgrunn? Sunna Arnardóttir skrifar Skoðun Hugmynd skapar atvinnu Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af hverju verður allt að eins þyngra í skammdeginu? Guðjón Ágústsson skrifar Skoðun Gæði hjúkrunarheimila eru mælikvarði á velmegun Ingibjörg Isaksen skrifar Skoðun Trump og Pútín gegn Úkraínu Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Hver á skömmina? Sigurveig Hjaltested Þórhallsdóttir skrifar Skoðun Í árlegum skugga PISA Benedikt Sigurðarson skrifar Skoðun Við tölum mikið um geðheilsu en hvað með vinnuumhverfið? Íris Helga Gígju Baldursdóttir skrifar Skoðun Þegar hjátrúin tekur völdin Ásmundur Gunnarsson skrifar Skoðun Utanríkisráðherra hefur ekki slíkan rétt Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Breytum ekki bara einkunnakvarðanum – bætum námsmatið Sævar Þór Helgason skrifar Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Friðarsúlan er langt frá því að vera friðartákn fyrir náttúruna Kristján Kristjánsson skrifar Skoðun Mikilvægi samstarfs á norðurslóðum Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Auglýst eftir málsvara Suðurkjördæmis Jón Bjarnason skrifar Skoðun Að bera sorg á torg Hrannar Már Ásgeirs Sigrúnarson skrifar Skoðun Hver á að gæta varðanna í Róm? Páll Ásgrímsson skrifar Skoðun Öryggi í skólum krefst aðgerða og eftirfylgni Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Sjá meira
Á morgun, föstudaginn 12. júní klukkan 12:00, munu Grindvíkingar og stuðningsfólk þeirra koma saman til friðsamlegra mótmæla. Við erum ekki að mótmæla vegna þess að við viljum átök. Við erum ekki að biðja um neitt sem er ómögulegt að framkvæma. Við erum ekki að biðja um ölmusu. Við erum að biðja um að stjórnvöld standi við þau loforð sem gefin voru og að hlustað sé á fólkið sem hefur lifað með afleiðingum þessara hamfara á hverjum einasta degi í rúm tvö og hálft ár. Til stjórnvalda Við skiljum að þið standið frammi fyrir erfiðum ákvörðunum. Við skiljum að enginn getur fjarlægt náttúruvá eða lofað fullkomnu öryggi. En við skiljum ekki hvernig það getur talist eðlilegt að fólk sem seldi hús sín til Þórkötlu fái eftir 31. ágúst aðeins að dvelja í þeim í 12 daga á mánuði án þess að nokkur raunveruleg lausn hafi verið kynnt samhliða. Við skiljum ekki hvernig talað var um endurkauparétt, kaupleigu, leiguleiðir og aðrar lausnir mánuðum saman en nú virðist allt í einu sem slíkt hafi aldrei staðið til. Við skiljum ekki hvernig hægt er að segja fólki hvað það megi ekki gera án þess að segja því hvaða leiðir séu í boði. Við skiljum heldur ekki hvernig um 250 manns geta búið í Grindavík allt árið um kring í öðrum eignum en þeim sem Þórkatla keypti, á meðan aðrir mega aðeins vera þar í 12 daga á mánuði. Eru þeir ekki í hættu? Er hættan mismunandi eftir því hver á húsið? Eða er fólk aðeins í hættu eftir að ákveðnum dagafjölda er náð? Þetta eru eðlilegar spurningar sem við eigum enn eftir að fá svör við. Við höfum einnig verið beðin um að virða áhættumat sem nú er verið að endurskoða vegna þess að ekki var tekið nægjanlegt tillit til allra þeirra þátta sem skipta máli. Nú eru fyrirtæki, stofnanir og hagsmunaaðilar kallaðir að borðinu til að leggja sitt af mörkum við nýtt mat. Það fögnum við. En það vekur líka spurningar. Ef fyrra matið var fullnægjandi, hvers vegna þarf nýtt? Og ef nýtt mat er nauðsynlegt, er þá ekki verið að viðurkenna að fyrra matið hafi ekki gefið rétta mynd af stöðunni? Við erum ekki að biðja um sérmeðferð. Við erum að biðja um sanngirni, skýrar lausnir og raunverulegt samtal. Til íslensku þjóðarinnar Mörg ykkar hafið spurt hvernig okkur geti dottið í hug að vilja fá húsin okkar aftur eftir að hafa selt þau. Við skiljum þá spurningu. En við erum ekki að biðja um að fá húsin okkar gefins. Við viljum kaupa þau aftur. Við viljum nýta forkaupsrétt sem kveðið er á um í samningum. Við viljum skoða kaupleigu. Við viljum skoða leiguúrræði. Við viljum einfaldlega fá raunhæfan möguleika til að snúa heim. Á meðan hefur söluferlið ekki hafist. Á meðan stendur fé þjóðarinnar bundið í eignum sem hvorki eru seldar né nýttar. Á meðan standa sum hús auð. Sum eru farin að láta á sjá. Rakaskemmdir, mygla og viðhaldsleysi aukast eftir því sem tíminn líður. Við spyrjum því hvort það sé raunverulega betra að láta hús standa tóm og skemmast en að gera þau upp, leigja þau út á sanngjörnum kjörum eða selja fólki sem vill búa í þeim. Þú þarft ekki að vera Grindvíkingur til að skilja þetta. Ímyndaðu þér að þú þyrftir að yfirgefa heimilið þitt með skömmum fyrirvara. Ímyndaðu þér að þér væru gefin loforð um lausnir sem síðan skiluðu sér aldrei og þú þyrftir að bíða mánuðum saman eftir þeim. Ímyndaðu þér að vilja kaupa heimilið þitt aftur, vera tilbúinn að greiða fyrir það og fá svo að heyra að það sé ekki í boði. Ímyndaðu þér að bíða í rúm tvö og hálft ár eftir skýrum svörum. Við óskum engum Íslendingi að lenda í þeirri stöðu sem Grindvíkingar hafa staðið frammi fyrir. Hættan er ekki bara til í Grindavík. Ísland er land náttúruafla. Þess vegna skiptir máli hvernig stjórnvöld koma fram við fólk þegar á reynir. Takið þátt í mótmælunum með okkur, hver veit hvort ykkar bæjarfélag verði næst í röðinni og þið lendið í svipuðu og við. Þá munum við standa með ykkur. Til fjölmiðla Við biðjum ykkur að mæta, hlusta og hjálpa okkur að koma rödd okkar á framfæri. Við erum ekki sérfræðingar í fjölmiðlum. Við erum fjölskyldufólk, eldri borgarar, fyrirtækjaeigendur, launafólk og börn sem hafa lifað við óvissu í langan tíma. Við viljum að fólk fái að heyra okkar hlið. Við viljum að stjórnvöld heyri okkar hlið. Við erum komin með upp fyrir kok af forræðishyggju og ákvörðunum sem teknar eru yfir höfuð okkar án þess að við fáum raunverulegt tækifæri til að hafa áhrif á eigið líf. Höfum við ekki gengið í gegnum nóg? Að lokum Mótmælin á morgun snúast ekki um reiði. Þau snúast um von. Von um að hægt sé að finna lausnir. Von um að stjórnvöld hlusti. Von um að samfélag sem hefur gengið í gegnum meira en flest önnur íslensk samfélög fái tækifæri til að standa aftur á eigin fótum. Við viljum ekki ölmusu. Við viljum ekki forréttindi. Við viljum sanngirni. Við viljum lausnir. Og við viljum að staðið sé við gefin orð. Við hvetjum alla sem vilja standa með okkur að merkja sig „Going“ á viðburðinum. Þeir sem ætla að mæta fá upplýsingar um staðsetningu mótmælanna áður en þau hefjast. https://www.facebook.com/events/1499037691356464 Höfundur er íbúi í grindavík eigandi Grindavík Guesthouse, Grindavík bike rental og Borg Studio & Café.
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun
Skoðun Ríkisstjórnin þarf að leggjast alfarið gegn olíuleit á Drekasvæðinu Rósa Björk Brynjólfsdóttir skrifar
Skoðun ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir skrifar
Skoðun Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson skrifar
Skoðun Hversu stór þarf vandinn að vera til að fá hjálp? Thelma Hilmarsdóttir,Saga Ólafsdóttir Arnholtz skrifar
Skoðun Við tölum mikið um geðheilsu en hvað með vinnuumhverfið? Íris Helga Gígju Baldursdóttir skrifar
Skoðun Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar
Er sunnanverðum Vestfjörðum ætlað að lifa — eða bara að vera til á kortinu? Sverrir Fannberg Júlíusson Skoðun
ÍSGEM: Erum við virkilega að fá minni næringu úr matnum okkar? Eydís Ylfa Erlendsdóttir ,Guðrún Nanna Egilsdóttir Skoðun
Hvað gerist þegar vanþekking fær ákvörðunarvald yfir lífi barna? Inga Valgerður Henriksen Bergdal Skoðun