Garðabær má ekki staðna Viðar Kristinsson skrifar 15. maí 2026 08:33 Í Garðabæ býr samfélag sem vex hratt. Á síðustu árum hefur íbúum bæjarins fjölgað um tæplega 2.400 manns og ljóst er að á næstu árum mun reyna enn meira á getu sveitarfélagsins til að veita góða þjónustu í takt við þessa þróun. Þegar samfélag breytist svona hratt þurfa stjórnvöld að hugsa stórt, horfa fram á við og laga innviði að nýjum veruleika. Þar tel ég að Garðabær hafi of oft setið eftir. Það er einfaldlega hætta á stöðnun þegar sami flokkurinn hefur setið við völd í nærri 60 ár. Við sjáum þetta víða í skipulagi bæjarins og forgangsröðun verkefna. Urriðaholt – tækifæri sem ekki var nýtt Gott dæmi er ný viðbygging við Urriðaholtsskóla. Þar var ráðist í uppbyggingu íþróttahúss og sundlaugar sem er jákvætt í sjálfu sér. En enn og aftur virðist hafa verið hugsað of lítið fyrir samfélagið í heild. Útkoman er mannvirki sem þjónar fyrst og fremst skólanum en nýtist almenningi aðeins að takmörkuðu leyti. Einn lítill heitur pottur og lítil vaðlaug fyrir ört stækkandi hverfi. Þetta er ekki sú framtíðarsýn sem Garðabær þarf árið 2026. Þarna var raunverulegt tækifæri til að byggja upp samfélagsmiðju fyrir fjölskyldur, eldri borgara og íbúa hverfisins alls. Tækifæri til að skapa aðstöðu sem hefði styrkt nærþjónustu, dregið úr akstri milli bæjarhluta og bætt lífsgæði fólks í daglegu lífi. Í staðinn virðist enn einu sinni hafa verið hugsað út frá lágmarkslausn. Fjölskyldur finna fyrir þessu á hverjum degi Afleiðingarnar þekkja fjölskyldur í Garðabæ vel. Foreldrar keyra á milli hverfa með börn í skóla, íþróttir og sund. Eldri borgarar þurfa að ferðast lengra en nauðsynlegt er til að sækja hreyfingu og félagslíf. Umferðin þyngist og innviðirnir ráða síður við álagið. Samhliða þessu sitja mikilvægar samgöngubætur eftir. Tengingar Urriðaholts við Kauptún og áfram út á stofnvegi hafa dregist alltof lengi og það er löngu orðið tímabært að vinna þau mál af meiri krafti í samstarfi við nágrannasveitarfélög og Vegagerðina. Of oft hefur umræðan snúist um hvernig halda megi umferð frá bænum í stað þess að horfa á höfuðborgarsvæðið sem eina heild þar sem fólk býr, vinnur og ferðast á milli sveitarfélaga á hverjum degi. Ábyrgur rekstur snýst líka um forgangsröðun Traustur rekstur sveitarfélagsins skiptir auðvitað máli. Íbúar eiga að geta treyst því að farið sé vel með skattfé og að ákvarðanir séu teknar af ábyrgð. En ábyrg fjármál snúast líka um forgangsröðun. Í Garðabæ starfa um þúsund manns hjá sveitarfélaginu en þar er til dæmis enginn mannauðsstjóri. Á sama tíma eru starfandi nefndir sem margir upplifa sem lítið virkar og hafa skilað takmörkuðum árangri síðustu ár. Það er eðlilegt að spyrja hvort ekki sé kominn tími til að einfalda stjórnsýsluna og beina meira fjármagni í raunverulega innviði og þjónustu við íbúa. Garðabær þarf meiri framtíðarsýn Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi sveitarfélag þegar kemur að fjölskylduvænu umhverfi, góðum innviðum og sterkri samfélagssýn. En þá þarf líka að hugsa lengra en næsta kjörtímabil. Við þurfum betri tengingar milli hverfa, öruggari göngu- og hjólastíga og raunverulega framtíðarsýn í samgöngumálum. Við þurfum líka að hlúa betur að þeim lífsgæðum sem gera Garðabæ að góðum stað til að búa á grænum svæðum, mannlífi og samfélagsanda. Og við þurfum að hætta að mæla árangur sveitarfélags eingöngu í rekstrarafgangi. Samfélag er líka mælt í því hvernig við hlúum að fólkinu okkar. Garðabær hefur setið eftir í menningarmálum Það sést meðal annars í menningarmálum og félagslegum stuðningi þar sem bærinn stendur víða lakar en sambærileg sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu. Þrátt fyrir hraðan vöxt skortir enn raunverulegt menningarhús sem getur sameinað samfélagið, skapað vettvang fyrir listir og viðburði og styrkt bæjarandann. Í öðrum sveitarfélögum eru slíkir staðir orðnir sjálfsagður hluti af samfélaginu. Í Garðabæ hefur þessi uppbygging setið á hakanum alltof lengi. Kjarkur til að hugsa hlutina öðruvísi Eftir nærri 60 ár við völd er eðlilegt að spyrja hvort sami meirihluti hafi einfaldlega misst sjónar á því hvernig samfélagið hefur breyst. Garðabær þarf ferskari sýn, meiri framsýni og skýrari forgangsröðun fyrir fjölskyldur og framtíð bæjarins. Það er kominn tími á breytingar. Höfundur er íbúi í Urriðaholti og skipar 15. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Viðreisn Garðabær Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson Skoðun The EU Referendum Dorrit Moussaieff Skoðun Það vaknar enginn með sæstreng í bakgarðinum Jóna Þórey Pétursdóttir Skoðun Amma og afi, plís ekki kjósa gegn okkur Hnikarr Bjarmi Franklínsson Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason Skoðun Skoðun Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Skoðun The EU Referendum Dorrit Moussaieff skrifar Skoðun Lokum ekki augunum fyrir tækifærum – segjum já og sjáum samninginn Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun Fullveldi er ekki stofustáss María Kristín Gylfadóttir skrifar Skoðun Þarf kerfi sem er sjálft búið að greina skort á samfellu rof á samfellu meðan verið er að laga skort á samfellu? Spyr amma Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Á matur að vera ódýr? Sæmundur Jón Jónsson skrifar Skoðun Baráttan um Ísland Lúðvík Bergvinsson skrifar Skoðun Verum ekki lítil - Ákall til ungu kynslóðarinnar Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þarf þolandinn alltaf að færa sig? Valerio Gargiulo skrifar Sjá meira
Í Garðabæ býr samfélag sem vex hratt. Á síðustu árum hefur íbúum bæjarins fjölgað um tæplega 2.400 manns og ljóst er að á næstu árum mun reyna enn meira á getu sveitarfélagsins til að veita góða þjónustu í takt við þessa þróun. Þegar samfélag breytist svona hratt þurfa stjórnvöld að hugsa stórt, horfa fram á við og laga innviði að nýjum veruleika. Þar tel ég að Garðabær hafi of oft setið eftir. Það er einfaldlega hætta á stöðnun þegar sami flokkurinn hefur setið við völd í nærri 60 ár. Við sjáum þetta víða í skipulagi bæjarins og forgangsröðun verkefna. Urriðaholt – tækifæri sem ekki var nýtt Gott dæmi er ný viðbygging við Urriðaholtsskóla. Þar var ráðist í uppbyggingu íþróttahúss og sundlaugar sem er jákvætt í sjálfu sér. En enn og aftur virðist hafa verið hugsað of lítið fyrir samfélagið í heild. Útkoman er mannvirki sem þjónar fyrst og fremst skólanum en nýtist almenningi aðeins að takmörkuðu leyti. Einn lítill heitur pottur og lítil vaðlaug fyrir ört stækkandi hverfi. Þetta er ekki sú framtíðarsýn sem Garðabær þarf árið 2026. Þarna var raunverulegt tækifæri til að byggja upp samfélagsmiðju fyrir fjölskyldur, eldri borgara og íbúa hverfisins alls. Tækifæri til að skapa aðstöðu sem hefði styrkt nærþjónustu, dregið úr akstri milli bæjarhluta og bætt lífsgæði fólks í daglegu lífi. Í staðinn virðist enn einu sinni hafa verið hugsað út frá lágmarkslausn. Fjölskyldur finna fyrir þessu á hverjum degi Afleiðingarnar þekkja fjölskyldur í Garðabæ vel. Foreldrar keyra á milli hverfa með börn í skóla, íþróttir og sund. Eldri borgarar þurfa að ferðast lengra en nauðsynlegt er til að sækja hreyfingu og félagslíf. Umferðin þyngist og innviðirnir ráða síður við álagið. Samhliða þessu sitja mikilvægar samgöngubætur eftir. Tengingar Urriðaholts við Kauptún og áfram út á stofnvegi hafa dregist alltof lengi og það er löngu orðið tímabært að vinna þau mál af meiri krafti í samstarfi við nágrannasveitarfélög og Vegagerðina. Of oft hefur umræðan snúist um hvernig halda megi umferð frá bænum í stað þess að horfa á höfuðborgarsvæðið sem eina heild þar sem fólk býr, vinnur og ferðast á milli sveitarfélaga á hverjum degi. Ábyrgur rekstur snýst líka um forgangsröðun Traustur rekstur sveitarfélagsins skiptir auðvitað máli. Íbúar eiga að geta treyst því að farið sé vel með skattfé og að ákvarðanir séu teknar af ábyrgð. En ábyrg fjármál snúast líka um forgangsröðun. Í Garðabæ starfa um þúsund manns hjá sveitarfélaginu en þar er til dæmis enginn mannauðsstjóri. Á sama tíma eru starfandi nefndir sem margir upplifa sem lítið virkar og hafa skilað takmörkuðum árangri síðustu ár. Það er eðlilegt að spyrja hvort ekki sé kominn tími til að einfalda stjórnsýsluna og beina meira fjármagni í raunverulega innviði og þjónustu við íbúa. Garðabær þarf meiri framtíðarsýn Garðabær hefur alla burði til að vera leiðandi sveitarfélag þegar kemur að fjölskylduvænu umhverfi, góðum innviðum og sterkri samfélagssýn. En þá þarf líka að hugsa lengra en næsta kjörtímabil. Við þurfum betri tengingar milli hverfa, öruggari göngu- og hjólastíga og raunverulega framtíðarsýn í samgöngumálum. Við þurfum líka að hlúa betur að þeim lífsgæðum sem gera Garðabæ að góðum stað til að búa á grænum svæðum, mannlífi og samfélagsanda. Og við þurfum að hætta að mæla árangur sveitarfélags eingöngu í rekstrarafgangi. Samfélag er líka mælt í því hvernig við hlúum að fólkinu okkar. Garðabær hefur setið eftir í menningarmálum Það sést meðal annars í menningarmálum og félagslegum stuðningi þar sem bærinn stendur víða lakar en sambærileg sveitarfélög á höfuðborgarsvæðinu. Þrátt fyrir hraðan vöxt skortir enn raunverulegt menningarhús sem getur sameinað samfélagið, skapað vettvang fyrir listir og viðburði og styrkt bæjarandann. Í öðrum sveitarfélögum eru slíkir staðir orðnir sjálfsagður hluti af samfélaginu. Í Garðabæ hefur þessi uppbygging setið á hakanum alltof lengi. Kjarkur til að hugsa hlutina öðruvísi Eftir nærri 60 ár við völd er eðlilegt að spyrja hvort sami meirihluti hafi einfaldlega misst sjónar á því hvernig samfélagið hefur breyst. Garðabær þarf ferskari sýn, meiri framsýni og skýrari forgangsröðun fyrir fjölskyldur og framtíð bæjarins. Það er kominn tími á breytingar. Höfundur er íbúi í Urriðaholti og skipar 15. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ fyrir komandi sveitarstjórnarkosningar.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar
Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar
Skoðun Lokum ekki augunum fyrir tækifærum – segjum já og sjáum samninginn Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar
Skoðun Þarf kerfi sem er sjálft búið að greina skort á samfellu rof á samfellu meðan verið er að laga skort á samfellu? Spyr amma Kristín Ólafsdóttir skrifar