Reynsla Íslands á erindi við umheiminn Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar 7. maí 2026 11:00 Við Íslendingar vitum hvernig það er að berjast við náttúruna. Þess vegna skiptir saga Íslands máli langt út fyrir okkar eigin landamæri. Það er ótrúlegt til þess að hugsa þegar maður ferðast um gróskumikið og grösugt landið, að fyrir aðeins einni öld hafi víðáttumikil svæði verið alvarlega leikin af landeyðingu, bæði af náttúrunnar hendi og af mannavöldum. Ekki síst þegar litið er til þess að Ísland hafi við landnám, ef marka má Íslendingabók Ara fróða, verið „skógi vaxið milli fjalls og fjöru“. En ágangur mannsins, óblítt veðurfar og tíð eldgos urðu til þess að gróið land hopaði smám saman næstu aldir. Bændur sáu sig sums staðar tilneydda til að bregða búi og víða geisuðu sandstormar reglulega. En Íslendingar gáfust ekki upp. Við snerum vörn í sókn. Árið 1907 samþykkti Alþingi lög sem mörkuðu upphaf skipulagðrar landgræðslu á Íslandi. Það voru tímamót - ekki aðeins hér á landi heldur líka í alþjóðlegu samhengi. Með lögunum var viðurkennt að landeyðing væri samfélagslegt neyðarástand sem þyrfti að bregðast við með markvissum hætti. Og það tókst. Með þrautseigju, samvinnu og þekkingu tókst okkur smám saman að stöðva framrás sandsins og endurheimta land sem margir töldu glatað. Saga Íslands er því mikilvæg á tímum þar sem loftslagsbreytingar, eyðimerkurmyndun og hnignun vistkerfa ógna samfélögum víða um heim. Í dag eru um 40% landsvæða heimsins talin vera í hnignuðu ástandi. Reynsla okkar sýnir að þróunin er ekki óumflýjanleg. Að það er hægt að snúa við blaðinu. Endurheimt lands er forsenda sjálfbærrar framtíðar GRÓ - Þekkingarmiðstöð þróunarsamvinnu, sem starfar undir merkjum UNESCO, byggir einmitt á þeirri hugsun að miðla þeirri þekkingu sem Ísland hefur öðlast á sviðum þar sem við höfum sjálf þurft að læra af reynslunni. Skólar GRÓ starfa á sviðum jarðhita, sjávarútvegs, jafnréttis og landgræðslu - allt svið sem skiptu sköpum í vegferð Íslands frá fátækt til velsældar. Landgræðsluskóli GRÓ var stofnaður árið 2007 og er hýstur hjá Landbúnaðarháskóla Íslands, og starfar í nánu samstarfi við Land og skóg. Árlega er sérfræðingum frá þróunarlöndum boðið til sex mánaða þjálfunar í endurheimt vistkerfa og sjálfbærri landnýtingu, þar sem sérþekkingu Íslands á þessu sviði er komið á framfæri. Frá upphafi hafa um 240 sérfræðingar frá 17 löndum í Afríku og Asíu útskrifast úr náminu. Öll eru þau fagfólk og gegna lykilhlutverkum í sínum heimalöndum. Þetta fólk snýr heim með þekkingu sem nýtist strax - við stefnumótun, rannsóknir, kennslu og verkefni sem skipta samfélög þeirra raunverulegu máli. Áhrifin af starfi Landgræðsluskóla GRÓ ná víða Áhrifin af starfi Landgræðsluskólans ná víða. Útskrifaðir nemendur vinna m.a. að endurheimt lands og að því að bæta jarðvegsgæði, m.a. með stuðningi við bændur til að auka framleiðni og aðlögunarhæfni að breyttum aðstæðum. Aðrir starfa innan stjórnkerfis og móta stefnu á landsvísu um landnýtingu, aðlögun að loftslagsbreytingum og endurheimt vistkerfa. Enn aðrir leggja sitt af mörkum til rannsókna, menntunar og svæðisbundins samstarfs og tryggja þannig að þekkingunni sé miðlað til annarra sem eykur auðvitað áhrifin enn frekar. Það segir sína sögu að útskrifaðir nemendur frá Malaví og Úsbekistan vinna nú að því að setja á fót meistaranám í endurheimtarfræðum að íslenskri fyrirmynd við háskóla í sínum heimalöndum. Mikilvægur árangur GRÓ skólanna Í vetur hefur á röð málþinga kastljósinu verið beint að árangrinum af starfi GRÓ skólanna fjögurra og því hvernig nemendur skólanna, sem eru samanlagt um 1.900 talsins, hafa nýtt þekkinguna til góðra starfa heima fyrir. Á viðburðunum hafa nemendurnir sagt frá því hvernig þau hafa geta nýtt reynsluna úr náminu til að stuðla að framgangi heimsmarkmiða Sameinuðu þjóðanna heima fyrir. Við getum svo sannarlega verið stolt af okkar stuðningi við þau. Á viðburði um Jarðhitaskóla GRÓ kom meðal annars fram að Kenía, stærsta samstarfsland skólans, er í dag sjötta stærsta jarðhitaland heims miðað við uppsett afl. Nemendur skólans hafa sjálfir lýst því hvernig þjálfunin sem þeir fengu hér á landi hafi skipt sköpum í þeirri uppbyggingu. Sjávarútvegsskóli GRÓ hefur sömuleiðis stutt við sjálfbæra nýtingu fiskistofna í stóru fiskivötnunum í Afríku og Jafnréttisskólinn hefur styrkt sérfræðinga sem vinna að réttindamálum, stefnumótun og samfélagsbreytingum víða um heim. Þetta eru raunveruleg áhrif. Raunverulegar breytingar á lífi fólks. Þróunarsamvinna skilar árangri Við Íslendingar vorum sjálf eitt sinn meðal fátækustu þjóða Evrópu. Við þekkjum það af eigin raun hvað menntun, þekking og alþjóðlegt samstarf geta skipt miklu máli fyrir framtíð heillar þjóðar. Þess vegna eigum við ekki aðeins að segja okkar sögu, heldur líka miðla reynslu okkar áfram. Í dag er komið að nemendum Landgræðsluskólans til að segja frá sínu góða starfi. Þar mun gefast einstakt tækifæri til að heyra beint frá nemendum skólans um hvernig þekkingin sem þeir hafa aflað sér á Íslandi hefur nýst þeim við að takast á við áskoranir í heimalöndum sínum. Ég vil hvetja allt áhugafólk um alþjóðamál, þróunarsamvinnu, sjálfbæra nýtingu lands og loftslagsmál til að mæta eða fylgjast með í streymi. Með því að fjárfesta í þekkingu, færni og fólki er lagður grunnur að sjálfbærri framtíð. Þróunarsamvinna skilar raunverulegum og varanlegum árangri – fyrir einstaklinga, samfélög og heiminn allan. Höfundur er utanríkisráðherra og formaður Viðreisnar. Viðburðurinn Frá þekkingu til þróunaráhrifa: Endurheimt vistkerfa og sjálfbær landnýting, fer fram í Þjóðminjasafni Íslands kl. 12-13.15 þann 7. maí. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Utanríkismál Ríkisstjórn Kristrúnar Frostadóttur Mest lesið Halldór 26.09.2026 Halldór Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Við Íslendingar vitum hvernig það er að berjast við náttúruna. Þess vegna skiptir saga Íslands máli langt út fyrir okkar eigin landamæri. Það er ótrúlegt til þess að hugsa þegar maður ferðast um gróskumikið og grösugt landið, að fyrir aðeins einni öld hafi víðáttumikil svæði verið alvarlega leikin af landeyðingu, bæði af náttúrunnar hendi og af mannavöldum. Ekki síst þegar litið er til þess að Ísland hafi við landnám, ef marka má Íslendingabók Ara fróða, verið „skógi vaxið milli fjalls og fjöru“. En ágangur mannsins, óblítt veðurfar og tíð eldgos urðu til þess að gróið land hopaði smám saman næstu aldir. Bændur sáu sig sums staðar tilneydda til að bregða búi og víða geisuðu sandstormar reglulega. En Íslendingar gáfust ekki upp. Við snerum vörn í sókn. Árið 1907 samþykkti Alþingi lög sem mörkuðu upphaf skipulagðrar landgræðslu á Íslandi. Það voru tímamót - ekki aðeins hér á landi heldur líka í alþjóðlegu samhengi. Með lögunum var viðurkennt að landeyðing væri samfélagslegt neyðarástand sem þyrfti að bregðast við með markvissum hætti. Og það tókst. Með þrautseigju, samvinnu og þekkingu tókst okkur smám saman að stöðva framrás sandsins og endurheimta land sem margir töldu glatað. Saga Íslands er því mikilvæg á tímum þar sem loftslagsbreytingar, eyðimerkurmyndun og hnignun vistkerfa ógna samfélögum víða um heim. Í dag eru um 40% landsvæða heimsins talin vera í hnignuðu ástandi. Reynsla okkar sýnir að þróunin er ekki óumflýjanleg. Að það er hægt að snúa við blaðinu. Endurheimt lands er forsenda sjálfbærrar framtíðar GRÓ - Þekkingarmiðstöð þróunarsamvinnu, sem starfar undir merkjum UNESCO, byggir einmitt á þeirri hugsun að miðla þeirri þekkingu sem Ísland hefur öðlast á sviðum þar sem við höfum sjálf þurft að læra af reynslunni. Skólar GRÓ starfa á sviðum jarðhita, sjávarútvegs, jafnréttis og landgræðslu - allt svið sem skiptu sköpum í vegferð Íslands frá fátækt til velsældar. Landgræðsluskóli GRÓ var stofnaður árið 2007 og er hýstur hjá Landbúnaðarháskóla Íslands, og starfar í nánu samstarfi við Land og skóg. Árlega er sérfræðingum frá þróunarlöndum boðið til sex mánaða þjálfunar í endurheimt vistkerfa og sjálfbærri landnýtingu, þar sem sérþekkingu Íslands á þessu sviði er komið á framfæri. Frá upphafi hafa um 240 sérfræðingar frá 17 löndum í Afríku og Asíu útskrifast úr náminu. Öll eru þau fagfólk og gegna lykilhlutverkum í sínum heimalöndum. Þetta fólk snýr heim með þekkingu sem nýtist strax - við stefnumótun, rannsóknir, kennslu og verkefni sem skipta samfélög þeirra raunverulegu máli. Áhrifin af starfi Landgræðsluskóla GRÓ ná víða Áhrifin af starfi Landgræðsluskólans ná víða. Útskrifaðir nemendur vinna m.a. að endurheimt lands og að því að bæta jarðvegsgæði, m.a. með stuðningi við bændur til að auka framleiðni og aðlögunarhæfni að breyttum aðstæðum. Aðrir starfa innan stjórnkerfis og móta stefnu á landsvísu um landnýtingu, aðlögun að loftslagsbreytingum og endurheimt vistkerfa. Enn aðrir leggja sitt af mörkum til rannsókna, menntunar og svæðisbundins samstarfs og tryggja þannig að þekkingunni sé miðlað til annarra sem eykur auðvitað áhrifin enn frekar. Það segir sína sögu að útskrifaðir nemendur frá Malaví og Úsbekistan vinna nú að því að setja á fót meistaranám í endurheimtarfræðum að íslenskri fyrirmynd við háskóla í sínum heimalöndum. Mikilvægur árangur GRÓ skólanna Í vetur hefur á röð málþinga kastljósinu verið beint að árangrinum af starfi GRÓ skólanna fjögurra og því hvernig nemendur skólanna, sem eru samanlagt um 1.900 talsins, hafa nýtt þekkinguna til góðra starfa heima fyrir. Á viðburðunum hafa nemendurnir sagt frá því hvernig þau hafa geta nýtt reynsluna úr náminu til að stuðla að framgangi heimsmarkmiða Sameinuðu þjóðanna heima fyrir. Við getum svo sannarlega verið stolt af okkar stuðningi við þau. Á viðburði um Jarðhitaskóla GRÓ kom meðal annars fram að Kenía, stærsta samstarfsland skólans, er í dag sjötta stærsta jarðhitaland heims miðað við uppsett afl. Nemendur skólans hafa sjálfir lýst því hvernig þjálfunin sem þeir fengu hér á landi hafi skipt sköpum í þeirri uppbyggingu. Sjávarútvegsskóli GRÓ hefur sömuleiðis stutt við sjálfbæra nýtingu fiskistofna í stóru fiskivötnunum í Afríku og Jafnréttisskólinn hefur styrkt sérfræðinga sem vinna að réttindamálum, stefnumótun og samfélagsbreytingum víða um heim. Þetta eru raunveruleg áhrif. Raunverulegar breytingar á lífi fólks. Þróunarsamvinna skilar árangri Við Íslendingar vorum sjálf eitt sinn meðal fátækustu þjóða Evrópu. Við þekkjum það af eigin raun hvað menntun, þekking og alþjóðlegt samstarf geta skipt miklu máli fyrir framtíð heillar þjóðar. Þess vegna eigum við ekki aðeins að segja okkar sögu, heldur líka miðla reynslu okkar áfram. Í dag er komið að nemendum Landgræðsluskólans til að segja frá sínu góða starfi. Þar mun gefast einstakt tækifæri til að heyra beint frá nemendum skólans um hvernig þekkingin sem þeir hafa aflað sér á Íslandi hefur nýst þeim við að takast á við áskoranir í heimalöndum sínum. Ég vil hvetja allt áhugafólk um alþjóðamál, þróunarsamvinnu, sjálfbæra nýtingu lands og loftslagsmál til að mæta eða fylgjast með í streymi. Með því að fjárfesta í þekkingu, færni og fólki er lagður grunnur að sjálfbærri framtíð. Þróunarsamvinna skilar raunverulegum og varanlegum árangri – fyrir einstaklinga, samfélög og heiminn allan. Höfundur er utanríkisráðherra og formaður Viðreisnar. Viðburðurinn Frá þekkingu til þróunaráhrifa: Endurheimt vistkerfa og sjálfbær landnýting, fer fram í Þjóðminjasafni Íslands kl. 12-13.15 þann 7. maí.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar