Toyotan, sviða­sultan & kötturinn

Seint verður laganna vörðum hrósað um of. Þeir gæta samborgara sinna af samviskusemi, eru ómissandi, því miður. En þeir eru auðvitað jafn misjafnir og þeir eru margir og ekki öfundsverðir í þessu kolruglaða samfélagi sem ég tel Ísland orðið.

Nýlega ók ég framhjá konu, sem lá hreyfingarlaus í nístingskulda á gangstétt ófær um að hreyfa sig. Laganna verðir komu nánast strax og aðstoðuðu konuna. Þarna þekki ég lögguna frá því í gamla daga, háttvísa, áreiðanlega, hjálpsama og meira segja annar ofurblíður án húfu og í lopapeysu. Það var heimilislegt að sjá. Mér leiðist nefnilega hefðbundin múndering laganna varða í dag. Alveg óskaplega.

Kjarni skrifa þessara er

1. Ekki fyrir svo löngu síðan lenti vinur minn í því að 20. millj. króna Landcruiser bifreið hans var stolið. Hann hringdi í lögregluna og bjóst auðvitað við að hún kæmi á vettvang til skýrslutöku og svo eftirfarar því það sást til bifreiðarinnar sem tók jeppann á brott og augljóst hver þjófurinn væri. Nei, viðmótið var frekja, óhjálpsemi og hrein ólund. Hann yrði að koma á næstu lögreglustöð, fótgangandi, með flensu í skítakulda til þess að gefa skýrslu. Hvurslags dónaskapur er þetta kæri dómsmálaráðherra?

2. Sami vinur minn fór nýlega í verslun Bónus í Hafnarfirði. Honum láðist að fjarlægja sælgætisumbúðir úr körfunni en hann tók eftir þeim. Á síma hélt hann í hægri hendi og tók nokkrar vörur með þeirri vinstri. Í kæli teygði hann sig eftir sviðasultu pakkaði henni óvart ásamt símanum í vinstri hendi og stakk í úlpuvasa sinn. Vinur minn var í nokkurri geðshræringu þessa stundina á leið á bráðamóttöku LHS eftir að hundur hafði bitið hann til blóðs.

Síðan ók hann kerru sinni um verslunina og framkvæmdi innkaup upp á um 20. þús. Við kassann tekur hann upp símann, gleymir sultunni, greiðir og ætlar að ganga út þegar hann er stöðvaður af öryggisverði, eðlilega, hann hafði séð vin minn stinga sultunni í vasann.

Kom síðan einstaklega óháttvís og illa fyrir kallaður verslunarstjóri og fundur var haldinn um þennan mikla meinta þjófnað í starfsmannaherbergi. Vinur minn bauðst auðvitað strax til að greiða fyrir þessa þunnu sviðasultusneið, en nei, þetta skildi fara rétta leið í réttarrríkinu ákvað fölur og skapstyrður verslunarstjórinn að því er virtist rétt búinn að ná lögaldri og eflaust á eymdarkjörum.

Ekki nóg með að þjófnaður á sviðasultu hafi verið borin upp á vin minn heldur líka þjófnaður á einhverju kremkexi hverjar umbúðir voru í innkaupakörfunni. Verslunarstjórinn var mjög illa áttaður og alls ekki starfi sínu vaxinn. Hann svipti vin minn ferðafrelsi í um 60 mín. með aðstoð útlensks öryggisvarðar, sem virtist ölvaður. Loks kom háttvíst þriggja manna lögreglulið, tók skýrslu og sagði vin minn frjálsan ferða sinna. Vinur minn er með hreint sakavottorð.

Allnokkrir aðilar tengdir Bónus hafa nú verið kærðir til lögreglu fyrir rangar sakargiftir og skerðingu á ferðafrelsi en við hvoru tveggja getur legið þung refsing.

3. Rúsínan í pylsuendanum er þriðja dæmið um annan vin. Hann býr á nálægð klausturs í Hafnarfirði. Greip hann eitt sinn kött í nálægð klaustursins sem hann hafði saknað í mánuði. Íbúar klaustursins tjáðu lögreglu að endurheimtin hafði náðst á öryggismyndavél og kölluðu til til lagana verði, sem voru alveg sérstaklega háttvísir að sögn vinar míns. Verðir laganna komu sumsé (vegna kattar sem ágreiningur er um eignarrétt á og heimtuðu köttinn til baka á meðan heill nunnuhópur fylgdist eins og kjánar með aðgerðum vopnaðar farsímum með leifturljósið stöðugt í gangi öskrandi og æpandi eins og sönnum nunnum sæmir ei. Það var skondin sjón að sögn vinar míns.

Skýringar lögreglu á kröfu um afhendingu voru að kötturinn væri á gigtarlyfjum, sem var auðvitað lygi. Þetta er fullfrískur ungur högni. Engu að síður afhenti vinur minn köttinn til að stofna ekki til frekari ófriðar við nágranna sína sem skeyta yfirleitt engu að ná sínu fram og eru teknir trúanlegir fyrir það eitt að vera NUNNUR! Brjóta auðvitað aldrei 7 og 8 boðorðið.

Samantekt og kjarni málsins: lögreglan sinnir ekki þjófnaði á rándýru ökutæki en sendir þrjá lögreglumenn til yfirheyrslu og skýrslutöku í Bónus, vegna meints þjófnaðar á 1000 króna sviðasultu og tvo lögreglumenn vegna meintrar en ósannrar gripdeildar á ketti.

Kæri dómsmálaráðherra, það er stundum ekki heil brú í starfsháttum undirmanna þinna á þessu sviði, forgangsröðun og áherslur óskiljanlegar. Þetta eru ekki einu tilvikin sem mér er kunnugt um.

Höfundur er dýraverndarlögfræðingur.