Ó­sann­gjarnt að skatt­greið­endur borgi framkvæmdaruslið

Þáttastjórnendum Reykjavík síðdegis barst ábending um fjölmenna umræðu á spjallhópnum Góða systir á Facebook, þar sem vakin var athygli á því að förgun á klósettkassa í Sorpu hafi kostað 4.100 krónur, það sama og förgun á 120 sentímetra rúmi. 

Hinar góðu systur sögðust margar þekkja dæmi um að fólk skilji úrgang eftir á víðavangi til að forðast verðlagninguna á endurvinnslustöðvum Sorpu.

Miklu dýrara að kaupa nýtt en að henda gömlu

Gunnar Dofri Ólafsson upplýsingafulltrúi Sorpu svaraði fyrir verðlagninguna í Reykjavík síðdegis. Hann segir viðskiptavini oftar óánægða með óvissuna sem fylgi verðlaginu frekar en verðin í sjálfu sér.

Aðspurður segir hann óskandi ef verðlagningin væri svo einföld að eitt verð yrði lagt á allan úrgang sem kæmi á endurvinnslustöðvarnar. Í grunninn er þjónusta Sorpu fjármögnuð með fasteignagjöldum íbúa.

„Sorpa fær svona einhvers staðar í kringum kannski átján til tuttugu þúsund krónur frá hverju heimili á höfuðborgarsvæðinu til þess að standa undir kostnaði við ákveðna flokka. Og það eru um hundrað þúsund heimili á höfuðborgarsvæðinu þannig að þetta er einhvers staðar í kringum tveir milljarðar,“ segir Gunnar Dofri.

Innifalið í þeirri þjónustu er kostnaður sem íbúar þyrftu annars að greiða á endurvinnslustöðvum fyrir að losa sig við plast, pappír, nytjahluti og úrgang sem fellur til í daglegum heimilisrekstri.

„Svo flækist málið aðeins þegar þú ert kominn út í hluti sem eru ekki innifaldir í þessu og þá erum við einmitt komin út í framkvæmdaúrganginn. Af því að það hefur ekki verið metið sanngjarnt að skattgreiðendur á höfuðborgarsvæðinu borgi fyrir framkvæmdaruslið hjá þeim sem kjósa að fara í framkvæmdir, heldur þurfa þeir bara að borga fyrir það sjálfir.“

Eins og til dæmis þessi sem er að henda klósettkassa?

„Mér segir svo hugur að hún sé ekki að fækka klósettum heima hjá sér, þannig að það eru allar líkur á því að hún hafi keypt annað í staðinn. Ég er tilbúinn að veðja ansi mikið á að það klósett hafi verið dýrara heldur en hún borgaði fyrir að henda því.“

Óvissan stuðar

Gunnar Dofri segir verðskrána tiltölulega einfalda að skilja. Sorp sem er gjaldskylt er reiknað í rúmmetrum þar sem ekki er aðstaða til vigtunar á endurvinnslustöðvunum. Í einhverjum tilvikum er ókeypis að henda allt að tveimur rúmmetrum en eftir það er lagt gjald á hvern fjórðung úr rúmmetra sem settur er í tunnurnar.

Hann segist frekar finna fyrir óánægju með óvissuna sem fylgir því að vita ekki hve há útgjöldin verða í hverri Sorpuferð fyrir sig, heldur en endilega óánægju með verðlagninguna sjálfa.

„Þegar þú kemur á í Sorpu er betra ef þú veist hvort þú sért að fara að borga. Það mætti vera skýrara hvað það er sem þú borgar fyrir og hvað ekki og við erum bara í þessum töluðu orðum að vinna að einföldun á þessu, gera þetta allt saman þægilegra fyrir notendur.“

Viðtalið í heild má nálgast hér að neðan.