Kemst ekki inn í landið og Haf­dís þarf að bíða

„Hún var búin að taka sér frí frá vinnu og fá sumarfrí til að koma hingað. Þetta er hindrun sem seinkar endurfundum hennar og Hafdísar,” segir Hans Steinar Bjarnason upplýsingafulltrúi SOS barnaþorpanna í samtali við fréttastofu.

Síðustu helgi auglýstu hjálparsamtökin eftir konu að nafni Hafdís sem hafði verið styrktarforeldri hinnar indversku Ambiku um margra ára skeið. Ambika hafi haft samband við SOS á samfélagsmiðlum í aðdraganda Íslandsferðarinnar til að hitta Hafdísi. 

Flókið skrifræði

Ekki leið á löngu þar til umrædd Hafdís fannst, sem var að sögn Hans himinlifandi og spennt að hitta Ambiku. Hún áætlaði að koma til landsins mánaðamótin júní og júlí en nú hefur komið upp vandamál. 

„Þetta er alltaf að vinda upp á sig. Ambika fék ekki vegabréfsáritun til Íslands. Það er ofboðslega flókið skrifræði fyrir fólk frá Indlandi að fá Schengen áritun,“ segir Hans.

Hann segist hafa staðið í svipuðu brasi í þrjá mánuði í fyrra þegar kona sem ólst upp í barnaþorpi á Indlandi var boðið til landsins. 

„Við fengum hana á endanum með því að senda boðsbréf og SOS Barnaþorp vottuðu fyrir hennar komu. Við erum búin að bjóða Ambiku þá leið og þau eru núna með aðra vegabréfsumsögn í gangi að komast til Þýskalands. Þau eru búin að breyta sínum plönum, stefna á að fara til Þýskalands. En það getur verið að þeirri umsögn verði synjað.“

Náði sér í menntun og styrkir nú sjálf

Íslandsförinni þurfi óhjákvæmilega að seinka, annað hvort þar til í haust eða næsta vor. SOS Barnaþorpin á Íslandi muni þá hafa aðkomu að heimsókn hennar.

Ambika sendi frá sér bréf þar sem hún kemur á framfæri þakklæti fyrir veitta aðstoð við að finna Hafdísi. Vegna hennar geti þær átt endurfundi með eftir öll þessi ár. 

„Í mörg ár hefur hún sent mér ást og umhyggju í formi bréfa og styrkja og póstkorta, þar sem hún kenndi mér ýmislegt um heiminn frá hennar sjónarhorni. 

„Hennar stuðningur, samhliða frábæra starfinu sem SOS barnaþorpin vinna, gaf mér ómetanlegt tækifæri til góðs lífs. Ég er vel menntuð og sjálfstæð kona í dag.

Umhyggja Hafdísar, móðir mín og systkini eru dýrmætar gjafir frá SOS barnaþorpunum og hafa mótað þá konu sem ég er í dag, 31 árs. Ég og eiginmaður minn höfum núna tök á að styðja barn til menntunar auk þess sem ég hjálpa heimilislausum hundum og köttum. Þetta er mín leið til að endurgjalda fyrir öll þau góðverk sem mér voru veitt.“