Varar sterklega við upptöku á eignum þrotabúa bankanna

Danski Hagfræðingurinn Lars Christensen segir að erlendir fjárfestar yrðu lítt hrifnir ef hugmyndir um upptöku ríkisins á hluta eigna þrotabúa bankanna raungerðust. Gæti seinkað afnámi hafta og eyðilagt fyrir fjárfestingu.

Christensen varar sterklega við því að stjórnvöld beiti löggjafarvaldinu til að komast yfir eignir þrotabúa bankanna. Segir hann að slík aðgerð myndi festa gjaldeyrishöftin í sessi til lengri tíma, auk þess sem tiltrú erlendra fjárfesta á íslensku hagkerfi myndi tapast.

„Ég hef verið að fylgjast með kosningabaráttunni og ef ég set mig í spor erlends fjárfestis hefði ég miklar áhyggjur af umræðunni um gjaldeyrishöftin og sérstaklega tillögu sem kynnt hefur verið um í raun upptöku ríkisins á eignum þrotabúa gömlu bankanna,“ segir Christensen, sem starfar sem forstöðumaður greiningardeildar Danske Bank.

Christensen segir að slík aðgerð myndi þýða að ekki væri mögulegt að afnema gjaldeyrishöftin í náinni framtíð. „Það eitt og sér myndi valda því að ímynd Íslands hjá erlendum fjárfestum myndi bera skaða af því fjárfestum var sagt að höftunum yrði hægt og rólega aflétt,“ segir Christensen og heldur áfram: „En svo leggja sumir flokkar til að ríkið taki upp eignir þrotabúanna. Mér finnst líklegt að viðbrögð alþjóðlegra fjárfesta við því yrðu mjög neikvæð og sömuleiðis viðbrögð alþjóðlegra stofnana.“

Christensen leggur áherslu á að hann telji það ekki sitt hlutverk að gefa íslenskum stjórnmálamönnum ráð eða að skipta sér af stjórnmálaumræðunni hér á landi. En sé hann spurður að því hvers konar áhrif þessar hugmyndir séu líklegar til að hafa á fjárfestingu hér á landi þá hafi hann skoðun á því sem hagfræðingur. Þá ítrekar hann að þau áhrif séu líkleg til að vera verulega neikvæð.

„Það er vitaskuld vandi á Íslandi að skuldir heimilanna eru mjög háar og stjórnmálamenn þurfa að bregðast við því. Þeir hafa að vísu gert ýmislegt en það þarf meira til. Ég sýni því fullan skilning. En að reyna að leysa þann vanda með upptöku á eignum erlendra fjárfesta er slæm leið,“ segir Christensen og bætir við að ekki sé verið að ræða um gjaldþrot eða endurskipulagningu á skuldum heldur beinlínis eignaupptöku.

Þá segir Christensen að í umræðunni hér á landi sé rætt um eigendur þessara fjármuna eins og þeir séu á einhvern hátt óvinveittir. „Þetta eru ekki bara vogunarsjóðir heldur einnig til dæmis norrænir lífeyrissjóðir. Þá stöndum við frammi fyrir því að kannski sparnaður dansks lífeyrisþega var notaður til að kaupa íslensk ríkisskuldabréf sem svo voru fest innan hafta. Og nú á að taka þessa eign af honum. Ég get ekki ímyndað mér að Íslendingum finnist það sanngjarnt,“ segir Christensen.

Loks segist Christensen ekki vera viss um hvernig standi til að framkvæma þessar hugmyndir. Hann efist hins vegar um lögmæti þess að taka upp eignir þrotabúanna í þeim mæli sem rætt hafi verið um.