Hermenn kærleikans í Mjóddinni

Hjálpræðisherinn hefur árum saman boðið til sín fólki í jólaveislu á aðfangadag. Í ár hafa um 250 manns skráð sig í máltíðina og verður veislan haldin í Ráðhúsi Reykjavíkur.



Undirbúningur veislumáltíðarinnar er í hámarki í húsnæði Hjálpræðishersins í Mjódd þegar blaðamann og ljósmyndara ber að garði. Sjálfboðaliðar raða gjöfum í poka. Ótal fyrirtæki hafa gefið ýmislegt til gjafa í ár. Þeir sem koma í mat á aðfangadagskvöld fá gjafir og þá fer Hjálpræðisherinn með gjafir í mörg fangelsi landsins. Á annað hundrað fanga fá jólagjafir í ár.



„Það er misjafnt hvað er í pokunum,“ segir Hjördís Kristinsdóttir, foringi í Hjálpræðishernum. „Margir sem koma til okkar í jólamáltíðina þurfa helst nauðsynjar, til dæmis snyrtivörur. Það koma líka börn og við verðum að vera með leikföng og slíkt fyrir þau. Í fyrra voru mörg börn, í ár eru þau færri. Það eru helst börn hælisleitenda sem koma í jólamatinn til okkar,“ segir Hjördís frá.

Lambalæri og hnetusteik 

En hvað verður í matinn? „Það verður lambalæri og brúnaðar kartöflur með sósu og öllu tilheyrandi. Jólaölið verður á sínum stað, svo verðum við líka með hnetusteik því til okkar kemur líka fólk sem borðar ekki kjöt,“ segir Hjördís sem segir langflesta sem leiti til hersins fyrir jól vera einstæðinga og hún skynjar að aukin harka hafi færst í lífsbaráttu þeirra.



„Einstæðingar leita til okkar í meira mæli. Maður heyrir í kringum sig hjá öðrum hjálparsamtökum að í ár sæki færri fjölskyldur um aðstoð en fleiri einstæðingar. Það er skiljanlegt, einstæðingar eru hópur sem situr eftir. Þeir ráða illa við háan húsnæðiskostað og geta ekki deilt byrðunum með neinum,“ segir Hjördís um aðstæður þeirra sem leita til hersins.



Hjördís minnir á að neyð þeirra sem þurfa á aðstoð að halda yfir jólin sé jafn mikil á öðrum tímum ársins. „Á jólunum er kastljósinu beint að þeim sem eiga bágt. Fólk er bæði einmana og fátækt í janúar og júlí, gleymum því ekki,“ segir Hjördís.

Ást og stuðningur

Fjölmargir sjálfboðaliðar taka þátt í starfinu fyrir hver jól. Regína Sigríður Ólafsdóttir aðstoðar við að setja gjafir í poka. „Ég kem hingað tvisvar í viku í opið hús og hef margt annað fyrir stafni. Ég hef líka verið að vinna í Hertex, tvisvar til þrisvar í viku. Það fer eftir ástandi sálar og líkama,“ segir Regína.



Hún býr í Breiðholti og því er ekki langt fyrir hana að fara. „Starfið hér er gefandi. Árið 2013 greindist ég með krabbamein og það hjálpaði mér að takast á við sjúkdóminn að koma hingað. Félagsskapurinn skiptir máli, maður fær ást og stuðning frá fólki hér,“ segir Regína.

Gefur til baka

Linda Sjöfn Jónsdóttir er komin til sjálfboðastarfa annað árið í röð og mætir líka á aðfangadagskvöld til að þjóna til borðs. Hún er 25 ára gömul og þekkir það sjálf að búa við skort. „Ég aðstoðaði við jólamáltíðina í fyrra og þetta voru ein bestu jól sem ég hef upplifað. Mig langaði til að gera þetta aftur því þetta var mikil gleðistund. Ég er að gefa til baka á vissan hátt. Mamma og pabbi eru bæði öryrkjar og það var ekki alltaf til nóg til jólahalds. Ég á góðar minningar sem tengjast góðvild annarra. Ég er frá Keflavík og bærinn, kirkjan og mæðrastyrksnefnd hafa aðstoðað okkur yfir jól. Að finna fyrir þessum hlýhug. Um það snúast jólin. Að finna fyrir því að allir vilja leggjast á eitt til að sjá til þess að aðra skorti ekki neitt. Fyrir nokkrum árum fengu foreldrar mínir aðstoð í gegnum Facebook. Fólk kom til þeirra með fullan bíl af mat og gjöfum,“ segir Linda Sjöfn.

Aðsóknin hefur stóraukist í Breiðholtinu

Starfsemi Hjálpræðishersins fluttist úr Herkastalanum og upp í Mjódd í haust. Við flutninginn heyrðust óánægjuraddir. Einstæðingar ættu erfitt um vik að fara í Mjóddina. Annað hefur komið á daginn. Boðið er upp á heitan mat tvisvar í viku, á þriðjudögum og fimmtudögum, á opnu húsi. „Við erum að fá frá svona 80 og upp í 160 manns í mat á opnu húsi. Þegar við vorum niðri í bæ komu vanalega í kringum 30 manns. Aðsóknin hefur stóraukist frá því í haust,“ segir Ingvi Kristinn Skjaldarson, flokksleiðtogi í Hjálpræðishernum.

Ingvi segir hópinn sem kemur í opið hús fjölbreyttari en áður. Margir komi úr nágrenninu, Breiðholti. „Það koma hingað einstæðingar, öryrkjar, flóttamenn, eldri borgarar, hælisleitendur, innflytjendur. Og alls konar fólk. Að koma hingað er ekkert endilega spurning um að eiga ekki fyrir mat. Fólk kemur hingað fyrir félagsskapinn og það er velkomið. Og reyndar nauðsynlegt. Hér kemur fólk og talar saman, tengist. Sumir búa við einangrun,“ segir Ingvi.