Hnetan fær loksins sess í Hnotubrjótnum

Melkorka Sigríður Magnúsdóttir, dansari og danshöfundur, frumsýndi nýtt verk byggt á Hnotubrjótnum í Svíþjóð um helgina. Með henni var sviðslistahópurinn John the houseband en það er hópur sem varð til þegar meðlimir hans voru saman í námi úti í Amster­dam. Hópurinn hefur starfað í tíu ár og oftast verið að gera kóreó­grafaða tónleika.

„Við fengum boð frá leikhúsi í Norður-Svíþjóð þar sem við höfðum sýnt áður. Við fengum tilboð – „viljiði koma eftir eitt og hálft ár, gera Hnotubrjótinn í ykkar útgáfu með sinfóníuhljómsveit Norrlandsoperan.“ Við vorum bara „neeei,“ Við vorum hálf-efins yfir því að vinna með sinfó af því að við erum ekki hámenntað tónlistarfólk þó við séum atvinnufólk í sviðslistum. Þannig að það var ansi ógnvekjandi fyrst um sinn að vinna með 50 manna sinfóníuhljómsveit. En svo sögðum við á endanum já því að við sáum að þetta væri eitthvað sem við gætum unnið með,“ segir Melkorka.

Sýningin hefur verið í þróun síðasta árið og var frumsýnd um síðustu helgi í Svíþjóð.

„Þetta er okkar útgáfa af Hnotubrjótnum. Þetta er auðvitað sígildur ballett og hefur öll þau minni sem tíðkast þar – álfadísir og alls konar ævintýri sem okkur fannst síður spennandi þannig að við ákváðum að gera okkar útgáfu sem er út frá sjónarhorni hnetunnar, sem hingað til hefur verið dálítið fjarverandi frá þessu ævintýri.

Þetta er áhugaverð hugmynd ef maður byrjar að pæla í þessu – af hverju er það í ballett sem eru öll þessi ævintýri, mýs, dýr, hnotubrjótur?…?af hverju er ekki fjallað um hnetuna sjálfa, hvar er hnetan? Við tengdum dálítið við þetta sem hljómsveit – verandi atvinnufólk í sviðslistum en aukafólk í tónlist. Í okkar ballett lendir sem sagt hnetugeimskip, þriggja metra há uppblásin hneta, á sviðinu og út komum við, hnetuhljómsveitin, og við syngjum lög um hnetur. Svo ákveður þessi hljómsveit að gróðursetja hnetu og úr verður skógur.“

Þannig að þetta er bara ekkert rosalega líkt upprunalega ballettinum?

„Nei, í rauninni ekki. Við ákváðum eiginlega að henda honum öllum. Það er líka það sem okkur finnst rosalega gaman – að fokka þessu upp, að gera bara eitthvað allt öðruvísi. Þessir gömlu ballettar eru svo meitlaðir í stein. Við skiptum í raun nánast öllu út – við erum í Birck­enstock sandölum og Intersport sokkum á sviðinu.“

Melkorka segir það hafa verið ótrúlega gaman í fyrsta lagi að vera boðið að gera þetta og í öðru lagi að þeim hafi verið treyst fyrir svona „rugluðu verkefni“ eins og hún segir.

„Bara það að þau skuli hringja og bjóða okkur að gera Hnotubrjótinn með sinfóníuhljómsveit, við sem kollektív og enginn leikstjóri – það er ótrúlega spennandi og eitthvað sem er ekki til hérna heima, leikhús fúnkerar bara ekki svona heima.“

Melkorka segir vinnuna með sinfóníuhljómsveitinni hafa gengið ótrúlega vel þrátt fyrir að vera öðruvísi.

„Þetta er bara allt öðruvísi – ég held að við vinnum tölvuert kaótískara en þau – meðan við vorum að vinna að þessu í tvö ár komu þau inn í einhverja fimm daga. Þeirra vinnuaðferðir eru allt öðruvísi en okkar og við þurftum að finna jafnvægi þarna á milli. Við fórum því svolítið í kóreógrafískar aðferðir, hvernig við gætum dílað við hljómsveitina; við báðum þau að spila hraðar eða hægar og svo sungum við ofan á, þannig að við vorum dálítið að leika okkur með þolmörk sinfóníuhljómsveitarinnar og það gekk bara mjög vel.

Þau eru svo þarna undir sviðinu, fimmtíu manns og vita ekkert hvað við erum að gera. Síðan kannski þurfa þau að stoppa í tíu mínútur meðan við spilum tvö rapplög, þannig að aðstæðurnar sem ég ímynda mér að séu í gangi þarna undir þegar kannski fiðluleikarinn þarf að sitja og hlusta á okkur spila eru bara frekar fyndnar.“

Aðspurð hvort sýningin muni ferðast til Íslands segir Melkorka það ekki vera í planinu þó að hún voni að það verði hægt. Hún bendir á að leikhúsbransinn hér heima sé ekki endilega móttækilegur fyrir að taka á móti svona stórri erlendri uppfærslu, en hver veit.

Verkið ferðast til Þýskalands í næstu viku, Danmerkur á næsta ári og svo eru frekari sýningar í Svíþjóð planaðar – þannig að það er nóg á dagskránni hjá Melkorku og John the houseband.