Lýðskrum

Nú eru kosningar fram undan og fulltrúar flokkanna komnir í gírinn. Þannig skundaði fyrsti maður á lista Samfylkingarinnar í Reykjavík í útvarpið og lýsti því yfir að aðalmálið í þessum kosningum væri kynferðisofbeldi gegn börnum. Formaður Vinstri grænna lét svo ekki sitt eftir liggja en hún ætlar að láta baráttuna gegn bónusum í fjármálakerfinu á oddinn í kosningabaráttunni.

Samfylkingin er eins og fólk man flokkurinn sem allt að því þurrkaðist út í síðustu kosningum. Það telst nánast vera afrek í landi á borð við Ísland þar sem nánast allir geta að minnsta kosti að einhverju leyti sætt sig við sósíaldemókratískar áherslur. Auðvitað eru allir á því að það eigi að vera í algerum forgangi að koma í veg fyrir kynferðisofbeldi gegn börnum. Þá skiptir engu máli í hvaða flokki það er. Kannski var einmitt þetta ein af ástæðum niðurlægingar Samfylkingarinnar? Almennar staðhæfingar um sjálfsagða hluti. Ekkert kjöt á beinunum.

Útspil formanns VG er af sama toga. Staðreyndin er einfaldlega sú að á Íslandi eru borgaðir lægstu bónusar úr fjármálafyrirtækjum sem þekkist á byggðu bóli. Kaupaukar mega í mesta lagi nema 25% árslauna þess starfsmanns sem um ræðir, innan Evrópusambandsins er hlutfallið 100% en 200% í Bretlandi. Bónusa þarf jafnframt að greiða yfir þriggja ára tímabil.

Þannig má sem dæmi segja að starfsmaður með 1,5 milljónir á mánuði, sem telst dágott, fær í sinn hlut 4,5 milljónir að því gefnu að hann nái efsta þrepi. Það greiðist svo á þremur árum, þannig að greiðsla fyrsta árið nemur að frádregnum skatti rétt tæpri milljón aukalega. Varla er þetta hið stórkostlega hneyksli sem Katrín hyggst uppræta?

Einnig má velta því fyrir sér hvert hún beinir sjónum sínum næst, en eins og allir vita hefur lengi tíðkast að greiða svokallaða desemberuppbót á almennum vinnumarkaði. Vafalaust á hið sama við um það, eða kannski ekki, enda er þar ekki um bankamenn að ræða?

Vonandi sjá kjósendur í gegnum svona lýðskrum. Kosningarnar sem fram undan eru eiga ekki að snúast um bónusa, enda eru þeir ekki raunverulegt vandamál, þær eiga heldur ekki að snúast um klisjur úr munni pólitíkusa sem hafa skulu það sem betur hljómar. Kosningarnar eiga að snúast um raunveruleg vandamál, og raunverulegar lausnir. Lýst er eftir pólitíkusum með slíkar áherslur.

Stjórnarmaðurinn er sigldur innherji með puttann á púlsinum. Stjórnarmaðurinn skrifar í Markaðinn í Fréttablaðinu á miðvikudögum og liggur ekki á skoðunum sínum um menn og viðskiptaleg málefni.