Notaði fyrst dulnefnið Stefán

„Nú þyrfti maður að fara að hætta,“ segir Kristín Steinsdóttir rithöfundur glaðlega þegar nýliðið sjötugsafmæli ber á góma.

„Allt í kringum mig er fólk að hætta að vinna en það er erfitt fyrir rithöfund í sjálfsmennsku því enginn rekur hann úr vinnunni. Ekki fyrr en hann gefur út bók sem enginn vill lesa, þá er sjálfhætt. Ég á bara alltaf eitthvað eftir sem mér finnst að gaman væri að fást við. Byrjaði líka svo seint.“

Kristín var orðin 41 árs þegar fyrsta bók hennar kom út.

„Ég var kennari í fullu starfi, bjó á Akranesi og hafði skrifað mikið fyrir sjálfa mig alveg frá því ég var krakki. Í MA var ég í ritstjórn skólablaðs og skrifaði mikið en hef oft hugsað um það seinni árin að það voru bara strákar sem giltu sem skáldin í skólanum.

Eina fagið sem mér þótti reglulega skemmtilegt í menntaskóla var íslenska og sérstaklega var gaman að skrifa ritgerðir en þó að þær væru vel metnar sagði enginn kennari við mig: „Ert þú kannski að spá í að verða blaðamaður?“ eða: „Langar þig ekki að skrifa eitthvað meira?“ Það hugsa ég að væri frekar gert í dag.“ 

 Rithöfundurinn kom upp í Kristínu löngu seinna þegar auglýst var keppni til íslensku barnabókaverðlaunanna á vegum Vöku-Helgafells. Þá sendi hún inn handrit undir dulnefni – og til öryggis hafði hún það karlmannsnafnið Stefán. „Ég var ekki kjarkaðri en svo,“ segir hún.

 „En ég vann keppnina og þar með kom út bókin Fransbrauð með sultu. Eftir það fór ég að skrifa jafnframt því að kenna, og svo hætti ég að kenna, þá búin að fá vilyrði frá Vöku-Helgafelli um að fá aðra bók útgefna. Úr fyrstu bókinni varð þríleikur og svo var ég óstöðvandi eftir það. Ferillinn hefði samt getað orðið lengri og öðruvísi ef ég hefði byrjað fyrr.

Þess vegna finnst mér mikilvægt að vekja fólk til lífsins.“

Í tilefni sjötugsafmælis Kristínar var bókin Engill í Vesturbænum endurútgefin en hún kom fyrst út 2002 og fékk geysigóðar viðtökur bæði hér og erlendis. Fyrir hana hlaut Kristín öll verðlaun sem hægt var að fá fyrir barnabók á Íslandi og líka alls konar viðurkenningar úti í heimi.

„Engillinn er sú bók mín sem hefur fengið flestar stjörnur og er komin út á tíu tungumálum,“ segir hún. „Myndirnar hennar Höllu Sólveigar Þorgeirsdóttur styðja líka firna vel við textann.“