Fara ævintýraleiðir í löngum brekkum

Hvernig fenguð þið áhuga á skíðaíþróttinni, stelpur?

Sara Mjöll: Ég smitaðist af mömmu og pabba, þau eru skíðafólk.

María Ólöf: Ég veit það ekki alveg, ég hef bara skíðað frá því ég var lítil.

Hvenær byrjuðuð þið að æfa ykkur og hvar?

Sara Mjöll: Ég fór fyrst á skíði þegar ég var þriggja ára uppi í Bláfjöllum og byrjaði að æfa fjögurra ára í Ármanni.

María Ólöf: Ég prófaði fyrst skíði í Austurríki þegar ég var tveggja ára og fór svo að æfa fimm ára.

Getið þið æft ykkur nálægt heimilinu?

Sara Mjöll: Nei, bara í Bláfjöllum. Þar förum við í háar brekkur.

María Ólöf: Stundum kemur alveg brjálað veður og þá förum við bara inn í skála.

Hafið þið meitt ykkur á skíðum?

Sara Mjöll: Já, ég tognaði á hnénu þegar ég var fjögurra ára og María Ólöf var að keppa á Andrésar Andar leikunum.

María Ólöf: Ég klessti einu sinni á tré á Ítalíu og bólgnaði á nefinu og fékk glóðarauga, í sömu ferð klessti ég á konu og tognaði á hnénu líka.

Farið þið oft í skíðaferðir til útlanda?

María Ólöf: Við höfum farið oft til Austurríkis og Ítalíu. Stundum með fjölskyldunni og líka með æfingakrökkum.

Sara Mjöll: Þar er mjög gaman að skíða í löngum brekkum og fara niður ævintýraleiðir og vera í stólalyftu sem er með hita í rassinum og skýli.

María Ólöf: Skemmtilegast við að æfa á skíðum er að fara í braut í góðu veðri og gista í Ármannsskálanum með öllum krökkunum.