Parið hélt Árneshreppi í gíslingu

Svissneska parið sem braust inn í Kaupfélagið í Norðurfirði á Vestfjörðum í síðustu viku var handtekið í gærmorgun. Þungu fargi er létt af hinu fámenna samfélagi sem er í Árneshreppi, sem telur um 50 til 60 manns, eftir að parið var tekið. Óhætt er að segja að parið hafi haldið íbúum í hinu friðsæla samfélagi í gíslingu.

Eva Sigurbjörnsdóttir oddviti segir íbúum mjög létt, nú sé ófremdarástandi aflétt en parið hafði dvalist á svæðinu í þrjár vikur, í mikilli óþökk íbúa, sem voru á varðbergi.

Þungu fargi afíbúum létt

Vísir greindi frá því á föstudaginn að parið hafi rænt Kaupfélagið í Norðurfirði. Það gekkst við glæpnum, borgað 50 þúsund krónur og beðist afsökunar og virtist málinu lokið en svo er sem lögreglu hafi snúist hugur en og handtekið parið; íbúar hreppsins voru með böggum hildar vitandi af þeim á svæðinu, þar sem það hafðist við í tjaldi. Hlynur Hafberg Snorrason, yfirlögregluþjónn hjá lögreglunni á Vestfjörðum færðist undan viðtali um málið í morgun en fréttstofa fékk þó upplýsingar um að tilkynningar væri að vænta. Hvenær, er hins vegar ekki vitað.

Eva oddviti féllst hins vegar góðfúslega á að segja Vísi undan og ofan af þessu sérkennilega máli.

Létu greipar sópa í sveitinni

„Já, þau voru handtekin og farið með þau héðan rétt fyrir hádegi í gær. Þá voru þau búin að vera hér í sveitinni í alla veganna tvær vikur og búið að gera fólki lífið mjög leitt.“

Já, heimamenn voru mjög á varðbergi gagnvart þeim?

„Já, það þýddi ekkert annað. Þau lögðu hendur á allt sem þau gátu. Fóru inn í búðina og tóku þar heilmikinn mat. Það kom í ljós eftir að lögreglan hafði verið tvisvar á staðnum að þau höfðu tekið miklu meira heldur en áætlað hafði verið. Þau létu bara greipar sópa.“

Sérkennilegur glæpur má það heita, því það kom aldrei neinn annar sökudólgur til greina, en þau tvö?

„Nei, það kom enginn annar til greina. Þau reyndu að stinga af frá reikningi sínum á Hótel Djúpavík. Höfðu þá borðað mjög mikið og allir voru mjög undrandi á því hvað svona bakpokaferðalangar leyfðu sér mikið í mat. Svo ætluðu þau sér bara að stinga af frá þessu og voru komin út á tröppur og vel það þegar náðist til þeirra til að láta þau borga reikninginn.“

Vonar að þau verði send úr landi

En, það hefur komið fram að fólkið hafi gengist við glæpnum?

„Jájá, þau gerðu það. Og borguðu einhverjar fimmtíu þúsund krónur. Svo var þeim bara sagt að haga sér skikkanlega og láta fólkið í friði, og þá yrðu þau látin í friði. Svo kom það bara í ljós að þetta var miklu meira. Þau voru búin að koma sér upp birgðastöðvum þarna úti á nesinu fyrir norðan kaupfélagið. Þetta var óþolandi fyrir fólk að hafa með sér lykla og læsa á eftir sér. Við erum ekkert vön því hér í sveitinni.“



„Við höfum ekkert með svona gesti að gera“

Þið hafið farið fram á það við lögreglu að það fjarlægði þetta fólk?

„Já, eða... það var lögð fram kæra á endanum útaf þessum þjófnaði í Kaupfélaginu, því það kom í ljós að það voru miklu meiri vörur en reiknað hafði verið með. Það var nóg til þess. Og þau eru að öllum líkindum viðriðin fleiri mál, svo sem innbrotið í kirkjuna á Stafholti, held ég það heiti, og fleiri stöðum. Þau voru með landakort og með merkta staði sem þau ætluðu að sjá. En, vonandi fyrir alla verða þau bara send úr landi. Við höfum ekkert með svona gesti að gera.“

Kom til væringa, áttuð þið í einhverjum samskiptum við fólkið?

„Nei, það held ég ekki. Ég held að það hafi allir reynt að leiða þau hjá sér. Ekki að stofna til kynna við þau. Ég veit að þau voru stoppuð af en þau ætluðu að smíða sér skúr eða byrgi norður í Krossneslandinu. Þá voru þau stoppuð af og notuðu bara tjaldið sem þau voru með. Nei, það var ekkert stofnað til kynna, það kærði sig enginn um það enda kom það ekki til greina. Þetta fólk var ekkert að hugsa um að vingast við einn eða neinn. Þau voru bara einhvern veginn í sínum eigin heimi.“

Grunuð um kökustuld frá gamalli frú

En, þarna vildu þau samt vera, hjá ykkur?

„Greinilega. Þau hafa séð að það var ýmislegt uppúr okkur að hafa. Það var nú farið í frystikistu hjá gamalli frú hérna fyrir norðan og teknar kökur þaðan, og svoleiðis, því opin var hurðin inn til hennar part úr degi.“

Þau hafa bara haldið samfélaginu í gíslingu?

„Já, það má alveg segja það. Þetta var verulega leiðinlegt ástand.“

Samfélagið er lítið, telur milli 50 og 60?

„Og við erum fá. Og, erum ekki vön svona sendingum utan úr hinum stóra heimi. Erum vön að fá fólk sem er afskaplega ánægt með að heimsækja okkur og vill okkur allt hið besta en situr ekki að launráðum um okkur.“

Þannig að þið eruð fegin því að þau eru nú farin?

„Já, við erum voðalega fengin að vera laus við þetta. Ég get alveg sagt það,“ segir Eva oddviti í Árnesi.