Íslandsbanki braut lög

Íslandsbanki hefur brotið gegn ákvæðum eldri laga um neytendalán við upplýsingagjöf á verðtryggðu húnsæðisveðláni. Neytendastofa tók ákvörðun um þetta fyrir helgi eftir að hafa borist kvörtun frá neytenda sem tók yfir verðtryggt lán árið 2006.

Sá taldi Íslandsbanka ekki hafa staðið við upplýsingaskyldu sína með því að gera ekki ráð fyrir verðbótum í útreikningi á árlegri hlutfallstölu kostnaðar. Né útreikningi á heildarlántökukostnaði og við gerð greiðsluáætlunar. Þar að auki taldi neytandinn að bankanum hefði ekki verið heimilt að breyta vöxtum þar sem í fyrirsögn bréfsins stóð „Fastir vextir.“

Við upplýsingagjöf Íslandsbanka á útreikningi árlegs hlutfallstölu kostnaðar voru færð inn 0% undir þann kostnaðarþátt. Það segir Neytendastofa vera óheimilt og í andstöðu við lög um neytendalán. Bankinn hafi því brotið gegn ákvæðum laga um neytendalán með því að upplýsa ekki með fullnægjandi hætti um þennan kostnaðarlið við lántökuna.

Þá taldi Neytendastofa vaxtaendurskoðunarákvæði samningsins fullnægjandi, þrátt fyrir að í titli veðskuldabréfsins hafi staðið „Fastir vextir“.

Í erindi neytandans voru einnig færð rök fyrir því að verðtrygging neytendalána teldist til óréttmæta viðskiptahátta. Neytendastofa telur svo ekki vera, enda hafi verðtrygging verið leyfð með lögum frá árinu 1979.

Neytendastofa hefur einungis heimild til þess að taka ákvörðun um hvort  brotið hafi verið gegn ákvæðum laganna. Hvernig fara skuli með samninginn í kjölfar ákvörðunarinnar verða aðilar að leysa sín á milli með samkomulagi fyrir úrskurðanefnd í viðskiptum við fjármálafyrirtæki eða eftir atvikum að fela dómstólum að leysa úr slíkri kröfu.

Ákvörðun Neytendastofu má sjá hér.

Íslandsbanki er efnislega sammála niðurstöðunni og hyggst áfrýja málinu til áfrýjunarnefndar neytendamála.

Í tilkynningu frá bankanum segir að í lögum um neytendalán segi að ef lánssamningur heimilar verðtryggingu eða breytingu á vöxtum eða öðrum gjöldum sem teljast hluti árlegrar hlutfallstölu kostnaðar, en ekki er unnt að meta hverju nemi á þeim tíma sem útreikningur er gerður, skuli reikna út árlega hlutfallstölu kostnaðar miðað við þá forsendu að verðlag, vextir og önnur gjöld verði óbreytt til loka lánstímans.

„Fyrir gildistöku nýrra laga um Neytendalán árið 2013 byggði Íslandsbanki framkvæmd sína við veitingu verðtryggðra lána á þeirri túlkun orðanna „óbreytt verðlag“ í 12. grein laga um neytendalán að gera ætti ráð fyrir óbreyttri vísitölu neysluverðs. Í ákvörðun sinni túlkar Neytendastofa fyrirmæli greinarinnar þannig að gera skuli ráð fyrir sömu verðbólgu og var þann mánuð sem lánið var veitt.  Þeirri túlkun er bankinn ósammála.“