Vindmyllur eru valkostur við stærri virkjanir

Forsvarsmenn náttúruverndarsamtaka taka heilt yfir jákvætt í hugmyndir Landsvirkjunar um að reisa vindorkugarða á Íslandi. Landvernd telur, ef hugmyndir verða að veruleika að uppfylltum vissum skilyrðum, að kominn sé valkostur við stærri virkjanaframkvæmdir á hálendinu.

Fréttablaðið greindi frá því í síðustu viku að Landsvirkjun undirbyggi nú mat á umhverfisáhrifum vindorkugarðs á Hafinu við Búrfell, þar sem þegar eru tvær vindmyllur sem reknar eru í rannsóknaskyni. Komið hefur í ljós að aðstæður á Íslandi eru óvenju hagstæðar fyrir raforkuvinnslu úr vindorku og telur fyrirtækið að allt að 200 megavött (MW) séu virkjanleg á svæðinu með vindorku.

Til slíkrar raforkuvinnslu þyrfti 60 til 70 vindmyllur sem framleiða 3 til 3,5 MW hver, en slík uppbygging yrði alltaf í nokkrum áföngum. Vindmyllurnar tvær á Hafinu eru samtals 1,8 MW, svo allt að 200 MW vindorkugarður er allstórt skref.

Könnun Capacent Gallup í fyrra sýndi að ríflega 80 prósent aðspurðra voru fylgjandi því að reisa vindmyllur hér á landi.

Guðmundur Ingi Guðbrandsson, framkvæmdastjóri Landverndar, segir í skriflegu svari til Fréttablaðsins að Landvernd skilji þau tækifæri fyrir orkuöflun sem felast í því að setja vindorkugarða í nágrenni vatnsaflsvirkjana.

Mannvirki sem þessi hafi þó veruleg sjónræn áhrif á umhverfið. Hugmyndir Landsvirkjunar valda því að áhrif á svæðinu yrðu mikil. Á móti kemur að svæðið er þegar afar manngert, en almennt séð sé hálendið mjög viðkvæmt fyrir jafn umfangsmiklum mannvirkjum sökum þess hve víða landslag er þar opið og víðsýnt. 

„Ef rammaáætlun og mat á umhverfisáhrifum leiða í ljós að hugmyndir Landsvirkjunar séu umhverfislega ásættanlegar og sýnt verður fram á þörf fyrir framleiðslu þessa rafmagns, sem ekki hefur enn verið gert, þá er vissulega kominn valkostur við jarðvarma- og vatnsaflsvirkjanir á svæðum inni á hálendinu. Landsvirkjun gæti þá auðveldlega horfið frá þeim áætlunum sínum, eins og Landvernd hefur ítrekað gert kröfu um,“ segir Guðmundur.

Vindorkan háð útflutningi um sæstreng

Árni Finnsson, formaður Náttúruverndarsamtaka Íslands, segir að vindorka sé endurnýjanleg og valdi litlu sem engu varanlegu tjóni á náttúrunni.

„Á hinn bóginn virðist sem uppbygging vindorku hér á landi sé háð útflutningi raforku um sæstreng. Vindorkugarður upp á 200 MW dugar hvergi nærri til að fullnægja þeirri eftirspurn á breska markaðinum sem sæstrengur á að anna og því spurning hvaðan afgangurinn af orkunni eigi að koma. Um það höfum við litlar upplýsingar í dag en ég bendi á að umhverfisráðherra túlkar lögin svo að virkjunarkostir í verndarflokki verði sjálfkrafa metnir að nýju í næsta áfanga rammaáætlunar. Allt virðist því undir og þá er vindorkan bara agn, eins konar grænþvottur,“ segir Árni.