Bréfdúfur í kappflugi landshorna á milli

„Þetta er bara eins og hvert annað áhugamál,“ segir Eiríkur Ingi Kristinsson, bréfdúfnabóndi í Mosfellsbæ. „Ég var í þessu sem ungur strákur og byrjaði aftur núna á fertugsaldri.“ Hann segist hafa haft aðstöðu í garðinum heima hjá sér sem barn. „Það var annar hver krakki með dúfur fyrir svona 30 árum,“ bendir hann á.

Eiríkur segir áhugamál sitt ekki vera sérstaklega dýrt. „Ég mundi segja að þetta væri ódýrara hobbí en golf eða veiði. Það fer þó mikið eftir því hvað þú leggur í þetta.“

Félagskapur bréfdúfnabónda er vaxandi á Íslandi en þetta er ekki aðeins áhugamál heldur einnig keppnisíþrótt. „Keppnistímabilið hefst í enda maí og það er keppt hverja helgi alveg fram í ágúst.“

Keppnin felst ekki í því að senda bréf heldur er dúfunum ekið út á land þar sem þær eru ræstar af stað heim til sín aftur. „Við reynum að hafa þær eins fljótar og hægt er heim aftur. Maður þarf að þjálfa þær sérstaklega fyrir svona keppnir,“ segir Eiríkur og bætir við að um það bil 15 manns taki þátt í hverri keppni.

Fyrstu keppnirnar í ár verða frá Seljalandsfossi undir Eyjafjöllum. Lengstu keppnirnar verða frá Höfn í Hornafirði. „Flugtíminn fer mikið eftir veðri og vindum. Við kepptum í fyrra frá Grímsstöðum á Fjöllum og þá voru fuglarnir kannski fjóra klukkutíma í bæinn,“ segir Eiríkur Ingi. „Dúfurnar hafa alveg rosalega eiginleika.“



Eiríkur bendir á að um leið og þeim er sleppt fljúga þeir rakleiðis heim. Fuglarnir komast þó ekki alltaf heim. „Ef þeir eru of lengi á leiðinni þá gefast þeir bara upp. Flestir hafa ekki vit á því að setjast niður og fá sér að éta.“

Áhugasamir geta kynnt sér starfsemi Bréfdúfnafélags Íslands á vefsvæði félagsins brefdufur.is.

birgirh@frettabladid.is