Guðmundur tapaði 10 milljónum þegar Glitnir féll

Íslenska ríkið, Fjármálaeftirlitið og Kauphöllin voru í dag sýknuð af kröfu Guðmundar Matthíassonar sem sagðist hafa verið rændur þegar hann keypti hlutbréf í Glitni, haustið 2008. Guðmundar greiddi tæpar tíu milljónir fyrir bréfin.

Þann 29. september var tilkynnt að íslenska ríkið myndi leggja Glitni til 600 milljónir evra og um leið taka yfir 75 prósenta hlut í bankanum. Viðskipti með bréf Glitnis í Kauphöllinni voru heimiluð á ný 30. september og þennan sama dag keypti Guðmundur bréf í bankanum.

Viðskipti með hlutbréf í Glitni stóðu yfir allt þangað til bankinn féll nokkrum dögum síðar og um leið urðu þau hlutabréf sem einstaklingar höfðu keypt verðlaus.

Guðmundur fór fyrir um 70 manna hópi sem höfðaði skaðabótamál á hendur íslenska ríkinu, FME og Kauphöllinni.

Í skýrslu sinni fyrir dómi sagði Guðmundur að ráðgjafi í bankanum hefði ráðlagt sér að kaupa þessi hlutbréf. Hann hafi hinsvegar ekki sagt sér frá neinum fyrirvörum um aðkomu ríkisins, ekki nefnt neina óvissu.

Þá sagðist Guðmundur ekki hafa séð tilkynningu Kauphallarinnar þar sem sagt var frá óvissu um bankann og að bréfin væru á athugunarlista. Þess í stað kynnti Guðmundur sér upplýsingar sem bárust frá ríkisstjórninni og þáverandi forsætisráðherra, Geir H. Haarde, sem sagði í útvarpsviðtali, þann 30. september, að ekki væri ástæða til að ætla annað en að vel myndi ganga hjá Glitni í framtíðinni.

Fram að þessu hafði Guðmundur ekki stundað hlutabréfaviðskipti, aðeins keypt í verðbréfasjóðum til að njóta skattaafsláttar. Hann kvaðst hafa notað sparifé sitt og konu sinnar við kaupin.

En hlutabréfin í Glitni urðu verðlaus þegar ríkisstjórnin ákvað að hætta við hlutafjáraukninguna. Guðmundur sagðist hafa keypt bréfin í þeirri trú að ríkið stæði við yfirlýsingar sínar og bréfin myndu þess vegna halda verðgildi sínu.

Í dómi héraðsdóms segir að fullyrðing Guðmundar um að Fjármálaeftirlitið hafi vanrækt skyldur sínar hafi ekki verið rökstudd.

Þá hélt Guðmundur því fram að íslenska ríkið hefði ekki staðið við loforð um hlutafjárframlag.

„Þessi tillaga sem stefnandi vill kalla loforð fól í sér að ríkið keypti ný hlutbréf í Glitni fyrir tiltekna fjárhæð og að þessi hlutabréf teldust vera 75% alls hluta­fjár í félaginu," segir í dómi Héraðsóms Reykjavíkur. „Þetta var háð samþykki hluthafafundar Glitnis og mátti öllum sem lásu tilkynningu ríkisstjórnarinnar vera það ljóst. Það samþykki var aldrei veitt. Því kom ekki til þess að ríkissjóður yrði skuldbundinn til greiðslu framlagsins. Þá mátti öllum vera ljóst að hlutabréf í bankanum voru ekki tekin eignarnámi, hann þjóðnýttur, eins og ýjað er að í stefnu."

Krafa Guðmundar fólst í því að sér yrði bætt tjónið og að íslenska ríkið bæri ábyrgð á saknæmri hegðun og mistökum Fjármálaeftirlitsins.