Sími Sigurðar hleraður á vormánuðum 2010

Embætti sérstaks saksóknara hleraði síma Sigurðar Einarssonar, fyrrverandi stjórnarformanns Kaupþings, frá 9. mars til 21. apríl 2010 og síðan aftur frá 6. maí til 27. maí sama ár. Þetta var gert á grundvelli beiðna frá embættinu til héraðsdóms, en þar færð voru fyrir því rök að hlerunin gæti veitt mikilvægar upplýsingar um meinta refsiverða háttsemi og þátttöku einstakra manna í ákvörðunartöku og framkvæmd viðskipta. Þá þótti líklegt að sakborningar í málinu gætu borið saman bækur sínar. Þetta kemur fram í greinargerð Sigurðar Einarssonar í Al-Thani málinu, en greinargerðin var birt í heild sinni á Vísi í gær. Sigurður var upplýstur um hlerunina í lok árs í fyrra.

Sigurður segir þetta gagnrýnivert. „Vandséð er hvaða ljósi samtöl ákærða á árinu 2010 geta varpað á viðskipti sem engin leynd hvíldi yfir og skjalfest voru á árinu 2008. Þá er vandséð hvaða almanna- eða einkahagsmunir voru í húfi við rannsókn þessa máls sem réttlætt geta inngrip af þessum toga í réttindi ákærða."

Ákæran í málinu byggir á því að ákærðu, sem eru auk Sigurðar þeir Ólafur Ólafsson, fyrrverandi stór hluthafi í bankanum fyrir hrun, Hreiðar Már Sigurðsson, fyrrverandi forstjóri Kaupþings, og Magnús Guðmundsson, fyrrverandi forstjóri Kaupþings í Lúxemborg, hafi beitt blekkingum og staðið að markaðsmisnotkun, í tengslum við kaup Sjeiks Mohammed Al-Thani frá Katar á fimm prósenta hlut í Kaupþingi, í september 2008, fyrir 25 milljarða króna.

Öllum ákæruatriðum vísar hann á bug, og segir þau ekki eiga við rök á styðjast, en hann lýsti yfir sakleysi sínu við þingfestingu ákærunnar í Héraðsdómi Reykjavíkur.

Sigurður segir enn fremur í greinargerð sinni að „helstu ráðamenn þjóðarinnar hafi á ábyrgðarlausan hátt gefið til kynna að refsiverð broti hafi verið framin í starfsemi fjármálafyrirtækja og þar með af hálfu þröngs hóps einstaklinga sem tengdist þeirri starfsemi. Þá hafa ummæli ráðamanna án nokkurs vafa aukið þrýsting á sérstakan saksóknara til að grípa til harkalegra aðgerða gegn umræddum einstaklingum og gefa út ákærur. Ummælin [ummæli ráðamanna] urðu enn fremur til þess að kynda enn frekar undir neikvæða umfjöllun fjölmiðla um málefni fjármálafyrirtækja og stjórnenda þeirra. Óhætt er að segja að umfjöllunin hafi bæði verið einhliða og á tíðum rætin. Atvikum í rekstri fjármálafyrirtækjanna hefur verið lýst af mikilli ónákvæmni og iðulega brugðið upp mynd svika og blekkinga."

Sigurður segir enn fremur að alþjóðleg handtökuskipun, sem Interpol gaf út eftir ákvörðun sérstaks saksóknara þar um, hafi verið fullkomlega tilefnislaus og hafi valdið honum miklu tjóni.

Ákæran í málinu byggir á því að ákærðu, sem eru auk Sigurðar þeir Ólafur Ólafsson, fyrrverandi stór hluthafi í bankanum fyrir hrun, Hreiðar Már Sigurðsson, fyrrverandi forstjóri Kaupþings, og Magnús Guðmundsson, fyrrverandi forstjóri Kaupþings í Lúxemborg, hafi beitt blekkingum og staðið að markaðsmisnotkun, í tengslum við kaup Sjeiks Mohammed Al-Thani frá Katar á fimm prósenta hlut í Kaupþingi, í september 2008.

Fréttastofa óskaði eftir því að fá greinargerð ákæruvaldsins í málinu afhenta, en Björn Þorvaldsson, saksóknari neitaði því, og bar því við hann hefði ekki lagaheimild til þess. Þau svör fengust síðan í Héraðsdómi Reykjavíkur í morgun að greinargerðin hefði ekki formlega verið lögð fram fyrir dómi, og því gæti dómurinn ekki afhent hana gegn gjaldi, á grundvelli 16. greinar sakamálalaga, líkt og hinar greinargerðirnar í málinu.

Greinargerð Sigurðar í málinu, þar sem hann svarar ákæruefninu með ítarlegum hætti, má sjá hér í meðfylgjandi skjali.