Peningastefnunefnd sammála um vaxtahækkun

Peningastefnunefnd Seðlabankans var sammála um að hækka stýrivexti bankans um 0.25 prósentur fyrr í mánuðinum. Þetta kemur fram í fundargerð nefndarinnar sem birt hefur verið á vefsíðu Seðlabankans.

Í fundargerðinni segir að nefndarmenn ræddu þann möguleika að halda vöxtum óbreyttum eða hækka þá um 0,25-0,50 prósentur. Allir voru sammála um að það væru rök fyrir bæði vaxtahækkun og óbreyttum vöxtum. Þrátt fyrir að verðbólga hefði hjaðnað nokkuð í maí væri varhugavert að leggja of mikið upp úr einni verðbólgumælingu. Eftir sem áður eru horfur á því að verðbólga verði lengur fyrir ofan verðbólgumarkmið en ásættanlegt er, einkum ef gengi krónunnar helst áfram lágt. Því væri nauðsynlegt að halda áfram að draga úr peningalegum slaka.

„Hins vegar töldu nefndarmenn að einnig væru rök fyrir því að halda vöxtum óbreyttum, að þessu sinni í ljósi þess að óvissa í alþjóðlegum efnahagsmálum hefði aukist að undanförnu, ekki síst vegna fjármálakreppunnar í Evrópu. Þessar aðstæður valda sérstakri óvissu um innlendar efnahags- og verðbólguhorfur," segir í fundargerðinni.

„Taldi nefndin að peningastefnan gæti því á næstunni þurft að bregðast við atburðum sem hefðu umtalsverð áhrif á hagvöxt og verðbólgu hér á landi. Færi svo myndi peningastefnunefndin, eins og endranær, taka mið af því að ná verðbólgumarkmiði til lengdar á sama tíma og reynt yrði að draga úr innlendum efnahagssveiflum."

Síðan segir að með hliðsjón af umræðunni og mismunandi sjónarmiðum sem fram komu lagði seðlabankastjóri til að vextir bankans yrðu hækkaðir um 0,25 prósentur...

„Allir nefndarmenn studdu tillögu seðlabankastjóra en einn nefndarmaður hefði heldur kosið að halda vöxtum óbreyttum í ljósi aukinnar óvissu í alþjóðlegum efnahagsmálum. Nefndarmenn voru sammála um að laust taumhald peningastefnunnar á undanförnum misserum hefði stutt við efnahagsbatann," segir fundargerðinni.

„Þeir töldu einnig að hækkun vaxta í maí og aftur í júní hefði haft í för með sér að dregið hefði úr slaka peningastefnunnar eins og eðlilegt væri í ljósi efnahagsbatans og verri verðbólguhorfa. Nauðsynlegt yrði einnig að slaki peningastefnunnar hverfi eftir því sem efnahagsbatanum vindur frekar fram og slakinn hverfur úr þjóðarbúskapnum. Að hve miklu leyti þessi aðlögun ætti sér stað með hærri nafnvöxtum Seðlabankans færi eftir framvindu verðbólgunnar."