Virðulegur en á sér villta hlið

Leiti maður að notuðum forstjórabíl er vandfundinn vænlegri kandídat en Lexus GS430 Luxury. Bíllinn er af 2005 árgerð, en í raun eins og nýr, enda ekki ekinn nema tæpa 36 þúsund kílómetra.

Ekki verður annað sagt en að Lexus hafi tekist vel upp í að sameina hér í einum bíl kosti sportbílsins og lúxuskerrunnar. Bíllinn er lipur og léttur, enda kannski ekki mikið mál fyrir hestöflin 282 að vippa bílnum um göturnar. Í valborði við hliðina á bílstjórasætinu eru hnappar þar sem valið er um hefðbundna- eða sportfjöðrun, og um hvernig inngjöfin tekur við sér (kraftinngjöf, venjuleg, eða mýkri), auk þess sem þar er hægt að hita og kæla framsætin.

Með stillt á venjulega inngjöf og fjöðrun líður bíllinn um lungamjúkur og ökumaðurinn getur látið eftir sér að njóta í hægindum allra annarra þæginda sem bíllinn hefur upp á að bjóða: sóllúgu, kraftmikils sex diska hljómkerfis með afbragðsgóðum tóngæðum, já, eða upplýsingaskjás bílsins þar sem upp er gefin staðsetning hans í GPS-hnitum og ef til staðar er kortadiskur, þá má sjá þar nánari útfærslu, gefa raddskipanir og fá upplýsingar lesnar úr leiðakerfi.

Þá er vert að minnast á að upplýsingaskjár bílsins bregður líka upp mynd af því sem fyrir aftan bílinn er þegar sett er í bakkgír og því hægur leikur að bakka vandkvæðalaust.

Bíllinn er endalaus uppspretta smáþæginda sem of langt mál yrði að tína til. Þó má nefna að lykilinn þarf aldrei að taka upp úr vasanum, skynjari í hurðum nemur höndina og aflæsir þegar maður vill opna, og bíllinn er ræstur með hnappi í mælaborði. Sólhlíf í afturglugga rennur sjálfkrafa frá þegar maður bakkar, skriðstillirinn (cruise control) er haganlega staðsettur í stýrinu þar sem einnig er hægt að stýra hljómflutningstækjum og hringja úr innbyggðu handfrjálsu GSM-kerfi bílsins eftir að búið er að virkja bluetooth-tengingu milli bílsins og farsíma ökumanns.

Allt er þetta mjög skemmtilegt og bíllinn fallegur, kolsvartur og rennilegur, með svarta leðurinnréttingu. Hjá undirrituðum falla hægindin hins vegar í skuggann af því hversu skemmtilegur bíllinn er í akstri, sér í lagi þegar smellt er á sportfjöðrun og kraftinngjöf. Þá líður manni eins og í lúxuskappakstursbíl og helsta vandamálið að halda sig innan lögbundinna marka og fara ekki of nálægt öðru hundraðinu þurfi maður að taka fram úr. (Jafnvel á leiðinni upp Kambana.)

Fátt er hægt að finna að þessu afbragðstæki. Meira að segja bensíneyðslan er hóflegri en maður hefði búist við. Í blönduðum reynsluakstri, þar sem ekki var alltaf verið að spara inngjöfina, fór eyðslan rétt upp fyrir ellefu lítra á hundraðið. Í forstjóralegri akstri væri maður líklega í kringum níu lítrana í blandaða akstrinum. Eina álitamálið er kannski verðmiðinn, en á bílinn eru settar tæpar 5,4 milljónir króna. En ef maður er á annað borð á höttunum eftir forstjórabíl (og ekki þannig gerður að bíllinn verði að vera jeppi) þá ætti það nú kannski ekki að vera fyrirstaða. Lexus GS430 Luxury fellur klárlega í flokk forstjórabíla.