Fjárfestar kæra tvö Landsbankamál til Fjármálaeftirlitsins

Fjárfestar hafa óskað þess að Fjármálaeftirlitið rannsaki söluferli tveggja fyrirtækja hjá Landsbankanum. Annars vegar sölu Slippfélagsins og hins vegar söluna á Bílaleigu Flugleiða.

Greint er frá þessu á vefsíðu Sigurjóns M. Egilssonar, Hann fjallaði einnig um málið í þætti sínum Sprengisandi á Bylgjunni í dag.

Á vefsíðunni segir að það var í fyrrihluta janúar sem hópur manna lýsti yfir áhuga á að kaupa málningarverksmiðju Slippfélagsins, og það gegn staðgreiðslu. Hópurinn átti peninga og þurfti ekki lán til kaupanna. Áður en til þessa kom hafði Slippfélagið misst sinn sterkasta samning, það er framleiðslu og sölu á Hempels skipamálningu.

Í kærunni kemur fram að starfsmaður fyrirtækjaráðgjafar Landsbankans hafi sagt að bankinn væri ekki tilbúinn til að taka á móti staðgreiðslutilboði í Slippfélagið.

Engin haldbær rök voru færð fyrir þessari afstöðu bankans og ekki var spurt að því hversu mikið fjárfestarnir væru tilbúnir að greiða fyrir Slippfélagið. Þegar þetta var var Slippfélagið óselt og verið að leita kaupanda.

Haft var samband við Ásmund Stefánsson, bankastjóra Landsbankans, með tölvupósti vegna málsins, en Sigurjón segist vita að hann svaraði því aldrei. Ekki löngu síðar var sagt í fjölmiðlum að Landsbankinn hefði selt Málningu hf. allar eigur Slippfélagsins sem og vörumerki, en ekki félagið sjálft. Hluti af kaupunum var að leggja niður rekstur Slippfélagsins. Og hvað, jú láta það deyja. Þetta var gert þrátt fyrir ágæta rekstrarafkomu á árinu 2009.

Síðan hefur Málning hf. sagt upp fjölda starfsmanna sem áður störfuðu hjá Slippfélaginu. Allri framleiðslu hefur verið hætt í húsakynnum Slippfélagsins við Dugguvog. Fjárfestarnir hafa ekki fengið að vita á hvaða verði Slippfélagið var selt og ekki hvort Landsbankinn, bankinn sem vildi ekki staðgreiðslu, hafi fjármagnaði kaupin.

Sami fjárfestahópur tók þátt í söluferli Bílaleigu Flugleiða. Þar sem Hertz Englandi kom að sölunni treystu menn því að sagan frá Slippfélaginu myndi ekki endurtaka sig. Í kærunni til Fjármálaeftirlitsins er fullyrt að þar hafi verið gróf mismunun. Gögn voru ekki afhent öllum á sama tíma auk þess sem einstaka þátttakendur fengu upplýsingar varðandi söluna sem aðrir fengu bara alls ekki.

Landsbankinn er kærður fyrir að haf algjörlega brugðist skyldum sínum með því að virða ekki eðlilega og heilbrigða viðskiptahætti og að hafa litið fram hjá því að hámarka söluverð fyrirtækja sem óbeint eru í eigu ríkisins.