Borgum 25% af launum okkar til að halda krónunni úti

Tuttugu og fimm prósent af launum Íslendinga fara í að greiða fyrir að halda úti íslenskri krónu, fullyrðir Guðmundur Gunnarsson formaður Rafiðnaðarsambands Íslands. Íslendingar í krónulandi séu í efnahagslegum þrælabúðum.

Guðmundur segir jafnframt að ef Íslendingar ættu að hafa svipuð laun og fólk annars staðar á Norðurlöndunum þyrftum við því að skila 25% lengri vinnuviku. En hvernig fær hann það út?

„Það byggist nú fyrst og fremst á vöxtum. Á meðan við höfum þennan sveiflukennda gjaldmiðil þá geta vextir á Íslandi aldrei farið niður fyrir að vera 5% hærri en í öðrum evruríkjum."

Guðmundur segir að vextirnir og verðtryggingin sé stærsta skýringin á þeim aukakostnaði sem íslenskir launamenn þurfi að greiða vegna krónunnar - en þar spili líka inn í áhrif hennar á matvælaverð og bendir á að virði krónunnar hafi frá fyrsta apríl 2006 til fyrsta apríl 2010 nánast helmingast með tilheyrandi lækkun kaupmáttar.

Á þetta megi minna þegar kjarasamningar séu í vændum, enda vefjist fyrir íslenskum launamönnum að gera langtíma kjarasamninga, þegar stjórnmálamenn hafi endurtekið gengisfellt þá til að leiðrétta efnahagsleg mistök sín.

„Staðan er sú að Rafiðnaðarsambandið á 40 ára afmæli nú um þessar mundir. Frá því það var stofnað um 1970 þá höfum við samið um launahækkanir upp á 3500%. Á sama tíma hafa félagar okkar í Danmörku samið um kauphækkanir upp á 330%. Samt stöndum við fyrir aftan þá í kaupmætti. Það eru ekki slappir kjarasamningar sem valda þessu heldur krónan og slöpp efnahagsstjórn sem er síðan alltaf leiðrétt með því að fella krónuna.