Gamanið búið í Reykjavík

Jákvæðni og lífsgleði, grín og glens voru allsráðandi þegar borgarstjórnarmeirihlutinn núverandi tók við völdum. Fulltrúar Bezta flokksins og Samfylkingarinnar knúsuðust á blokkarþaki í Breiðholtinu. Stefnuyfirlýsing flokkanna var full af frábærum og skemmtilegum hugmyndum, sem allir gátu verið sammála um.

Það sem helzt vantaði þó í þá yfirlýsingu var hvernig ætti að taka á fjármálum borgarinnar. Þar var ekkert sagt um skattahækkanir. Ekkert um niðurskurð. Ekkert um skerðingu þjónustu.

Þvert á móti voru þar ótal loforð um framkvæmdir og aðgerðir sem kosta peninga. Norðurhjaragarðurinn í Laugardal (ísbjörninn var látinn liggja á milli hluta), morgunmatur fyrir skólabörn, efld þjónusta þjónustumiðstöðvanna í hverfunum, tvöföldun á viðhaldi á fasteignum borgarinnar, fegrun torga og grænna svæða, fleiri ferðir og betra leiðakerfi strætós, aukin fjárhagsaðstoð við lágtekjufólk, hjólreiðastígarnir og allar hinar sniðugu hugmyndirnar. Allt kostar þetta víst eitthvað.

Nú hefur Dagur B. Eggertsson, formaður borgarráðs, loksins bætt við því sem vantaði í stefnuyfirlýsinguna. Hann hefur lýst því yfir að til að ná endum saman í rekstri borgarinnar verði að hækka útsvarið upp í leyfilegt hámark. Jafnframt verði ýmis gjöld fyrir þjónustu borgarinnar hækkuð og útgjöldin skorin niður. Borgarbúar verði að búa sig undir að þetta verði varanlegar aðgerðir fremur en tímabundnar.

Það er út af fyrir sig ágætt að borgarstjórnarmeirihlutinn skuli vera farinn að horfast í augu við staðreyndir og búa sig undir að taka á fjármálum borgarinnar. En er þetta í samræmi við alla kátínuna og fjörið, sem var lofað í upphafi? Má ekki segja að borgarstjórnarmeirihlutinn hafi villt á sér heimildir með því að gefa eitthvað allt annað í skyn við borgarbúa en það sem var raunverulega í vændum?

Það er dálítið lýsandi að það skuli vera Dagur B. Eggertsson sem er látinn flytja borgarbúum þessi ótíðindi. Borgarstjórinn Jón Gnarr sýnist engan veginn fær um að valda hlutverki sínu sem framkvæmdastjóri borgarinnar. Hluta verkefna sinna hefur hann afsalað í hendur embættismanns og lætur nú Dag, sem sumir kalla hinn raunverulega borgarstjóra, sjá um leiðindin á meðan hann sjálfur gegnir sínu „ótilgreinda tilfinningalega hlutverki" gagnvart borgarbúum, svo notuð séu hans eigin orð. Leiðinleg mál vill borgarstjórinn ekki ræða.

Þetta verður samt örugglega frábærlega skemmtilegt og jákvætt. Bezti flokkurinn og Samfylkingin munu finna leið til að hækka á okkur skattana og gjöldin með bros á vör. Burt með leiðindin í borginni! Var það ekki það sem margir kusu?