Föst í viðjum lágt skráðrar krónu

„Ég hef lúmskan grun um að þótt það versta verði afstaðið á næsta ári þá verði ekki um snertilendingu að ræða,“ segir Snorri Jakobsson, sérfræðingur hjá IFS Greiningu.

Hann bendir á að það taki aðrar þjóðir sem lendi í gjaldeyris- og bankakreppum að jafnaði þrjú ár að komast í gegnum gjaldeyris- og bankakreppur. „Hún hefur nú staðið yfir hér í eitt ár og því má búast við að tvö ár séu þar til eðlilegu ástandi verði náð,“ segir Snorri og telur að botninn verði að baki næsta ár. Að því loknu taki við hæg uppbygging. Uppbyggingarstarf kunni að taka langan tíma og því verði fólk að vera þolinmótt. „Þetta getur tekið ansi langan tíma enda margar hindranir á veginum.“

Hann hefur jafnframt áhyggjur af beinni og óbeinni skuldastöðu ríkissjóðs. „Skuldir Seðlabankans nema 590 milljörðum króna. Þá er ekki talið með Icesave, sem hljóðar upp á 750 milljarða króna. Ofan á það bætast gjaldeyrislán sem eru að koma á næstunni. Fljótlega má því reikna með að hundrað milljarða gjaldeyrislán bætist ofan á skuldaklafann á næstu vikum.

Snorri bendir á að hugsanafeill felist í fréttum af betri heimtum eigna Landsbankans upp í Icesave-skuldina. Skýringin liggi í lágu gengi krónunnar upp á síðkastið. „Í raun varð þetta til að slá ryki í augu fólks. Þótt heimtur vegna Icesave teljist níutíu prósent í dag þá er það út úr kortinu.

Heimturnar væru nærri því að vera sjötíu prósent ef gengið væri sterkara. Icesave-málið mun reynast okkur dýrt. En það er lítið annað hægt en að samþykkja samninginn,“ segir Snorri og bendir á að Icesave-skuldbindingar valdi því að krónan megi ekki styrkjast mikið. Gerist það kunni kostnaðurinn að rjúka upp úr öllu valdi. Við séum því eiginlega föst í viðjum lágrar gengisskráningar.