Íslensk framleiðslufyrirtæki óska réttlætis og jafnréttis

Bréfið hljóðar svo: „Ágæti þingmaður

Við óskum eftir jafnrétti og réttlæti í okkar garð, starfsfólks okkar og viðskiptavina

Íslensk fyrirtæki í matvælaiðnaði eiga undir högg að sækja eins og önnur fyrirtæki í landinu. Vandinn felst ekki í minnkandi sölu, því landsmenn hafa aldrei verið duglegri að velja íslenskt, heldur því að allur rekstrakostnaður hefur hækkað. Honum hefur ekki verið velt út í verðlagið. Afleiðingin er versnandi afkoma sem leiðir til þess að við verðum að leita allra leiða til að draga úr framleiðslukostnaði. Í lengstu lög höfum við reynt að verja störf okkar góða starfsfólks.

Við skorumst ekki undan því að taka okkar skerf af þeim skattahækkunum sem lagðar eru á atvinnulífið og framleiðsluvörur þess og þjónustu. Það gildir um aukinn rafmagnskostnað, eldsneytiskostnað, launakostnað vegna atvinnutryggingagjalds og hærri tekjuskatt sem ríkisstjórnin boðar.

Við sköpum atvinnu og spörum gjaldeyri. Það virðist ætlun stjórnvalda að torvelda okkar starfsemi með því að flytja framleiðsluvörur okkar úr 7% í 14% virðisaukaskattþrep meðan aðrar matvörur verða áfram í 7% þrepinu.

Okkur þykir afar ósanngjarnt og óskynsamlegt að enn einu sinni eigi að skattleggja sumar íslenskar matvörur meira en aðrar. Það var gert síðast fyrir aðeins tæpum þremur mánuðum þegar sérstakur skattur var lagður á okkar vörur með vörugjöldum.

Eina vörn okkar gegn þessum skattahækkunum er að draga úr breytilegum kostnaði sem er að mestu aðföng og laun. Fari fram sem horfir er óhjákvæmilegt að við verðum að fækka starfsfólki og draga eins og kostur er úr launakostnaði vegna þeirra sem eftir verða.

Við skorum á þingmenn að láta eitt yfir alla ganga í þessum efnum og hverfa frá þeirri mismunun sem felst í því að velja að geðþótta sí og æ sömu vörur gamalgróinna íslenskra iðnfyrirtækja og skattleggja þær sérstaklega. Við teljum okkur hafa staðið okkur vel í harðri samkeppni við innflutning og viljum axla okkar byrðar eins og aðrir en það er ekki heiðarlegt af löggjafanum að leggja á okkur þyngri byrðar en aðra eða draga matvælaframleiðendur í dilka með þessum hætti.

Nói - Síríus, Kjarnavörur, Vífilfell, Frón, Ölgerðin, Kexsmiðjan, Góa, Katla, Freyja, SAMTÖK IÐNAÐARINS"