Mont ogmetingur

Sjálfhælni er skemmtilegt orð og lýsir því hvernig maður getur í tíma og ótíma hælt sjálfum sér í eyru annarra. Sjálfri finnst mér gaman að monta mig af þrifum og bakstri. Finnst ekkert leiðinlegt að segja fóllki frá því að ég hafi nú hent í eina franska súkkulaðiköku rétt áður en ég bakaði brauðið mitt, sem var eftir að ég tók eldhús­skápana í gegn.

Kunningi minn byrjar allar setningar nokkurn veginn á þessa leið. „Sko, þegar ég bjó í París…“ og botnar frásagnir sínar með því hvernig Frakkar séu vanir að gera hlutina, hvað mataræði þeirra sé stórkostlega vel samsett, hvað þeir eru smart og ótrúlega miklu æðislegri en við Íslendingar. Einhvern veginn skal honum, í öllum samræðum, takast það að troða því inn strax í byrjun að hafa eitt sinn búið í Frakkland – sama hvað um er rætt – og leggja út frá dvöl sinni þar.

Kona á besta aldri er málkunnug nokkrum listamönnum og rithöfundum hér í bæ. Henni finnst það dýrmætt að hafa farið í gegnum daginn og nikkað til Sjóns eða Huldu Hákon. Hennar list er sú að koma því svo að í samtali við aðra að hún hafi einmitt verið að ræða við Einar Má Guðmundsson – RITHÖFUND – úti á horni í dag. Í þessu er mikilvægt að greina frá fullu nafni og starfsgreina viðkomandi sem greint er frá. Spurning hvort sagt væri frá Jóa pípara á sama stað: „Var einmitt að ræða við Jóhann Guðlaugsson pípulagningamann og hann sagði…“

Kona, sem er hagleikskona mikil í sjálfhælni, leiðir fólk reglulega í allan sannleik um það hve aumingjagóð hún er. Hún hefur að eigin sögn aldrei sett það fyrir sig að hjálpa „þessu“ sem á það svona bágt – og ber rónum og flóttamönnum fyrir sig eins og auglýsingaspjaldi og veifar söfnunarbauknum fyrir ofan. Sjálf á hún bróður sem hefur lamið eiginkonu sína eins og harðfisk í mörg ár og um leið og hún gengur í „hóp gegn ofbeldi gegn konum“ á Facebook horfir hún fram hjá ofbeldinu í næsta garði.

Sjálfhælni hefur öðlast nýja vængi í því nýja þorpi sem 60.000 Íslendingar hafa nú gengið til liðs við – Facebook. Þar getur þjóðin iðkað íþróttina á hverjum degi og sett montið fram á margvíslegan hátt – lúmskt og ólúmskt og sagt frá öllu því stórfenglega sem gert var þann daginn. Júlía Margrét Alexandersdóttir – hvað þarf margar eggjarauður aftur í Toblerone-ísinn?