Jólaskraut Dr. Gunni skrifar 20. desember 2007 06:00 Ég hef fastmótaðar skoðanir á jólaskrauti. Mér finnst að í jólaskreytingu fjölskyldunnar eigi öllu að ægja saman, stíllinn á að vera sundurlaus, jafnvel smekklaus. Fimm ára heimagerður músastigi má alveg hanga við hliðina á nýjustu gullkúlunni frá Georg Jensen. Dapurlegt finnst mér útúrhannað jólaskraut og sú viðleitni að allt skrautið sé í stíl. Ég hélt að svörtu jólatrén og svörtu kúlurnar sem voru vinsælar í fyrra væru botninn, en nú þegar berast fréttir af fólki sem fær verktaka til að skreyta hjá sér með fokdýru snobbskrauti veit ég að það má alltaf komast neðar. Nú eru tímar forgengileikans. Dót er ekki búið til til að endast. Oftast eyðileggst dót daginn eftir að það dettur úr ábyrgð. Minna kostar að fá sér nýtt en að gera við. Líttu í kringum þig. Hvað er elsta dótið sem þú átt? Hefur eitthvað fylgt þér síðan úr æsku? Elsta dótið mitt er Sharp-vasareiknir síðan 1980. Það er enn þá á upprunalegu batteríunum sem er örugglega kraftaverk. Ég man greinilega að líftími batteríanna var sagður sirka fimm ár. Gamalt dót hefur tilfinningagildi og jólaskraut er oft það elsta á heimilum. Skrautið hefur safnast saman í gegnum árin. Það kaupir enginn allt jólaskrautið sitt í einu. Jólaskraut hjá fjölskyldu er eins og húðflúr á einstaklingi. Það segir sögu hennar. Skrautið er geymt í kössum meirihluta ársins. Þegar það er tekið upp fer hlý tilfinning um mann, sama tilfinningin og maður fær þegar maður rekst á sams konar dót og maður átti í bernsku á fornsölu. Hjá foreldrum mínum sé ég gamla plastjólasveininn uppi á sjónvarpi. Hann hefur birst á jólum síðan ég man eftir mér. Ég veit af fenginni reynslu að hann er svartur undir brókinni. Svona minningarbrot gera mann að því sem maður er. Mér finnst leiðinlegt að henda gömlu dóti. Ég kveð það stuttlega og þakka því fyrir samfylgdina. Ég býst við að ég hafi erft þessa hlutahluttekningu frá móður minni. Ein falleg saga af henni er að hún keypti sér einu sinni nýtt bjútíbox á Kanarí. Hún tók samt það gamla með sér heim af því hún vildi ekki henda því á erlendri grundu. Að lokum segi ég gleðileg jól og farið vel með jólaskrautið ykkar! Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Dr. Gunni Mest lesið Skörum fram úr í skaðlegu skattaumhverfi Elliði Vignisson Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Af þreyttasta frumvarpi íslenskrar þingsögu Árni Guðmundsson Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Samfélagsbanki: Opið bréf til ríkisstjórnarinnar Guðmundur D. Haraldsson,Sævar Finnbogason Skoðun Ísland á ekki að verða land gjaldhliða Þórir Garðarsson Skoðun Undir sömu stjörnu – ópera fyrir alla þjóðina Sævar Þór Halldórsson Skoðun
Ég hef fastmótaðar skoðanir á jólaskrauti. Mér finnst að í jólaskreytingu fjölskyldunnar eigi öllu að ægja saman, stíllinn á að vera sundurlaus, jafnvel smekklaus. Fimm ára heimagerður músastigi má alveg hanga við hliðina á nýjustu gullkúlunni frá Georg Jensen. Dapurlegt finnst mér útúrhannað jólaskraut og sú viðleitni að allt skrautið sé í stíl. Ég hélt að svörtu jólatrén og svörtu kúlurnar sem voru vinsælar í fyrra væru botninn, en nú þegar berast fréttir af fólki sem fær verktaka til að skreyta hjá sér með fokdýru snobbskrauti veit ég að það má alltaf komast neðar. Nú eru tímar forgengileikans. Dót er ekki búið til til að endast. Oftast eyðileggst dót daginn eftir að það dettur úr ábyrgð. Minna kostar að fá sér nýtt en að gera við. Líttu í kringum þig. Hvað er elsta dótið sem þú átt? Hefur eitthvað fylgt þér síðan úr æsku? Elsta dótið mitt er Sharp-vasareiknir síðan 1980. Það er enn þá á upprunalegu batteríunum sem er örugglega kraftaverk. Ég man greinilega að líftími batteríanna var sagður sirka fimm ár. Gamalt dót hefur tilfinningagildi og jólaskraut er oft það elsta á heimilum. Skrautið hefur safnast saman í gegnum árin. Það kaupir enginn allt jólaskrautið sitt í einu. Jólaskraut hjá fjölskyldu er eins og húðflúr á einstaklingi. Það segir sögu hennar. Skrautið er geymt í kössum meirihluta ársins. Þegar það er tekið upp fer hlý tilfinning um mann, sama tilfinningin og maður fær þegar maður rekst á sams konar dót og maður átti í bernsku á fornsölu. Hjá foreldrum mínum sé ég gamla plastjólasveininn uppi á sjónvarpi. Hann hefur birst á jólum síðan ég man eftir mér. Ég veit af fenginni reynslu að hann er svartur undir brókinni. Svona minningarbrot gera mann að því sem maður er. Mér finnst leiðinlegt að henda gömlu dóti. Ég kveð það stuttlega og þakka því fyrir samfylgdina. Ég býst við að ég hafi erft þessa hlutahluttekningu frá móður minni. Ein falleg saga af henni er að hún keypti sér einu sinni nýtt bjútíbox á Kanarí. Hún tók samt það gamla með sér heim af því hún vildi ekki henda því á erlendri grundu. Að lokum segi ég gleðileg jól og farið vel með jólaskrautið ykkar!
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun