Kjarklausir heilbrigðisráðherrar 2. nóvember 2006 06:00 Árið 2002 hættu flestir heilsugæslulæknar hjá Heilbrigðisstofnun Suðurnesja. Upp úr því fara bæjaryfirvöld fram á það við heilbrigðisráðherra sem þá var Jón Kristjánsson að gerður yrði þjónustusamningur við Grindavík um að Grindavíkurbær gerðist reynslusveitarfélag í reksturs heilsugæslu. Eftir 2 ára vinnu með heimsóknum í ráðuneytið og bréfaskiptum kom loks svar frá ráðuneytinu þar sem segir að Grindavíkurbær verði að semja við Heilbrigðisstofnun Suðurnesja um þjónustusamning vilji bærinn reka heilsugæsluna. Þegar eftir því er spurt við stjórnendur Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja hvort hægt sé að yfirtaka reksturinn á heilsugæslunni er sagt að það sé hægt en þá þurfi leyfi heilbrigðisráðuneytis. Sem sagt pattstaða vegna ákvörðunarfælni heilbrigðisráðherra. Síðan gerist það að nýr heilbrigðisráðherra tekur við, Siv Friðleifsdóttir og óska þá sveitarstjórnarmenn eftir fundi með henni. Eftir margra mánaða árangurslausar tilraunir við að fá tíma hjá heilbrigðisráðherra er sveitarstjórnamönnum sagt að þeir geti ekki fengið tíma hjá ráðherra en embættismenn heilbrigðiráðuneytis geti tekið á móti þeim. Funduðu þeir með bæjarfulltrúum þann 3. október síðastliðinn og höfnuðu þeir á þeim fundi því að Grindavík gerðist reynslu sveitarfélag í rekstri á heilsugæslu líkt og Akureyringar og Hornfirðingar gera. Mér finnst það kjarkleysi hjá heilbrigðisráðherra að þora ekki að taka á móti bæjarfulltrúum sjálf og mér finnst ekki neitt innihald í því þegar fulltrúar ríkisstjórnarflokkanna segjast vilja færa verkefni frá ríki til sveitarfélaga en verkin eru eins og á undan er lýst. Hörður Guðbrandsson býður sig fram í 3-4 sæti í prófkjöri Samfylkingarinnar í suðvesturkjördæmi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðanir Skoðun Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Síðustu móhíkanarnir Viðar Halldórsson skrifar Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun EES fyrir fyrirtækin, ESB fyrir fólkið? Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hvern vantar enn við borðið? Jana Birta Björnsdóttir,Jónína Rósa Hjartardóttir skrifar Skoðun Áfram gakk Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Hvað þarf að vera til staðar ef dánaraðstoð verður heimiluð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hver borgar þegar samningurinn er svikinn? Hrönn Stefánsdóttir skrifar Sjá meira
Árið 2002 hættu flestir heilsugæslulæknar hjá Heilbrigðisstofnun Suðurnesja. Upp úr því fara bæjaryfirvöld fram á það við heilbrigðisráðherra sem þá var Jón Kristjánsson að gerður yrði þjónustusamningur við Grindavík um að Grindavíkurbær gerðist reynslusveitarfélag í reksturs heilsugæslu. Eftir 2 ára vinnu með heimsóknum í ráðuneytið og bréfaskiptum kom loks svar frá ráðuneytinu þar sem segir að Grindavíkurbær verði að semja við Heilbrigðisstofnun Suðurnesja um þjónustusamning vilji bærinn reka heilsugæsluna. Þegar eftir því er spurt við stjórnendur Heilbrigðisstofnunar Suðurnesja hvort hægt sé að yfirtaka reksturinn á heilsugæslunni er sagt að það sé hægt en þá þurfi leyfi heilbrigðisráðuneytis. Sem sagt pattstaða vegna ákvörðunarfælni heilbrigðisráðherra. Síðan gerist það að nýr heilbrigðisráðherra tekur við, Siv Friðleifsdóttir og óska þá sveitarstjórnarmenn eftir fundi með henni. Eftir margra mánaða árangurslausar tilraunir við að fá tíma hjá heilbrigðisráðherra er sveitarstjórnamönnum sagt að þeir geti ekki fengið tíma hjá ráðherra en embættismenn heilbrigðiráðuneytis geti tekið á móti þeim. Funduðu þeir með bæjarfulltrúum þann 3. október síðastliðinn og höfnuðu þeir á þeim fundi því að Grindavík gerðist reynslu sveitarfélag í rekstri á heilsugæslu líkt og Akureyringar og Hornfirðingar gera. Mér finnst það kjarkleysi hjá heilbrigðisráðherra að þora ekki að taka á móti bæjarfulltrúum sjálf og mér finnst ekki neitt innihald í því þegar fulltrúar ríkisstjórnarflokkanna segjast vilja færa verkefni frá ríki til sveitarfélaga en verkin eru eins og á undan er lýst. Hörður Guðbrandsson býður sig fram í 3-4 sæti í prófkjöri Samfylkingarinnar í suðvesturkjördæmi.
Skoðun „Hvernig veit ég hvort ég hafi gert eitthvað við konu án samþykkis?“ Guðný S. Bjarnadóttir skrifar