Það sem Sjálf­stæðis­flokknum líður verst með

Það hefur varla farið fram hjá neinum að Samfylkingin – jafnaðarflokkur Íslands hefur á undanförnum vikum sett fram skýra sýn á ýmis lykilverkefni samfélagsins, sem framboð flokksins hringinn í kringum landið setja nú á oddinn í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga.

Auðvitað eru málefnin síðan misjöfn í hverju sveitarfélagi, en þó er stóra myndin sú að ef þú kýst Samfylkinguna þá veistu svona nokkurn veginn hvað þú ert að fara að fá.

Flokk sem vill stefna að lögfestingu leikskólastigsins og tryggja að mönnunarvanda leikskólanna sé ekki varpað í fang foreldra sem þurfa að nýta heilsdagsvistun, flokk sem vill samþætta og bæta þjónustu við eldra fólk og flokk sem tryggir betri þjónustu við fyrirtæki og framtakssamt fólk og einföldun regluverks á sveitarstjórnarstiginu – rétt eins og við höfum sett á oddinn í landsmálunum.

Markaðskreddur ráða í Kópavogi

Kristrún Frostadóttir forsætisráðherra og formaður Samfylkingar hefur talað fyrir þessum málum út á við og hefur það fengið pólitíska andstæðinga til að rísa upp á afturlappirnar, ekki síst Sjálfstæðisfólk í Kópavogi, en þangað hefur athyglin kannski beinst af því að þar hefur gjaldapólitíkin í leikskólamálum gengið hvað lengst, með 450 þúsund króna barnaskatti á vinnandi fjölskyldur með tvö börn á leikskóla í 40 tíma á viku, séu gjöldin borin saman við Reykjavíkurborg.

Einnig hefur sést mjög skýrt hvernig Sjálfstæðisflokkurinn er tilbúinn að beita skipulagsvaldinu til að hindra nauðsynlega uppbyggingu almennra íbúða á vegum óhagnaðardrifinna leigufélaga á borð við Bjarg.

Kópavogur skilar auðu þar, út af hugmyndafræðilegum kreddum pólitískrar forystu bæjarins – og oddvitinn í Reykjavík virðist ætla að feta sömu braut. Til að reyna að verja þá ráðstöfun segja Sjálfstæðismenn að það vilji hvort sem er enginn vera á leigumarkaði á Íslandi.

Ekki virðist hvarfla að þeim að það kunni að vera sökum þess að íslenskur leigumarkaður er og hefur verið vanvirkur skortmarkaður, með litlu húsnæðisöryggi fyrir lág- og meðaltekjufjölskyldur. Á vef flokksins segir að þau vilji „stuðla að því að myndast geti virkur leigumarkaður eins og þekkist víða í nágrannalöndum“ en þegar á hólminn er komið standa þau beinlínis í vegi fyrir því.

Hundruð fjölskyldna í Kópavogi, sem eru á leigumarkaði í dag og búa þar við hátt leiguverð og lítið öryggi, eru á biðlista hjá Bjargi. Fyrir þetta fólk vill Kópavogsbær ekki byggja og það veldur því að fólk er fast í ótryggu leiguhúsnæði sem er svo dýrt að það að ná að leggja til hliðar fyrir eigin íbúð er fjarlægur draumur. Það segir sig auðvitað sjálft að á slíkum leigumarkaði vill enginn vera.

Þegar þú kýst Samfylkinguna, óháð því í hvaða sveitarfélagi það er, veistu að gegn þessu viljum við vinna. Þegar þú kýst Samfylkinguna ert þú að greiða atkvæði með samheldnu samfélagi þar sem sterk velferð er lykilatriði - eitthvað sem sameinar okkur og gerir okkur stolt.

Sameinuð sýn á samgöngur höfuðborgarsvæðisins

Á höfuðborgarsvæðinu veistu líka að atkvæði greitt Samfylkingunni er atkvæði greitt því að samgöngusáttmáli höfuðborgarsvæðisins, stærsti pakki samgöngubóta sem höfuðborgarsvæðið hefur nokkru sinni séð, komist loks til framkvæmda. Þvert á sveitarfélög stöndum við sameinuð gegn því að hefja enn eina endurskoðunina og viljum ekki leika fleiri biðleiki.

Þetta þola pólitískir andstæðingar jafnaðarfólks illa, enda standa þau klofin gagnvart þessum lykilmálum. Sjálfstæðisflokkurinn í Reykjavík er búinn að taka upp glórulausa samgöngustefnu Miðflokksins í flestum meginatriðum og hefur algjörlega tapað þeirri framtíðarsýn sem hann eitt sinn virtist hafa í örvæntingarfullri atkvæðaleit.

Þau sem stjórna flokknum í nágrannasveitarfélögunum virðast hins vegar flest vita, rétt eins og ráðherrar Sjálfstæðisflokks vissu í síðustu ríkisstjórn, að ef umferðin á höfuðborgarsvæðinu á að ganga upp til framtíðar þá þarf að fara í þessar aðgerðir. Þess vegna kvittaði allt þetta fólk upp á endurskoðaðan samgöngusáttmála haustið 2024.

Hildur Björns talar eins og Samfylkingin í Kópavogi

Varðandi leikskólamálin er svo ljóst að Sjálfstæðismenn í borginni eru á öðrum stað en þau í Kópavogi. Þegar fyrstu tillögur að því sem síðar varð Reykjavíkurleiðin í leikskólamálum voru kynntar skrifaði Hildur Björnsdóttir oddviti Sjálfstæðisflokks: „Reykjavíkurleiðin leiðir af sér bæði þjónustuskerðingu fyrir foreldra og auknar álögur fyrir vinnandi fólk - og fyllir foreldra sem fullnýta þjónustu leikskólanna óþarfa samviskubiti. Með gjaldskrárbreytingum er reynt að stýra fjölskyldum í skertan vistunartíma sem líklegt er að leggist þyngra á vinnandi mæður en vinnandi feður.“

Þessi skilaboð Hildar eru einmitt kjarninn í gagnrýni Samfylkingarinnar í Kópavogi á sjálft Kópavogsmódelið, sem þó er með miklu skarpari tekjutengingum og leggur miklu þyngri byrðar á vinnandi fjölskyldur en þessar tillögur fyrstu tillögur að Reykjavíkurleiðinni gerðu.

Allt þetta er til marks um að Sjálfstæðisflokkurinn er tvístraður hingað og þangað þegar kemur að lykilverkefnum samfélagsins, samvinnuverkefnum ríkis og sveitarfélaga.

Það þarf því engan að undra að það fari í taugarnar á Sjálfstæðismönnum þegar formaður Samfylkingar stígur fram, með hvoru tveggja skýra stefnu og samstíga flokk að baki sér hringinn í kringum landið, og mæli með traustum kosti fyrir þau hátt í 90% kjósenda sem eiga kost á því að setja X við S í komandi sveitarstjórnarkosningum.

Höfundur er félagi í Samfylkingunni.