Gefum loforð í sumargjöf Kolbrún Hrund Sigurgeirsdóttir skrifar 23. apríl 2026 07:31 *Váviðvörun - efni greinarinnar getur ýft upp sárar minningar eða reynslu! Í nánast hverri viku birtast fréttir um kynferðisofbeldi gegn börnum á Íslandi. Það er bæði óþægileg og óþolandi staðreynd. Sérstaklega þar sem við vitum að einungis lítið brot af kynferðisbrotamálum rata í fréttirnar. Flest málin koma nefnilega ekki upp á yfirborðið. Kynferðisofbeldi gegn börnum gerist ekki óvart, það er einhver sem ákveður að velja sína útrás, þörf, hvöt eða löngun fram yfir velferð og friðhelgi barns. En mögulegir gerendur geta leitað sér aðstoðar t.d. hjá Taktu skrefið og fengið hjálp við að stoppa sig af þrátt fyrir mögulegar langanir eða þörf fyrir útrás. Það gæti bjargað stórum hópi barna frá því að bera þungar og fjölbreyttar afleiðingar kynferðisofbeldis ef fleiri mögulegir gerendur leituðu sér aðstoðar. Ofbeldi þrífst í þögn. Gerendur treysta jafnan á að aðrir fullorðnir séu ekki á varðbergi og þeir velja oftar en ekki barn sem þeir þekkja og vita að þeir geti sannfært um að þaga yfir brotinu. Því er gríðarlega mikilvægt að hvert einasta barn fái góða fræðslu um hvað má og hvað má ekki og mikilvægi þess að segja alltaf einhverjum sem þau treysta frá. Jafnvel þó manneskjan sem ,,brýtur reglur sem ekki má brjóta” sé einhver sem barnið þekkir vel eða þykir vænt um. Eðlilega getur það vaxið mörgum í augum að ræða slík mál við lítil börn en það þarf ekki að vera flókið og það þarf alls ekki hræða börn með samtalinu. Hér má t.d. finna efni sem hjálpar til við slíkt samtal. Ef barn segir frá kynferðisbroti þá þarf samfélagið að geta tekið á móti því og veitt viðeigandi stuðning og aðstoð. Þess vegna þurfa fullorðnir að kynna sér hvernig best er að bregðast við, hvert á að tilkynna mögulegt brot, hvernig þeir geta stutt við barnið sitt og hvaða úrræði eru til stuðnings bæði fyrir barnið og forsjáraðilana. Kerfið okkar þarf líka að vera í stakk búið til að grípa barn ef brotið hefur verið á því. Það ætti ekki að vera forréttindi hvar á landinu fólk býr eða á hvaða manneskju fjölskyldan lendir á innan kerfis hvernig þjónustu það fær. Fagleg vinnubrögð, hlýja og stuðningur óháð eðli brots geta verið ómetanlegur þáttur í því að gera sára reynsluna örlítið bærari. Kynferðisbrot gegn börnum er ekki náttúrulögmál, það eru brot sem aldrei ættu að gerast. Til að útrýma þeim þurfum við öll að standa saman og lofa börnum að vernda þau betur. Við getum lofað að sinna forvörnum, lofað að ræða við börn um líkamann, kynfærin, snertingar og leyndarmál. Við getum lofað að líta ekki undan, lofað að hlusta, trúa, styðja og tilkynna brot. Við getum öll lofað einhverju og því fleiri sem taka þátt því meri umræða verður í samfélaginu og það verður vonandi til þess að fleiri börn segja frá og fleiri mögulegir gerendur leita sér hjálpar fremur en að valda börnum skaða. Gefum börnum samfélagsins loforð í sumargjöf! Ég lofa að rjúfa þögnina og vera til staðar. Hverju lofar þú? Kolbrún Hrund Sigurgeirsdóttir er verkefnisstýra ofbeldisforvarna- og kynheilbrigðismála hjá Barnaheillum Höfundur er verkefnisstýra ofbeldisforvarna- og kynheilbrigðisverkefna Barnaheilla. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir Skoðun Skoðun Skoðun Mun ESB hjálpa við vegagerð á Íslandi? Jón Þorvaldur Heiðarsson skrifar Skoðun Við erum í partíinu en megum ekki velja lag Árni Páll Jónsson skrifar Skoðun Með öllum mjalla? Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Fyrsti steinninn úr múrnum – af hverju ég segi já Brynhildur Heiðar- og Ómarsdóttir skrifar Skoðun Hræðsluáróður og staðreyndir um orkuauðlindir Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Til hvers var þá barist? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Skynsamleg röð hlutanna Jón Steindór Valdimarsson skrifar Skoðun Græða fyrirtæki á verðbólgu? Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Hvað er það sem við eigum eftir að sjá? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tækifæri fyrir íslenskan landbúnað í ESB Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Hagsmunir Reykvíkinga og loðfíllinn í Ráðhúsinu Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Því er ekki betur vandað til verka? Fanný Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Sjá meira
*Váviðvörun - efni greinarinnar getur ýft upp sárar minningar eða reynslu! Í nánast hverri viku birtast fréttir um kynferðisofbeldi gegn börnum á Íslandi. Það er bæði óþægileg og óþolandi staðreynd. Sérstaklega þar sem við vitum að einungis lítið brot af kynferðisbrotamálum rata í fréttirnar. Flest málin koma nefnilega ekki upp á yfirborðið. Kynferðisofbeldi gegn börnum gerist ekki óvart, það er einhver sem ákveður að velja sína útrás, þörf, hvöt eða löngun fram yfir velferð og friðhelgi barns. En mögulegir gerendur geta leitað sér aðstoðar t.d. hjá Taktu skrefið og fengið hjálp við að stoppa sig af þrátt fyrir mögulegar langanir eða þörf fyrir útrás. Það gæti bjargað stórum hópi barna frá því að bera þungar og fjölbreyttar afleiðingar kynferðisofbeldis ef fleiri mögulegir gerendur leituðu sér aðstoðar. Ofbeldi þrífst í þögn. Gerendur treysta jafnan á að aðrir fullorðnir séu ekki á varðbergi og þeir velja oftar en ekki barn sem þeir þekkja og vita að þeir geti sannfært um að þaga yfir brotinu. Því er gríðarlega mikilvægt að hvert einasta barn fái góða fræðslu um hvað má og hvað má ekki og mikilvægi þess að segja alltaf einhverjum sem þau treysta frá. Jafnvel þó manneskjan sem ,,brýtur reglur sem ekki má brjóta” sé einhver sem barnið þekkir vel eða þykir vænt um. Eðlilega getur það vaxið mörgum í augum að ræða slík mál við lítil börn en það þarf ekki að vera flókið og það þarf alls ekki hræða börn með samtalinu. Hér má t.d. finna efni sem hjálpar til við slíkt samtal. Ef barn segir frá kynferðisbroti þá þarf samfélagið að geta tekið á móti því og veitt viðeigandi stuðning og aðstoð. Þess vegna þurfa fullorðnir að kynna sér hvernig best er að bregðast við, hvert á að tilkynna mögulegt brot, hvernig þeir geta stutt við barnið sitt og hvaða úrræði eru til stuðnings bæði fyrir barnið og forsjáraðilana. Kerfið okkar þarf líka að vera í stakk búið til að grípa barn ef brotið hefur verið á því. Það ætti ekki að vera forréttindi hvar á landinu fólk býr eða á hvaða manneskju fjölskyldan lendir á innan kerfis hvernig þjónustu það fær. Fagleg vinnubrögð, hlýja og stuðningur óháð eðli brots geta verið ómetanlegur þáttur í því að gera sára reynsluna örlítið bærari. Kynferðisbrot gegn börnum er ekki náttúrulögmál, það eru brot sem aldrei ættu að gerast. Til að útrýma þeim þurfum við öll að standa saman og lofa börnum að vernda þau betur. Við getum lofað að sinna forvörnum, lofað að ræða við börn um líkamann, kynfærin, snertingar og leyndarmál. Við getum lofað að líta ekki undan, lofað að hlusta, trúa, styðja og tilkynna brot. Við getum öll lofað einhverju og því fleiri sem taka þátt því meri umræða verður í samfélaginu og það verður vonandi til þess að fleiri börn segja frá og fleiri mögulegir gerendur leita sér hjálpar fremur en að valda börnum skaða. Gefum börnum samfélagsins loforð í sumargjöf! Ég lofa að rjúfa þögnina og vera til staðar. Hverju lofar þú? Kolbrún Hrund Sigurgeirsdóttir er verkefnisstýra ofbeldisforvarna- og kynheilbrigðismála hjá Barnaheillum Höfundur er verkefnisstýra ofbeldisforvarna- og kynheilbrigðisverkefna Barnaheilla.
Skoðun Hundruð milljarða ávinningur fyrir fólk og fyrirtæki - þess vegna segi ég já til að sjá Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar