Eru 700 milljónir á ári ekki miklir peningar? Róbert Ragnarsson skrifar 16. apríl 2026 10:17 Reykjavíkurborg er eina höfuðborg Norðurlanda þar sem allir borgarfulltrúar eru í 100% starfi hjá borginni. Meðallaun borgarfulltrúa eru um 1,7 milljónir króna á mánuði, og meðallaun varaborgarfulltrúa eru um 1,1 milljón króna á mánuði. Heildarkostnaður við 23 borgarfulltrúa og 8 varaborgarfulltrúa í Reykjavík er um 700 milljónir króna á ári. Þar af er kostnaður við föst laun varaborgarfulltrúa um 130 miljónir króna á ári, eða um hálfur milljarður á kjörtímabilinu. Það má hæglega lækka þennan kostnað. Ég hef áður vakið athygli á þessu og Viðskiptaráð hefur núna tekið undir þá gagnrýni, en Samfylkingin ver það kerfi sem þau hafa skapað. Kerfi sem borgarbúar treysta ekki. Slæmir stjórnarhættir Árið 2018 var borgarfulltrúum fjölgað úr 15 í 23 fulltrúa þegar Alþingi breytti sveitarstjórnarlögum. Það er fátt sem bendir til að þessi fjölgun hafi skilað sér í betri ákvarðanatöku fyrir borgarbúa. Þvert á móti er upplifun borgarbúa að stjórnsýsla hjá Reykjavíkurborg sé of flókin, ákvarðanir taki langan tíma og kostnaður sé of mikill. Traust til borgarstjórnar er um 13%. Það er ekki bara dýrt að vera með 31 borgarfulltrúa á launum, það er líka slæmir stjórnarhættir. Í hlutafélagi myndu eigendur aldrei samþykkja að öll stjórnin væri í fullu starfi því það veikir stöðu stjórnar varðandi eftirlit og ábyrgð. Það er gott að stjórnarfólk hafi önnur störf og séu í tengslum við atvinnulíf og samfélag. Hlutverk stjórna, hvort sem það er í hlutafélagi eða sveitarfélagi er að að setja stefnu, sinna eftirliti með rekstri og halda stjórnendum ábyrgum. Viðreisn sér tækifæri til breytinga Við í Viðreisn í Reykjavík viljum draga úr kostnaði við stjórnsýslu og færa peningana í þjónustu við íbúa. Við sjáum tækifæri í því að núna stendur yfir endurskoðun á sveitarstjórnarlögum á Alþingi. Það tækifæri ætti að nýta til að breyta lögum þannig að hægt sé að fækka borgarfulltrúum og lækka kostnað. Þetta má gera með einfaldri breytingu á ákvæði 11. greinar gildandi sveitarstjórnarlaga (12. gr. frumvarpsins) um fjölda fulltrúa í sveitarstjórn. Þar sem segir: 4. töluliður: Þar sem íbúar eru 50.000–99.999: 15–23 aðalmenn. 5. töluliður: Þar sem íbúar eru 100.000 eða fleiri: 23–31 aðalmenn. Ekkert sveitarfélag á Íslandi er með 50 til 90 þúsund íbúa og sú grein því augljóslega óþörf. Með því að fella út 5. tölulið og segja þar sem íbúar eru 50.000 eða fleiri í 4. tölulið er hámarkið sett í 23 aðalmenn og borgarstjórn Reykjavíkur veitt heimild til að taka ákvörðun um fjölda borgarfulltrúa á bilinu 15-23. Á þann hátt er hægt að færa hundruði milljóna króna í þjónustu við borgarbúa. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og borgarbúar geta treyst því að við klárum verkefnin. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Róbert Ragnarsson Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Þess vegna já Arnór Sighvatsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Skoðun Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Upplýst lýðræði - Lærdómurinn af einni leiðréttingu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fullyrðingar utanríkisráðherra um samningssvigrúm Íslands Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þreifað á „pakkanum“ Hlín Leifsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland Manchester City og ESB Sheffield United Gauti Eggertsson skrifar Skoðun Varanlegar undanþágur eru möguleiki Per Ekström skrifar Skoðun Hvernig lögum við vanstillt stjórnmál? Gunnar Már Gunnarsson skrifar Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Einfaldasta sagan er ekki alltaf sú sanna Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver fer í slíkar „samningaviðræður“? Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sættum okkur ekki við atvinnuleysi Illugi Gunnarsson,Ragnhildur Björt Björnsdóttir skrifar Sjá meira
Reykjavíkurborg er eina höfuðborg Norðurlanda þar sem allir borgarfulltrúar eru í 100% starfi hjá borginni. Meðallaun borgarfulltrúa eru um 1,7 milljónir króna á mánuði, og meðallaun varaborgarfulltrúa eru um 1,1 milljón króna á mánuði. Heildarkostnaður við 23 borgarfulltrúa og 8 varaborgarfulltrúa í Reykjavík er um 700 milljónir króna á ári. Þar af er kostnaður við föst laun varaborgarfulltrúa um 130 miljónir króna á ári, eða um hálfur milljarður á kjörtímabilinu. Það má hæglega lækka þennan kostnað. Ég hef áður vakið athygli á þessu og Viðskiptaráð hefur núna tekið undir þá gagnrýni, en Samfylkingin ver það kerfi sem þau hafa skapað. Kerfi sem borgarbúar treysta ekki. Slæmir stjórnarhættir Árið 2018 var borgarfulltrúum fjölgað úr 15 í 23 fulltrúa þegar Alþingi breytti sveitarstjórnarlögum. Það er fátt sem bendir til að þessi fjölgun hafi skilað sér í betri ákvarðanatöku fyrir borgarbúa. Þvert á móti er upplifun borgarbúa að stjórnsýsla hjá Reykjavíkurborg sé of flókin, ákvarðanir taki langan tíma og kostnaður sé of mikill. Traust til borgarstjórnar er um 13%. Það er ekki bara dýrt að vera með 31 borgarfulltrúa á launum, það er líka slæmir stjórnarhættir. Í hlutafélagi myndu eigendur aldrei samþykkja að öll stjórnin væri í fullu starfi því það veikir stöðu stjórnar varðandi eftirlit og ábyrgð. Það er gott að stjórnarfólk hafi önnur störf og séu í tengslum við atvinnulíf og samfélag. Hlutverk stjórna, hvort sem það er í hlutafélagi eða sveitarfélagi er að að setja stefnu, sinna eftirliti með rekstri og halda stjórnendum ábyrgum. Viðreisn sér tækifæri til breytinga Við í Viðreisn í Reykjavík viljum draga úr kostnaði við stjórnsýslu og færa peningana í þjónustu við íbúa. Við sjáum tækifæri í því að núna stendur yfir endurskoðun á sveitarstjórnarlögum á Alþingi. Það tækifæri ætti að nýta til að breyta lögum þannig að hægt sé að fækka borgarfulltrúum og lækka kostnað. Þetta má gera með einfaldri breytingu á ákvæði 11. greinar gildandi sveitarstjórnarlaga (12. gr. frumvarpsins) um fjölda fulltrúa í sveitarstjórn. Þar sem segir: 4. töluliður: Þar sem íbúar eru 50.000–99.999: 15–23 aðalmenn. 5. töluliður: Þar sem íbúar eru 100.000 eða fleiri: 23–31 aðalmenn. Ekkert sveitarfélag á Íslandi er með 50 til 90 þúsund íbúa og sú grein því augljóslega óþörf. Með því að fella út 5. tölulið og segja þar sem íbúar eru 50.000 eða fleiri í 4. tölulið er hámarkið sett í 23 aðalmenn og borgarstjórn Reykjavíkur veitt heimild til að taka ákvörðun um fjölda borgarfulltrúa á bilinu 15-23. Á þann hátt er hægt að færa hundruði milljóna króna í þjónustu við borgarbúa. Við í Viðreisn ætlum að gera betur og borgarbúar geta treyst því að við klárum verkefnin. Höfundur skipar 2. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar
Skoðun Gjaldþrotasaga flugfélaga er alvarleg áminning um skaða krónunnar Baldur Pétursson skrifar
Skoðun Það er ekki nóg að tala um geðheilbrigði. Það er kominn tími á aðgerðir Jóna Kristín Einarsdóttir skrifar