Kjósum raunverulega breytingu á forystu Framsóknarflokksins Steinar Óli Sigfússon skrifar 13. febrúar 2026 11:45 Undanfarin ár höfum við í Framsóknarflokknum þurft að horfast í augu við að ákveðin lægð hefur gengið yfir starf okkar. Umræðan hefur víða orðið óskýrari og margir flokksmenn upplifað að stefna okkar og framtíðarsýn hafi hvorki verið nægilega skýr né sannfærandi. Þetta er ekki óyfirstíganlegt ástand, en það kallar á heiðarlega sjálfsskoðun og raunverulegan vilja til breytinga. Ég er skynsemishyggjumaður í eðli mínu og af þeim sökum hef ég fundið mér farveg innan Framsóknarflokksins – flokks sem er byggður á jafnvægi, ábyrgð og raunhæfum lausnum. Nú stöndum við hins vegar á tímamótum þegar við kjósum nýjan formann á flokksþingi um komandi helgi. Á slíkum stundum þarf að staldra við og spyrja hvert við ætlum og hver sé best til þess fallinn að leiða okkur þangað? Ég er flokksmaður sem kallar eftir forystu sem er tilbúin til að leiða flokkinn inn í framtíðina með skýrri stefnu, metnaðarfullum markmiðum og óþreytandi elju sér að vopni. Ákall hefur verið innan flokksins um hressilega innspýtingu; raunverulega nýja forystu sem skerpir á stefnumálum, dragi aftur fram kjarna framsóknarstefnunnar og veki starf flokksins til lífsins á ný. Í Ingibjörgu Isaksen sé ég þann leiðtoga sem flokkurinn þarfnast nú. Hún er hinn klassíski framsóknarmaður af því tagi sem við erum flest. Keppniskona af bestu gerð, með skýra sýn, mikinn metnað og óþreytandi til verka. Hún er talsmaður komandi kynslóða og skilur að Framsóknarflokkurinn á ekki að sætta sig við neitt annað en forystu sem getur gert betur. Betur í stefnumótun, betur í innleiðingu þeirrar stefnu og betur í að leiða flokkinn af festu og sannfæringu inn í framtíðina. Þess vegna styð ég Ingibjörgu heilshugar til formennsku í Framsóknarflokknum. Höfundur er háskólanemi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Framsóknarflokkurinn Flokksþing Framsóknar 2026 Mest lesið Halldór 26.09.2026 Halldór Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Skoðun Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Skoðun Gefið með annarri hendinni og tekið með hinni Sigrún Ólafsdóttir,Zophonías O. Jónsson skrifar Sjá meira
Undanfarin ár höfum við í Framsóknarflokknum þurft að horfast í augu við að ákveðin lægð hefur gengið yfir starf okkar. Umræðan hefur víða orðið óskýrari og margir flokksmenn upplifað að stefna okkar og framtíðarsýn hafi hvorki verið nægilega skýr né sannfærandi. Þetta er ekki óyfirstíganlegt ástand, en það kallar á heiðarlega sjálfsskoðun og raunverulegan vilja til breytinga. Ég er skynsemishyggjumaður í eðli mínu og af þeim sökum hef ég fundið mér farveg innan Framsóknarflokksins – flokks sem er byggður á jafnvægi, ábyrgð og raunhæfum lausnum. Nú stöndum við hins vegar á tímamótum þegar við kjósum nýjan formann á flokksþingi um komandi helgi. Á slíkum stundum þarf að staldra við og spyrja hvert við ætlum og hver sé best til þess fallinn að leiða okkur þangað? Ég er flokksmaður sem kallar eftir forystu sem er tilbúin til að leiða flokkinn inn í framtíðina með skýrri stefnu, metnaðarfullum markmiðum og óþreytandi elju sér að vopni. Ákall hefur verið innan flokksins um hressilega innspýtingu; raunverulega nýja forystu sem skerpir á stefnumálum, dragi aftur fram kjarna framsóknarstefnunnar og veki starf flokksins til lífsins á ný. Í Ingibjörgu Isaksen sé ég þann leiðtoga sem flokkurinn þarfnast nú. Hún er hinn klassíski framsóknarmaður af því tagi sem við erum flest. Keppniskona af bestu gerð, með skýra sýn, mikinn metnað og óþreytandi til verka. Hún er talsmaður komandi kynslóða og skilur að Framsóknarflokkurinn á ekki að sætta sig við neitt annað en forystu sem getur gert betur. Betur í stefnumótun, betur í innleiðingu þeirrar stefnu og betur í að leiða flokkinn af festu og sannfæringu inn í framtíðina. Þess vegna styð ég Ingibjörgu heilshugar til formennsku í Framsóknarflokknum. Höfundur er háskólanemi.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar