Hvar eiga krakkarnir að vera á nýju ári? Davíð Már Sigurðsson skrifar 1. janúar 2026 09:01 Börnum og ungmennum er þröngur stakkur búinn um þessar mundir. Kvíði, ofbeldi og vanlíðan þeirra fær mikið vægi í fjölmiðlum. Tekist er á um síma- og samfélagsmiðlabönn. Að mínu mati er það þó ekki rót vandanns þó ég telji notkun snjalltækja og samfélagsmiðla tæplega börnum til batnaðar. Það þarf að búa þeim staði til að athafna sig, leika saman og reka sig á. Að geta tekið áhættur og lært á umhverfi sitt. Að fara út að leika án afskipta Samt hefur statt og stöðugt verið höggvið að möguleikum barna og ungmenna til þess að vera börn í friði. Sundlaugunum er lokað fyrr í mörgum bæjarfélögum, bæði um helgar og á virkum dögum. Það kostar liggur við jafn mikið að halda þessu opnu hvort sem þú lokar 18 eða 22. Vatnið má ekki kólna svo eina sem umfram er smotterí í launakostnað. Þetta er sennilega eini staðurinn þar sem börn og ungmenni eru frjáls undan oki snjalltækja og samfélagsmiðla. Það eru verðmæti. Það er ítrekar saxað af grænum svæðum þar sem hægt er að leika sér, og ef einhver er með smá hávaða í boltaleik á þar til gerðu svæði á fólk það til að ærast og kvarta bæði í fjölmiðla og hið opinbera. Svo koma jafnvel einhverjir Viðreisnarmenn sem telja að það eina rétta í stöðunni að stytta sumarfrí, svo það sé ALLTAF rútína. Frábær hugmynd, eða hitt þó heldur. Í gamla daga fór maður út að leika sér, elskaði sumarfríið og vildi hafa það sem lengst. Ekki má gleyma því að til eru heil sveitarfélög sem vilja hlusta á börn. Bara ekki þegar þau vilja bjóða í afmæli. Þá má það bara alls ekki. Svipað og ráðamenn sem flissa þegar börn biðja um skiljanlegar einkunnir en innleiða svo frumvarp sem dregur úr möguleikum þeirra sem leggja hart að sér í námi. Vonandi verður komandi ár börnum betra því þau þurfa svo sannarlega eitthvað annað heldur en gengdarlaus afskipti okkar fullorðna fólksins Höfundur er kennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Davíð Már Sigurðsson Mest lesið Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson Skoðun Halldór 26.09.2026 Halldór Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson Skoðun Skoðun Skoðun Það er sárt að tapa kosningum Heimir Már Pétursson skrifar Skoðun Er enn þess virði að leggja á sig langt háskólanám? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Engin fjölskylda á að þurfa að standa ein Eydís Ásbjörnsdóttir skrifar Skoðun Þegar reglurnar gilda ekki jafnt Ágúst Karlsson skrifar Skoðun Utanríkisstefna án ábyrgðar? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun PISA-skellur en hvað svo? Inga Sæland skrifar Skoðun Hver verndar velferð barna þegar náttúran blandar kynjunum? Jón Þór Ólafsson skrifar Skoðun Einhliða bergmálshellir og heimildir sem hrynja Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun KEMUR TÓLFAN? Hilmar Jökull Stefánsson skrifar Skoðun Ábyrgðinni má ekki útvista til tækninnar Karen Ósk Nielsen Björnsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin kaupir ekki það sem hún skilur ekki Jens Gunnarsson skrifar Skoðun Fólkið á bak við öruggt flug Elísabet Heiða Valdemarsdóttir skrifar Skoðun Fjöldi opinberra starfsmanna - deilt um keisarans skegg Ingvar Freyr Ingvarsson skrifar Skoðun Stafrænt heilbrigðiskerfið byggt á skilvirkni Hilmar Ingimundarson skrifar Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar Skoðun Reykjalundur endurhæfir – Endurhæfum Reykjalund Svana Helen Björnsdóttir skrifar Skoðun Að ganga út eða ganga inn Indriði Þröstur Gunnlaugsson skrifar Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar Skoðun Aðgerðaáætlunin er til, en hvar stöndum við? Sigurlín Margrét Sigurðardóttir skrifar Skoðun Af indíánum og kúrekum Guðrún Jónsdóttir skrifar Skoðun Icelandair: Hver á flugfélagið og hver vill kaupa það? Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Áskorun til heilbrigðisráðherra Ásgrímur Grétar Jörundsson skrifar Skoðun Samræðusiðfræði og sálgæsla Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Þegar landsframleiðsla dugar ekki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fáfræði, fordómar og fimm flokkar Hjálmtýs Lilja Benatov Hjartar skrifar Skoðun Þegar sjálfboðaliðar borga með sér Hildur Dís Jónsdóttir skrifar Skoðun Sleggjan fundin Dofri Hermannsson skrifar Skoðun Að vaxa út úr vandanum Runólfur Ágústsson skrifar Skoðun Tuttugu ár frá brottför varnarliðsins – úr áfalli í uppbyggingu Árni Sigfússon skrifar Sjá meira
Börnum og ungmennum er þröngur stakkur búinn um þessar mundir. Kvíði, ofbeldi og vanlíðan þeirra fær mikið vægi í fjölmiðlum. Tekist er á um síma- og samfélagsmiðlabönn. Að mínu mati er það þó ekki rót vandanns þó ég telji notkun snjalltækja og samfélagsmiðla tæplega börnum til batnaðar. Það þarf að búa þeim staði til að athafna sig, leika saman og reka sig á. Að geta tekið áhættur og lært á umhverfi sitt. Að fara út að leika án afskipta Samt hefur statt og stöðugt verið höggvið að möguleikum barna og ungmenna til þess að vera börn í friði. Sundlaugunum er lokað fyrr í mörgum bæjarfélögum, bæði um helgar og á virkum dögum. Það kostar liggur við jafn mikið að halda þessu opnu hvort sem þú lokar 18 eða 22. Vatnið má ekki kólna svo eina sem umfram er smotterí í launakostnað. Þetta er sennilega eini staðurinn þar sem börn og ungmenni eru frjáls undan oki snjalltækja og samfélagsmiðla. Það eru verðmæti. Það er ítrekar saxað af grænum svæðum þar sem hægt er að leika sér, og ef einhver er með smá hávaða í boltaleik á þar til gerðu svæði á fólk það til að ærast og kvarta bæði í fjölmiðla og hið opinbera. Svo koma jafnvel einhverjir Viðreisnarmenn sem telja að það eina rétta í stöðunni að stytta sumarfrí, svo það sé ALLTAF rútína. Frábær hugmynd, eða hitt þó heldur. Í gamla daga fór maður út að leika sér, elskaði sumarfríið og vildi hafa það sem lengst. Ekki má gleyma því að til eru heil sveitarfélög sem vilja hlusta á börn. Bara ekki þegar þau vilja bjóða í afmæli. Þá má það bara alls ekki. Svipað og ráðamenn sem flissa þegar börn biðja um skiljanlegar einkunnir en innleiða svo frumvarp sem dregur úr möguleikum þeirra sem leggja hart að sér í námi. Vonandi verður komandi ár börnum betra því þau þurfa svo sannarlega eitthvað annað heldur en gengdarlaus afskipti okkar fullorðna fólksins Höfundur er kennari.
Skoðun Heiður hússins: Um kynferðisofbeldi í nánum samböndum Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað þarf barn í grunnskóla að kunna til að fá 10 í grunnskóla? Þorsteinn Mar Gunnlaugsson skrifar
Skoðun Gulur september: Helst góð geðheilsa í hendur við góða stjórnun? Katrín Þrastardóttir skrifar