Líf eftir af­plánun – þegar stuðningur gerir frelsið raun­veru­legt

Í grein Evu Sóleyjar Kristjánsdóttur, „Líf eftir afplánun – þegar frelsið reynist flóknara en fangelsið“, er bent á mikilvægt málefni sem á erindi við okkur öll.

Hún hefur rétt fyrir sér. Margir sem ljúka afplánun standa frammi fyrir tómarúmi – án heimilis, án vinnu og án raunverulegs stuðnings.

Frelsi án tengsla, trúar og tækifæra getur reynst flóknara en fangelsið sjálft.

Það sem margir vita þó ekki, er að lausnirnar eru þegar til staðar – og þær virka.

Bati,brú milli refsikerfis og samfélags

Undir merkjum Góðgerðafélagsins Bata starfa bæði Batahús karla og kvenna, auk Bata Akademíunnar.

Þessi úrræði mynda heildstæða leið frá refsingu til bata og samfélagsþátttöku, þar sem bæði karlar og konur fá raunverulegt tækifæri til að byggja líf sitt upp að nýju.

Við vinnum náið með Krýsuvík, Sollusjóði og Bata Akademíunni, sem saman mynda lifandi hringrás bata.

Sollusjóður veitir íbúum okkar aðgang að sálfræðimeðferð, fíkniráðgjöf, áfallameðferð, tannlækningum, sjúkraþjálfun og námi, meðan Krýsuvík stendur ávallt tilbúin ef einstaklingur þarf frekara meðferðarúrræði.

Þannig tryggjum við að enginn sé einn í ferlinu – sama á hvaða stigi batans hann er.

Batahúsin – raunverulegur árangur

Frá opnun Batahúss kvenna hafa 13 konur hafið nýtt líf í húsinu og 11 þeirra eru enn í bata.

Margar eru í vinnu eða námi, sumar hafa endurheimt tengsl við fjölskyldu og allar eru á leið til sjálfstæðis.

Svipaða sögu er að finna í Batahúsi karla, þar sem svipaðar áherslur og gildi eru höfð að leiðarljósi.

Þetta eru lítil en öflug úrræði þar sem traust, ábyrgð og samfélag mynda grunn að bata.

Í daglegu starfi leggjum við áherslu á hreyfingu, menningu og tengingu, en líka á innri vinnu og andlegan styrk.

Bata Akademían er mikilvægur hluti af því starfi.

Á meðan fólk dvelur í Batahúsum tekur það þátt í öndunarvinnu, svett-seremóníum, hugleiðslu og jafningjastarfi, sem stuðlar að sjálfsþekkingu og innri ró.

Þessi þáttur heldur áfram eftir að þau flytja út – og margir halda áfram að taka þátt í starfinu sem jafningjar og leiðbeinendur.

Sum þeirra fara svo aftur inn í fangelsin til að leiða þetta starf fyrir aðra – og þannig verður bati að hringrás þar sem reynslan sjálf verður að lærdómi fyrir næstu kynslóð.

Frelsi eitt og sér dugar ekki

Það er rétt hjá Evu Sóleyju: frelsi eitt og sér er brothætt.

Til að það verði raunverulegt þarf húsnæði, ráðgjöf, tengsl og samfélag sem trúir á manneskjuna.

Batahúsin hafa sýnt að endurhæfing virkar þegar manneskjuleg nálgun, ábyrgð og faglegur stuðningur fara saman.

Þetta er ekki hugmyndafræði – þetta er veruleiki sem við sjáum daglega.

Tími til að stækka úrræðin

Árangurinn er óumdeildur, en eftirspurnin er mikil.

Við fáum reglulega beiðnir frá konum og körlum sem eru tilbúnir í nýtt upphaf en engin pláss eru laus.

Nú er kominn tími til að stækka úrræðin, svo fleiri fái tækifæri til að hefja líf eftir afplánun með raunverulegum stuðningi.

Við í Bati erum þegar farin að vinna að því – og við vonum að stjórnvöld og samfélagið allt standi með okkur í þeirri vegferð.

Líf eftir afplánun er til.

Og þegar frelsinu fylgir stuðningur, virðing og tækifæri – þá verður það raunverulegt.

Höfundur er forstöðukona Batahúss kvenna.