Óþekkjanlegur eftir að 100 kíló fengu að fjúka

„Ég var alveg endanlega búinn að gefast upp á sjálfum mér,“ segir Kristmann J. Ágústsson kvikmyndagerðarmaður sem var orðinn um 206 kíló í ágúst árið 2014. Hann hefur misst um það bil hundrað kíló síðan og segist taka því vel þegar fólk þekkir hann ekki lengur úti á götu.

Lifði á samlokum, súkkulaði og kóki

„Ég var búinn að reyna í rauninni allt til að léttast,“ segir Kristmann. „Ég missti mig bara allaf um leið og það kom einhver sykur inn fyrir mínar varir, ég bara höndlaði það ekki. Nammidagur á laugardögum varð bara sunnudagur, mánudagur, þriðjudagur, miðvikudagur, fimmtudagur og kannski náði ég að sleppa nammi á föstudeginum.“

Kristmann segist í dag skilja að hann hafi þróað með sér matarfíkn frá því á barnsaldri, þegar hann þótti helst til grannur og móðir hans þurfti að þrengja á hann föt.

„Ég fer að sækja meira í fljótlegan mat, helst eitthvað sem maður bara kaupir tilbúið,“ segir Kristmann. „Ég segi stundum að ég lifði á samlokum, súkkulaði og kóki.“

Hann segist hafa þyngst nánast stöðugt frá nítján ára aldri og fram að þeim tíma þegar hann mætti fyrst á fund hjá tólf spora samtökum fyrir matarfíkla. Kristmann hóf þá að vigta og mæla matinn sinn og halda sig frá sykri og einföldum kolvetnum, með sýnilegum árangri.

„Fyrsta mánuðinn léttist ég um einhver átján, nítján kíló,” segir hann. „Ég er að borða miklu meira af mat núna. Ég borðaði eiginlega engan mat. ​Nú borða ég mjög „rútínerað,“ mikið kjöt, fisk, grænmeti og bara mjög flókin kolvetni.“

Þurfti að standa á tveimur vigtum

Þegar Kristmann tók fyrst þátt í samtökunum og þurfti að vigta sig, þurfti hann að standa á tveimur vigtum samtímis því hann átti ekki vigt sem réð við hann. Hann var þá um 206 kíló. Hann léttist á einu ári um heil 89 kíló. Í dag kveðst hann vera 105 kíló og eitt og eitt kíló enn að hrynja af.

Kristmundur finnur mikinn mun á sér, þungur andardráttur og stoðkerfisvandamál heyra sögunni til. Þá segist hann nokkuð oft lenda í því að kunningjar þekki hann ekki á förnum vegi.

„Ég hef lent í því að fólk sem bjó við hliðina á mér í stigagangi í mörg ár hefur ekki þekkt mig,” segir hann. „Mér finnst það ekkert óþægilegt, það eiginlega bara peppar mig svolítið.“

Með því að mæta á fundi og vinna í sporunum segist Kristmann hafa áttað sig á því að hann ætti í sömu vandræðum með sykur og alkohólistar með áfengi.

„Það var ekkert voðalega erfitt fyrir mig að viðurkenna það, að þetta væri bara fíkn. Sem ég gæti ekkert ráðið við sjálfur. Einhver ár á undan var ég búinn að telja mér trú um að ég væri bara með einhvern efnaskiptasjúkdóm og gerði mér ekki grein fyrir því að sjúkdómurinn væri kannski í hausnum á mér.”

Til eru tvö tólf spora samtök fyrir matarfíkla á Íslandi, OA og GSA. Þess má geta að GSA-samtökin á Íslandi fagna sextán ára afmæli á laugardag með afmælis- og kynningarfundi sem er öllum opinn.