Kvikmyndastjarna rúin inn að skinni

Svavar Ingvarsson stóð í ströngu á dögunum þegar hann rúði hrútinn Við. Viður er enginn venjulegur hrútur en hann fór með eitt aðalhlutverkanna í Hrútum sem rakað hefur til sín verðlaunum.



„Hann hagaði sér mjög vel og var pollrólegur í gegnum þetta, eins og sönn stjarna, ekki vottur af prímadonnustælum,“ segir Svavar Ingvarsson, bóndasonur frá Halldórsstöðum í Bárðardal, en á dögunum rúði hann einn aðalleikara verðlaunamyndarinnar Hrúta inn að skinni.

Stjarnan sem um ræðir fór með hlutverk verðlaunahrútsins Garps í myndinni og heitir réttu nafni Viður. Kvikmyndin Hrútar var tekin upp í Bárðardal og hefur rakað til sín verðlaunum víða um heim frá því hún var frumsýnd síðastliðið vor, sópaði meðal annars til sín 11 verðlaunum á Eddunni nú í febrúar. Það hlýtur því að hafa þurft að beita klippunum sérstaklega vel á Við.

„Tómas Vilberg Valdimarsson, frændi minn, var reyndar aðalrúningsmaðurinn. Ég var að ná í kindurnar og leggja þær fyrir hann en fékk að rýja stórstjörnuna og láta smella af mér mynd. Ég er reyndar ekki vanur rúningsmaður og alls ekki nógu góður. Tómas fór því aðeins yfir þetta hjá mér svo stjarnan liti nógu vel út á eftir,“ segir hann sposkur.

Þeir félagar rúðu þrjú hundruð kindur þennan dag og slógu ekki slöku við. Svavar er íþróttafræðingur og einkaþjálfari og hefur staðið á verðlaunapalli í frjálsum íþróttum og vaxtarrækt. Hann segir þetta þó hafa tekið hressilega á.

„Tómas er þaulvanur og svo eldsnöggur að rýja að ég varð að hafa mig allan við, ná í kindurnar, draga þær til hans og leggja þær á rassinn. Afköstin fara eftir því hve lagningamaðurinn er röskur en rúningsmaðurinn er ekki meira en 35-40 sekúndur með hverja. Þetta var auðvit­að heilmikill hamagangur og ég fann vel fyrir þessu í skrokknum daginn eftir. Við vorum að frá níu um morguninn til átta um kvöldið, með tveimur góðum matarhléum. Ég kóf­svitnaði við þetta,“ segir Svavar.

Mælirðu með þessu sem líkamsrækt?

„Já, já, ef fólk kann að beita sér rétt. Það þarf að hafa bakið beint og nota fæturna, það er ekki hægt að grípa 300 rollur á einum degi, bara einhvern veginn, maður yrði fljótur að slíta eitthvað ef ekki er farið rétt að. Þetta er mikil líkamleg vinna og kemur ekkert á óvart að margir bændur eru slitnir í skrokknum af áratuga átökum,“ segir Svavar.