Meistaraáskorun til ríkisstjórnarinnar Valgerður Árnadóttir skrifar 1. október 2014 09:43 Meistaramánuður hefst nú 1. október og þúsundir íslendinga taka þátt. Fólk setur sér mismunandi markmið, allt frá því að neyta hellisbúafæðis og æfa líkamsrækt daglega yfir í það að lesa fleiri bækur og eyða meiri tíma með fjölskyldunni. Heilu vinahóparnir og vinnustaðirnir taka sig saman og skora á hvor aðra og veita hver öðrum stuðning til að ná settum markmiðum. Að því tilefni vil ég skora á ríkisstjórnina. Hvað tel ég mikilvægustu áskorunina fyrir hana? Jú að lifa eins og við „hin" (almúginn) gerir í einn mánuð!! Miðað við áherslur ríkisstjórnarinnar þá höfum við það öll rosa gott, við búum við gott heilbrigðiskerfi, sómasamleg laun og skortir ekkert. (A.m.k. ekki við sem erum dugleg.) Því vil ég skora á ykkur kæru ráðherrar og forsætisráðherra að lifa eins og við í einn mánuð. Það þýðir það að taka aðeins við lágmarkslaunum, (eða jafnvel millistéttarlaunum, þið vitið þessi sem rétt slefa í skattþrep 2) Með þessum launum þurfið þið að borga af húsnæðislánum eða húsaleigu eins og meðal fjölskylda, borga reikninga og af námslánum, leikskólagjöld, skólamáltíðir, kaupa í matinn og greiða fyrir aðra nauðsynjavöru og þjónustu sem þið kunnið að þurfa á að halda. Í þessum mánuði þurfið þið einnig að afsala ykkur fríðindum ykkar í formi ferðastyrkja, styrkja til gleraugnakaupa, læknis- og líkamsræktarkostnaðar sem þið eruð svo heppin að hafa getað úthlutað ykkur sjálfum með einróma samþykki hvors annars. Leyfum ykkur að eiga hádegismatinn og kaffið sem þið fáið í vinnunni þar sem þið eruð nýgræðingar í þessu og erfitt er einnig að neita ykkur um að þiggja mat í þeim veislum sem ykkur er boðið í vegna vinnu ykkar. Ykkur er að sjálfsögðu velkomið að sækja um húsaleigubætur, íþrótta- og tómstundastyrki eftir því sem við á í ykkar bæjarfélagi og þiggja barnabætur eins og við „hin". Nema úbs! Þið eruð flest í sambúð og makar ykkar því líka flest með einhver laun. Þið fáið því engar bætur vegna þess að þið hafið það svo gott og þarfnist þeirra ekki þótt þið séuð með 2-4 börn á framfæri. Ég vona að börnin þurfi ekki að fara til tannlæknis, eigi ekki afmæli eða að reikningarnir fyrir tómstundum sé á gjalddaga þennan mánuðinn því það er ekki til peningur fyrir slíkt. Þið getið í því tilfelli hafið fjáröflun, selt vinum og vandamönnum klósettpappír og rækjur í tonnatali eða fengið ykkur aukavinnu eins og við "hin". Ekki viljum við að þetta átak ykkar bitni á börnunum. En þó þurfið þið ef þið eruð með heimilishjálp að senda hana í frí, sjálf verðið þið að fara með og sækja börnin í skóla, útbúa nesti, hjálpa til við heimanám, elda mat, þrífa og þvo þvott. Ég ráðlegg ykkur einnig að leggja bílnum, það mun ekki vera nægur peningur fyrir rekstrarkostnaði og bensíni þennan mánuð nema kannski einstaka sunnudagsbíltúr. Svo er líka svo skemmtilegt í strætó, þið getið spjallað við fólkið sem kaus ykkur á leiðinni og fengið enn betri innsýn í líf þeirra. Ég veit að ykkur er annt um heilsuna, en því miður verður það erfitt fyrir ykkur að borða einungis hollan og góðan íslenskan mat, þið munið komast að því að hann er mun dýrari en innflutta matvaran sem fæst í lágvöruverslunum (LÁGmarkslaun= LÁGvöruverslun) og í þeim verslunum er grænmetis- og ávaxtaúrvalið einnig oft mjög lélegt og alls ekki ódýrt þó það sé við það að úldna. En ég veit um hóp sem fer í gámana (Dumpster diving) ég get komið ykkur í samband við þau í lok mánaðar þegar peningurinn er uppurinn, þau vita um alla bestu gámana og eru bara venjulegt fólk sem vill ekki líða þá skömm að fara í matargjafaröð hjá hjálparsamtökum enda hvorki heimilislaus né atvinnulaus, bara venjulegt háskólamenntað fólk með lág laun. Þið munið að það má ekkert svindla og taka upp Visa-kortið, fá sér yfirdrátt eða seilast í sparnaðarreikninginn, því eins og þið munið sjá þá hefur ekki verið til peningur afgangs til að spara svo það er enginn sparnaðarreikningur fyrir hendi hjá "venjulegri fjölskyldu", kreditkortið og yfirdrátturinn er í svo blússandi mínus að venjuleg manneskja fær reglulega kvíðakast og reynir að hugsa ekki um það heldur bara vinna og vinna, því ef maður er duglegur þá á maður að geta borgað þetta allt á endanum, er það ekki? Ég styð ykkur heilshugar í þessu átaki ykkar, ég tel að þið munuð vera margs vísari og fróðari eftir þennan mánuð og að áherslur ykkar munu breytast verulega. Ykkur verður vel tekið í strætisvögnum, lágvöruverslunum og hvert svo sem þessi áskorun leiðir ykkur og þið munuð standa uppi sem sannir meistarar, Áfram ríkisstjórn!! Koma svo.. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Meistaramánuður Valgerður Árnadóttir Mest lesið Hildur Björnsdóttir og bílastæðin í borginni Karólína M. Jónsdóttir Skoðun Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir Skoðun Ég er líka að taka fullan þátt í samfélaginu! Alina Vilhjálmsdóttir Skoðun Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir Skoðun Hvað ef gervigreind gjörbreytir 90 þúsund íslenskum störfum? Lilja Dögg Jónsdóttir Skoðun Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmálann Pétur Marteinsson Skoðun Börn á biðlista eftir að komast á biðlista Auður Gunnarsdóttir Skoðun Börn í Laugardal fá ekki heitan mat í skólanum Jakob Jakobsson Skoðun Pólitísk forgangsröðun í þágu allra Kópavogsbúa Sigurður Kári Harðarsson Skoðun Brandarar á Alþingi og alvarlegar spurningar um undirbúning lagasetningar Benedikt S. Benediktsson Skoðun Skoðun Skoðun Frumbyggjar og frumkvöðlar í jarðhita Hveragerði Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Jónas Guðnason skrifar Skoðun Íþróttabærinn Kópavogur skrifar Skoðun Handrit ofbeldismannsins. Gulldrengir og dómstóll götunnar Hulda Hrund Guðrúnar Sigmundsdóttir,Tanja Mjöll Ísfjörð Magnúsdóttir skrifar Skoðun Viljum við að fatlað fólk sé á vinnumarkaði? Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Rekstrarafgangur á kostnað íbúa - er það árangur? Matthías Bjarnason skrifar Skoðun Mikilvægi kennslu í nýsköpun í háskólum Ólafur Eysteinn Sigurjónsson skrifar Skoðun Hafnarfjörður í gíslingu þéttingarstefnu Reykjavíkur Orri Björnsson skrifar Skoðun Umferðarmál í Urriðaholti – Flótti frá vandanum Vilmar Pétursson skrifar Skoðun Brandarar á Alþingi og alvarlegar spurningar um undirbúning lagasetningar Benedikt S. Benediktsson skrifar Skoðun Hildur Björnsdóttir og bílastæðin í borginni Karólína M. Jónsdóttir skrifar Skoðun Glufur í farsældinni: Helmingur stuðningsnets barns úti í kuldanum Lúðvík Júlíusson skrifar Skoðun Hvað ef gervigreind gjörbreytir 90 þúsund íslenskum störfum? Lilja Dögg Jónsdóttir skrifar Skoðun Öflugt atvinnulíf á Akureyri Ragnar Sverrisson skrifar Skoðun Börn á biðlista eftir að komast á biðlista Auður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Íþróttir, lýðheilsa og forvarnir Kristján Davíð Sigurjónsson skrifar Skoðun Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar Skoðun Tryggjum að Hveragerði verði áfram bær fyrir alla Birgitta Ragnarsdóttir skrifar Skoðun Álftnesingar mæta afgangi Rakel Margrét Viggósdóttir skrifar Skoðun Það kemur ekki til greina að rífa upp samgöngusáttmálann Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Stórasta Árborg í heimi? Guðný Björk Pálmadóttir skrifar Skoðun Blá útivist – sóknarfæri lýðheilsu Jón Pálsson skrifar Skoðun Pólitísk forgangsröðun í þágu allra Kópavogsbúa Sigurður Kári Harðarsson skrifar Skoðun Kerfið sem á að vernda börnin en bregst þeim Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Ég er líka að taka fullan þátt í samfélaginu! Alina Vilhjálmsdóttir skrifar Skoðun Er kennari ógn fyrir að trúa börnum sem segja frá ofbeldi? Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Tveir handteknir vegna stórfelldrar líkamsárásar – One-way ticket í sænsku leiðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Breytt vinnubrögð í mótun geðheilbrigðisþjónustunnar – draumsýn eða veruleiki? Elín Ebba Ásmundsdóttir skrifar Skoðun Að byggja bæ – eða samfélag? Herdís Anna Ingimarsdóttir skrifar Skoðun Hinn þríklofni Jóhann Páll Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Reykjavík er án móttökudeilda, og afleiðingarnar eru komnar í ljós Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar Sjá meira
Meistaramánuður hefst nú 1. október og þúsundir íslendinga taka þátt. Fólk setur sér mismunandi markmið, allt frá því að neyta hellisbúafæðis og æfa líkamsrækt daglega yfir í það að lesa fleiri bækur og eyða meiri tíma með fjölskyldunni. Heilu vinahóparnir og vinnustaðirnir taka sig saman og skora á hvor aðra og veita hver öðrum stuðning til að ná settum markmiðum. Að því tilefni vil ég skora á ríkisstjórnina. Hvað tel ég mikilvægustu áskorunina fyrir hana? Jú að lifa eins og við „hin" (almúginn) gerir í einn mánuð!! Miðað við áherslur ríkisstjórnarinnar þá höfum við það öll rosa gott, við búum við gott heilbrigðiskerfi, sómasamleg laun og skortir ekkert. (A.m.k. ekki við sem erum dugleg.) Því vil ég skora á ykkur kæru ráðherrar og forsætisráðherra að lifa eins og við í einn mánuð. Það þýðir það að taka aðeins við lágmarkslaunum, (eða jafnvel millistéttarlaunum, þið vitið þessi sem rétt slefa í skattþrep 2) Með þessum launum þurfið þið að borga af húsnæðislánum eða húsaleigu eins og meðal fjölskylda, borga reikninga og af námslánum, leikskólagjöld, skólamáltíðir, kaupa í matinn og greiða fyrir aðra nauðsynjavöru og þjónustu sem þið kunnið að þurfa á að halda. Í þessum mánuði þurfið þið einnig að afsala ykkur fríðindum ykkar í formi ferðastyrkja, styrkja til gleraugnakaupa, læknis- og líkamsræktarkostnaðar sem þið eruð svo heppin að hafa getað úthlutað ykkur sjálfum með einróma samþykki hvors annars. Leyfum ykkur að eiga hádegismatinn og kaffið sem þið fáið í vinnunni þar sem þið eruð nýgræðingar í þessu og erfitt er einnig að neita ykkur um að þiggja mat í þeim veislum sem ykkur er boðið í vegna vinnu ykkar. Ykkur er að sjálfsögðu velkomið að sækja um húsaleigubætur, íþrótta- og tómstundastyrki eftir því sem við á í ykkar bæjarfélagi og þiggja barnabætur eins og við „hin". Nema úbs! Þið eruð flest í sambúð og makar ykkar því líka flest með einhver laun. Þið fáið því engar bætur vegna þess að þið hafið það svo gott og þarfnist þeirra ekki þótt þið séuð með 2-4 börn á framfæri. Ég vona að börnin þurfi ekki að fara til tannlæknis, eigi ekki afmæli eða að reikningarnir fyrir tómstundum sé á gjalddaga þennan mánuðinn því það er ekki til peningur fyrir slíkt. Þið getið í því tilfelli hafið fjáröflun, selt vinum og vandamönnum klósettpappír og rækjur í tonnatali eða fengið ykkur aukavinnu eins og við "hin". Ekki viljum við að þetta átak ykkar bitni á börnunum. En þó þurfið þið ef þið eruð með heimilishjálp að senda hana í frí, sjálf verðið þið að fara með og sækja börnin í skóla, útbúa nesti, hjálpa til við heimanám, elda mat, þrífa og þvo þvott. Ég ráðlegg ykkur einnig að leggja bílnum, það mun ekki vera nægur peningur fyrir rekstrarkostnaði og bensíni þennan mánuð nema kannski einstaka sunnudagsbíltúr. Svo er líka svo skemmtilegt í strætó, þið getið spjallað við fólkið sem kaus ykkur á leiðinni og fengið enn betri innsýn í líf þeirra. Ég veit að ykkur er annt um heilsuna, en því miður verður það erfitt fyrir ykkur að borða einungis hollan og góðan íslenskan mat, þið munið komast að því að hann er mun dýrari en innflutta matvaran sem fæst í lágvöruverslunum (LÁGmarkslaun= LÁGvöruverslun) og í þeim verslunum er grænmetis- og ávaxtaúrvalið einnig oft mjög lélegt og alls ekki ódýrt þó það sé við það að úldna. En ég veit um hóp sem fer í gámana (Dumpster diving) ég get komið ykkur í samband við þau í lok mánaðar þegar peningurinn er uppurinn, þau vita um alla bestu gámana og eru bara venjulegt fólk sem vill ekki líða þá skömm að fara í matargjafaröð hjá hjálparsamtökum enda hvorki heimilislaus né atvinnulaus, bara venjulegt háskólamenntað fólk með lág laun. Þið munið að það má ekkert svindla og taka upp Visa-kortið, fá sér yfirdrátt eða seilast í sparnaðarreikninginn, því eins og þið munið sjá þá hefur ekki verið til peningur afgangs til að spara svo það er enginn sparnaðarreikningur fyrir hendi hjá "venjulegri fjölskyldu", kreditkortið og yfirdrátturinn er í svo blússandi mínus að venjuleg manneskja fær reglulega kvíðakast og reynir að hugsa ekki um það heldur bara vinna og vinna, því ef maður er duglegur þá á maður að geta borgað þetta allt á endanum, er það ekki? Ég styð ykkur heilshugar í þessu átaki ykkar, ég tel að þið munuð vera margs vísari og fróðari eftir þennan mánuð og að áherslur ykkar munu breytast verulega. Ykkur verður vel tekið í strætisvögnum, lágvöruverslunum og hvert svo sem þessi áskorun leiðir ykkur og þið munuð standa uppi sem sannir meistarar, Áfram ríkisstjórn!! Koma svo..
Brandarar á Alþingi og alvarlegar spurningar um undirbúning lagasetningar Benedikt S. Benediktsson Skoðun
Skoðun Frumbyggjar og frumkvöðlar í jarðhita Hveragerði Dagný Sif Sigurbjörnsdóttir,Jónas Guðnason skrifar
Skoðun Handrit ofbeldismannsins. Gulldrengir og dómstóll götunnar Hulda Hrund Guðrúnar Sigmundsdóttir,Tanja Mjöll Ísfjörð Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Brandarar á Alþingi og alvarlegar spurningar um undirbúning lagasetningar Benedikt S. Benediktsson skrifar
Skoðun Reykjavíkurborg og ábyrgðin sem hún forðast Kári Sigurðsson,Sólveig Anna Jónsdóttir skrifar
Skoðun Tveir handteknir vegna stórfelldrar líkamsárásar – One-way ticket í sænsku leiðina Davíð Bergmann skrifar
Skoðun Breytt vinnubrögð í mótun geðheilbrigðisþjónustunnar – draumsýn eða veruleiki? Elín Ebba Ásmundsdóttir skrifar
Skoðun Reykjavík er án móttökudeilda, og afleiðingarnar eru komnar í ljós Sóldís Birta Reynisdóttir skrifar
Brandarar á Alþingi og alvarlegar spurningar um undirbúning lagasetningar Benedikt S. Benediktsson Skoðun