Hressandi kreppa Þórhildur Elín Elínardóttir skrifar 30. apríl 2008 00:01 Þótt samúð með vörubílstjórum hafi runnið út í sandinn fer ekki hjá því ópin um eldsneytishækkun hafi orðið bensín á dýrtíðarhræðsluna. Sniðugt, ekki satt? Hroðaleg verðbólga ekki lengur bara bráðum heldur núna. Kennarar semja hægt og hljótt um frekar vel heppnaða launahækkun þótt enginn myndi eftir því að þeir ættu í kjarabaráttu. Og á eftir fylgir svo skriðan. Allskyns upphrópanir af ýmsum toga um yfirvofandi verðhækkanir á því sem við þurfum og verðlækkanir á því sem við eigum ýfa enn frekar upp framfærsluóttann sem allar kynslóðir á undan okkur þekktu mætavel. Áður fyrr kallaði hann á forsjálni og aðhaldssemi sem á okkar tímum heitir trúlega mótvægisaðgerðir. Það er sumsé hefð fyrir sparnaði undir ýmsum nöfnum. Skynsamt og vel gefið fólk er fyrir löngu byrjað að leggja fyrir eftir flóknum kerfum. Smá inn á höfuðstól húsnæðislánsins, prósentur af brúttótekjum inn á hina og þessa reikninga. Einn fyrir óvæntum útgjöldum, annan fyrir sumarfríið og þriðja fyrir blessuð börnin. Við hin rönkum við okkur þegar allt er komið í óefni. Vegna þess að ég er einföld sál gerðist það svona: Fiskurinn sem ég dró úr frystinum um morguninn (fékk smá forsjálni í arf) til að elda um kvöldið var keyptur í lágvöruverðsverslun (aðhaldssemin, sjáið til) og sérstaklega merktur stórum fjölskyldum. Magninnkaup henta vel þar sem mörg átvögl eru samankomin. Síðdegis innihélt pokinn hinsvegar ekki lengur kíló af ýsuflökum heldur bara 680 grömm samkvæmt vísindalegri vigtun á eldhúsborðinu og fullt af vatni. Framleiðandinn hafði á lúmskan hátt lagt sig fram um að svindla á okkur öllum. Gamli námsmaðurinn lifnaði úr dáinu á staðnum. Sá sem kreisti hverja krónu þar til hún skrækti, notaði öll sparnaðarráðin og fann sjálfur upp ný. Sá sem fór aldrei í verslun nema brýna nauðsyn bæri til nema ef búðin ætti afmæli og byði upp á grillaðar pylsur. Gleymdi veskinu heima. Fékk sér morgunkaffið í bankanum, bauð sér í mat til foreldranna, tók slátur og strætó, stoppaði í sokkana og verslaði í Góða hirðinum. Fair-trade latte, iPod, laptop og hugsunarlaust spreð er liðin tíð. Mótvægisaðgerðir heimilisins hafa gengið í endurnýjun lífdaga. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórhildur Elín Elínardóttir Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen Skoðun
Þótt samúð með vörubílstjórum hafi runnið út í sandinn fer ekki hjá því ópin um eldsneytishækkun hafi orðið bensín á dýrtíðarhræðsluna. Sniðugt, ekki satt? Hroðaleg verðbólga ekki lengur bara bráðum heldur núna. Kennarar semja hægt og hljótt um frekar vel heppnaða launahækkun þótt enginn myndi eftir því að þeir ættu í kjarabaráttu. Og á eftir fylgir svo skriðan. Allskyns upphrópanir af ýmsum toga um yfirvofandi verðhækkanir á því sem við þurfum og verðlækkanir á því sem við eigum ýfa enn frekar upp framfærsluóttann sem allar kynslóðir á undan okkur þekktu mætavel. Áður fyrr kallaði hann á forsjálni og aðhaldssemi sem á okkar tímum heitir trúlega mótvægisaðgerðir. Það er sumsé hefð fyrir sparnaði undir ýmsum nöfnum. Skynsamt og vel gefið fólk er fyrir löngu byrjað að leggja fyrir eftir flóknum kerfum. Smá inn á höfuðstól húsnæðislánsins, prósentur af brúttótekjum inn á hina og þessa reikninga. Einn fyrir óvæntum útgjöldum, annan fyrir sumarfríið og þriðja fyrir blessuð börnin. Við hin rönkum við okkur þegar allt er komið í óefni. Vegna þess að ég er einföld sál gerðist það svona: Fiskurinn sem ég dró úr frystinum um morguninn (fékk smá forsjálni í arf) til að elda um kvöldið var keyptur í lágvöruverðsverslun (aðhaldssemin, sjáið til) og sérstaklega merktur stórum fjölskyldum. Magninnkaup henta vel þar sem mörg átvögl eru samankomin. Síðdegis innihélt pokinn hinsvegar ekki lengur kíló af ýsuflökum heldur bara 680 grömm samkvæmt vísindalegri vigtun á eldhúsborðinu og fullt af vatni. Framleiðandinn hafði á lúmskan hátt lagt sig fram um að svindla á okkur öllum. Gamli námsmaðurinn lifnaði úr dáinu á staðnum. Sá sem kreisti hverja krónu þar til hún skrækti, notaði öll sparnaðarráðin og fann sjálfur upp ný. Sá sem fór aldrei í verslun nema brýna nauðsyn bæri til nema ef búðin ætti afmæli og byði upp á grillaðar pylsur. Gleymdi veskinu heima. Fékk sér morgunkaffið í bankanum, bauð sér í mat til foreldranna, tók slátur og strætó, stoppaði í sokkana og verslaði í Góða hirðinum. Fair-trade latte, iPod, laptop og hugsunarlaust spreð er liðin tíð. Mótvægisaðgerðir heimilisins hafa gengið í endurnýjun lífdaga.
Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson Skoðun
Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson Skoðun