Landsbyggðarpakkið Þórgunnur Oddsdóttir skrifar 14. mars 2008 03:00 Ég er frá þessum stað þarna sem heitir „úti á landi". Sjálf áttaði ég mig alls ekki á því fyrr en ég flutti til Reykjavíkur. Allt þetta tal um „úti á landi" er nefnilega ekki mjög algengt úti á landi. Kannski kemur það sumum á óvart en til eru aðrir bæir á Íslandi en þessir á höfuðborgarsvæðinu. Þess vegna leiðist mér sú tilhneiging að skipta landsmönnum öllum í tvo hópa - höfuðborgarbúa og landsbyggðarfólk. Engu virðist skipta hvort viðkomandi er frá Ísafirði eða Möðrudal á Fjöllum - hann er einfaldlega „utan af landi" og fellur þar með að staðalímynd hins dæmigerða landsbyggðarmanns (sem stundum sjást myndir af í bókum fyrir ferðamenn og Gísli Einarsson sjónvarpsmaður talar við í þættinum Út og suður). Þetta er undarleg einföldun. „Ég þarf að skreppa út á land um helgina," segir fólk eins og það sé algjört aukaatriði hvert ferðinni er heitið. Minnir einna helst á alhæfingarnar um útlendingana þar sem allir austur-evrópskir verkamenn eru Pólverjar sama frá hvaða landi þeir koma. Kannski er landsbyggðin bara of framandi staður enda skelfilega langt að fara þangað. Leiðin frá Akureyri til Reykjavíkur er til dæmis bara skottúr ef Akureyringurinn þarf að skreppa suður en breytist í heljarinnar langferð sé Reykvíkingar að kíkja norður. Meira að segja fólk sem býr á Akranesi og ekur til vinnu í Reykjavík daglega fær sjaldan heimsóknir. Það er svo langt að fara. Í kvöld keppa Menntaskólinn á Akureyri og Menntaskólinn í Reykjavík til úrslita í Gettu betur. MR-ingar þurfa aðeins að gera sér ferð í Smáralindina til þess að fylgjast með keppninni. MA-ingar tóku sér frí frá skóla í dag til þess að sitja í rútu. Þeir eru vanir slíkum ferðalögum, þetta er þriðja Reykjavíkurferð dyggustu stuðningsmannanna á innan við mánuði vegna Gettu betur og Morfís. Rútureikningar eru stór liður í útgjöldum nemendafélaga á landsbyggðinni meðan það heyrir til tíðinda ef menntskælingar á höfuðborgarsvæðinu þurfa að gera sér ferð út á land. Ég efast um að þeir létu bjóða sér margar rútuferðir til Akureyrar í sama mánuðinum. Er það ekki margra tíma akstur? Kannski er bara einfaldara að landsbyggðarpakkið komi í bæinn. Það lætur ferðalög og rútukostnað ekki á sig fá enda er það alkunna að fólkið úti á landi er harðara af sér en þeir sem aldir eru upp í sollinum syðra. Ekki ólíkt Pólverjunum. Þetta er harðduglegt fólk. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórgunnur Oddsdóttir Mest lesið Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun
Ég er frá þessum stað þarna sem heitir „úti á landi". Sjálf áttaði ég mig alls ekki á því fyrr en ég flutti til Reykjavíkur. Allt þetta tal um „úti á landi" er nefnilega ekki mjög algengt úti á landi. Kannski kemur það sumum á óvart en til eru aðrir bæir á Íslandi en þessir á höfuðborgarsvæðinu. Þess vegna leiðist mér sú tilhneiging að skipta landsmönnum öllum í tvo hópa - höfuðborgarbúa og landsbyggðarfólk. Engu virðist skipta hvort viðkomandi er frá Ísafirði eða Möðrudal á Fjöllum - hann er einfaldlega „utan af landi" og fellur þar með að staðalímynd hins dæmigerða landsbyggðarmanns (sem stundum sjást myndir af í bókum fyrir ferðamenn og Gísli Einarsson sjónvarpsmaður talar við í þættinum Út og suður). Þetta er undarleg einföldun. „Ég þarf að skreppa út á land um helgina," segir fólk eins og það sé algjört aukaatriði hvert ferðinni er heitið. Minnir einna helst á alhæfingarnar um útlendingana þar sem allir austur-evrópskir verkamenn eru Pólverjar sama frá hvaða landi þeir koma. Kannski er landsbyggðin bara of framandi staður enda skelfilega langt að fara þangað. Leiðin frá Akureyri til Reykjavíkur er til dæmis bara skottúr ef Akureyringurinn þarf að skreppa suður en breytist í heljarinnar langferð sé Reykvíkingar að kíkja norður. Meira að segja fólk sem býr á Akranesi og ekur til vinnu í Reykjavík daglega fær sjaldan heimsóknir. Það er svo langt að fara. Í kvöld keppa Menntaskólinn á Akureyri og Menntaskólinn í Reykjavík til úrslita í Gettu betur. MR-ingar þurfa aðeins að gera sér ferð í Smáralindina til þess að fylgjast með keppninni. MA-ingar tóku sér frí frá skóla í dag til þess að sitja í rútu. Þeir eru vanir slíkum ferðalögum, þetta er þriðja Reykjavíkurferð dyggustu stuðningsmannanna á innan við mánuði vegna Gettu betur og Morfís. Rútureikningar eru stór liður í útgjöldum nemendafélaga á landsbyggðinni meðan það heyrir til tíðinda ef menntskælingar á höfuðborgarsvæðinu þurfa að gera sér ferð út á land. Ég efast um að þeir létu bjóða sér margar rútuferðir til Akureyrar í sama mánuðinum. Er það ekki margra tíma akstur? Kannski er bara einfaldara að landsbyggðarpakkið komi í bæinn. Það lætur ferðalög og rútukostnað ekki á sig fá enda er það alkunna að fólkið úti á landi er harðara af sér en þeir sem aldir eru upp í sollinum syðra. Ekki ólíkt Pólverjunum. Þetta er harðduglegt fólk.