Soðinn laukur

Kristján Hjálmarsson hefur áhyggjur af heimilisbókhaldinu



Það er dýrt að lifa. Samkvæmt viðmiðunarneyslu Ráðgjafarstofu heimilanna er framfærslukostnaður einstaklings 36.400 krónur á mánuði, þar af er matur 28.300. Samkvæmt sömu tölum er framfærslukostnaður hjóna 60.400 á mánuði og ef þau eiga eitt barn bætast 20 þúsund krónur við. Ef um bleiubarn er að ræða bætist tæpur fimm þúsund kall við og ef hjónin eða einstaklingurinn eiga bíl bætast rúmar 22 þúsund krónur við. Ég veit ekki hvort þetta er fullkomið viðmiðunarkerfi hjá Ráðgjafarstofunni en það er byggt að norrænni fyrirmynd.

Matarverð á Íslandi er heldur hátt miðað við önnur Norðurlönd, jafnvel þótt Bónus bjóði betur. Í vikulegum búðarferðum mínum síðustu ár hef ég komist að því að bestu kaupin felast í lauk. Fyrir nokkru var hægt að fá lauk gefins, sennilega vegna offramleiðslu, en í dag kostar hinn sæmilegasti laukur um fimm krónur út úr búð. Það er ekki mikið.

Til að spara útgjöld heimilisins hef ég ákveðið að næstu mánuði muni ég bjóða fjölskyldunni upp á lauk í öll mál, nema á morgnana, enda er morgunmaturinn mikilvægasta máltíð dagsins.

Það verður líklega erfitt að kúpla sig út úr kjöt- og fiskáti yfir í laukinn. En það verður bara til að byrja með. Ég bind vonir mínar við að áður en mánuðurinn er úti verði fjölskyldan farin að átta sig á gæðum lauksins. Ég þarf bara að telja henni trú um það. Laukur er ekki vondur! Laukur er hollur og góður!

Það besta við laukinn er að það er hægt að matreiða hann á ýmsa vegu; steikja, grilla og jafnvel baka. Ég held líka að það sé fátt sem jafnist á við soðinn lauk. Seinna gæti ég gefið út matreiðslubók. Hún á að heita Lystisemdir lauksins og á eftir að seljast vel.