Þjóðaratkvæðagreiðslan kostar röskar 200 milljónir

Þjóðaratkvæðagreiðslan kostar líklega röskar 200 milljónir króna og gæti í fyrsta lagi farið fram um miðjan febrúar.

Þótt aldrei í lýðveldissögunni hafi þjóðaratkvæðagreiðsla verið haldin á Íslandi er framkvæmdin sem slík ekki ýkja flókin. Fram í febrúar þarf stjórnsýslan sitthvað að gera til að undirbúa atkvæðagreiðsluna. Það þarf að útbúa kjörskrá, semja spurninguna, prenta þessa um það bil 230 þúsund kjörseðla. Svo þurfa embættismenn líklega að standa fyrir víðtækri kynningu á Icesave málinu, og senda öllum heimilum í landinu sérprentað blað þar sem reifuð eru helstu rök með og á móti lögunum.

Umfangið er það sama og í þingkosningum og jafnmargir kjörstaðir. Kostnaðurinn er talinn um 200 milljónir. Engin lög eru til í landinu um þjóðaratkvæðagreiðslur og þeir sem fréttastofa ræddi við í dag telja að Alþingi þurfi nú í hvelli að setja slík lög, en tvö frumvörp liggja fyrir Alþingi, annað stjórnarfrumvarp.


„Það er löngu tímabært, og hefði reyndar átt að gera strax eftir synjunina 2004, að löggjafinn tæki sig á og kæmi þessu máli í farveg," segir Björg Thorarensen, forseti lagadeildar Háskóla Íslands.

Meðan engin lög eru til - er ekki vitað hvort sett verði skilyrði um að tiltekinn fjölda kjósenda þurfi til að atkvæðagreiðslan verði gild. Björg telur þó skýrt að ekki þurfi aukinn meirihluta til að hafna eða samþykkja lögin.

„Almenna reglan gildir. Meirihluti greiddra atkvæða ræður niðurstöðu og það er síðan undir þjóðinni komið að mæta á kjörstað og taka afstöðu," segir Björg.