Tillaga um sátt í flugvallarmálinu Álfheiður Ingadóttir skrifar 7. september 2013 06:00 Eitthvað hefur félagi minn Ögmundur Jónasson misskilið umræðuna um Reykjavíkurflugvöll. Hún er ekki bara svarthvít eins og hann vill vera láta og engin ástæða til að ætla að menn gangi erinda byggingabransans eða flugbransans þótt þeir taki afstöðu í málinu. Ég hef lengi verið talsmaður þess að takmarka flug um Reykjavíkurflugvöll og ef ekki dugir að ná sátt um það að láta hann þá víkja. Ég tel hins vegar að málið snúist ekki bara um peninga, um fjölda atvinnutækifæra, um tímann sem menn þurfa að nota til að fara á milli staða eða um lóðir sem hagkvæmt er að byggja á eða ekki hagkvæmt. Ég tel að málið snúist um öryggi flugsins annars vegar og öryggi byggðarinnar hins vegar. Áhætta vegna Reykjavíkurflugvallar fer mikið eftir aðstæðum og öryggisbúnaði en áhættan er þó einkum háð því hversu mikil flugumferðin er. Ef ég man rétt má reikna með að slys eða alvarlegt óhapp verði á Reykjavíkurflugvelli á um ellefu ára fresti, miðað við umferðina 1990. Og það er allnokkur áhætta, eins og dæmin því miður sanna, hvað sem byggingarlandi eða tilfinningum til flugflotans líður. Margt hefur verið gert til að draga úr áhættu á Reykjavíkurflugvelli. Þannig hefur millilandaflug verið flutt frá höfuðborginni (nema til Grænlands og Færeyja), ferjuflugi að mestu úthýst og dregið úr kennslu- og æfingaflugi. Þá hefur umferð um NA/SV-braut verið takmörkuð og næturflug bannað. Aðflugs- og fráflugsleiðir hafa verið skilgreindar og öryggisbúnaður bættur. Allt er þetta til bóta en betur má ef duga skal. Margir, þ.m.t. meirihluti borgarbúa og flestir borgarfulltrúar, telja rétt að flytja flugið úr Vatnsmýrinni en aðrir vilja engu breyta. Þar fara fremst í flokki flugmálayfirvöld fyrr og nú og íbúar á landsbyggðinni sem vilja ekki missa flugvöllinn. Um áratugaskeið hefur átakalínan legið þarna og hvorugur hópurinn verið tilbúinn til að hlusta á hinn. Í millitíðinni ákvað Reykjavíkurborg að láta N/S-brautina víkja fyrir lok skipulagstímabilsins sem er 2016, en aðrar flugbrautir og allur flugrekstur fari í burtu síðar. Flugvöllurinn var skipulagður út af kortum borgarinnar og nú er hafin hörð barátta um að koma honum óbreyttum inn á þau aftur. Greinilegt er að þeir sem hafa skrifað undir áskorun í flugvallarmálinu að undanförnu hafa aðallega óttast að sjúkrafluginu yrði lokað. Með þeirri tillögu sem hér er kynnt verður það ekki gert.Þriðji kosturinn Því það er til þriðji kosturinn, sem reyndar hefur oft verið bent á, m.a. í vinnu áhættumatsnefndar sem skilaði af sér 1991 og ég var formaður fyrir. Skýrsla nefndarinnar nefndist „Sambýli flugs og byggðar“ en þar voru dregnar saman tölulegar upplýsingar um alla þætti flugumferðarinnar og áhrif flugsins á atvinnulíf og þjónustu í höfuðborginni, sem og þá áhættu sem fylgir flugvellinum fyrir byggð og íbúa borgarinnar. Þriðja leiðin er sú að takmarka flugumferð við eina flugbraut í svipaðri legu og núverandi A/V-braut og heimila aðeins áætlunarflug og þjónustuflug um Reykjavíkurflugvöll. N/S-brautinni yrði lokað en um hana fer nú meirihluti flugumferðarinnar með tilheyrandi lágflugi yfir miðborginni þar sem höfuðstöðvar stjórnsýslu og fjármálalífs eru staðsettar. NA/SV-braut yrði einnig lokað en hún er langstysta braut vallarins, aðeins notuð við mjög erfið veðurskilyrði og aðflug að henni hættulega nálægt byggingum Landspítalans. Eftir stæði þá aðeins A/V-brautin sem nú liggur milli Öskjuhlíðar og Suðurgötu í Skerjafirði. Öskjuhlíðin er hindrun í flugi að og frá þessari braut eins og menn þekkja af umræðu um hæð trjágróðurs þar. Því þarf að sveigja flugbrautina til norðurs næst Öskjuhlíðinni og lengja hana í sjó fram í Skerjafirði. Suðurgatan yrði lögð í stokk undir flugbrautina og blindflugsbúnaði og alvöru flugstöð og þjónustumiðstöð komið fyrir við þessa nýju flugbraut. Þessi leið er ekki ókeypis en einn af mörgum kostum hennar er þó að hún er ódýrari en aðrir kostir. Bent hefur verið á að með einni braut á Reykjavíkurflugvelli myndi nýtingin aðeins minnka um 5%: úr 97% í 92%. Það er ásættanlegt að mínu mati. Reykjavíkurflugvöllur gæti áfram þjónað því sem allir kalla eftir: Öryggi flugs og byggðar, sjúkraflugi og þjónustuflugi Landhelgisgæslunnar og öllu áætlunarflugi innanlands. Einkaþotur, æfinga- og kennsluflug, ferjuflug, herflug, flugsýningar og millilandaflug yrði hins vegar flutt frá Reykjavík og ágætis svæði opnaðist til bygginga á núverandi flugvallarsvæði. Hér er kynnt tillaga um sátt og ég tel að ná þurfi sátt um Reykjavíkurflugvöll. Ég held að það sé hægt og skora á menn í báðum hópum að líta á þennan valkost í alvöru í stað þess að skunda í skotgrafirnar eina ferðina enn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Sjá meira
Eitthvað hefur félagi minn Ögmundur Jónasson misskilið umræðuna um Reykjavíkurflugvöll. Hún er ekki bara svarthvít eins og hann vill vera láta og engin ástæða til að ætla að menn gangi erinda byggingabransans eða flugbransans þótt þeir taki afstöðu í málinu. Ég hef lengi verið talsmaður þess að takmarka flug um Reykjavíkurflugvöll og ef ekki dugir að ná sátt um það að láta hann þá víkja. Ég tel hins vegar að málið snúist ekki bara um peninga, um fjölda atvinnutækifæra, um tímann sem menn þurfa að nota til að fara á milli staða eða um lóðir sem hagkvæmt er að byggja á eða ekki hagkvæmt. Ég tel að málið snúist um öryggi flugsins annars vegar og öryggi byggðarinnar hins vegar. Áhætta vegna Reykjavíkurflugvallar fer mikið eftir aðstæðum og öryggisbúnaði en áhættan er þó einkum háð því hversu mikil flugumferðin er. Ef ég man rétt má reikna með að slys eða alvarlegt óhapp verði á Reykjavíkurflugvelli á um ellefu ára fresti, miðað við umferðina 1990. Og það er allnokkur áhætta, eins og dæmin því miður sanna, hvað sem byggingarlandi eða tilfinningum til flugflotans líður. Margt hefur verið gert til að draga úr áhættu á Reykjavíkurflugvelli. Þannig hefur millilandaflug verið flutt frá höfuðborginni (nema til Grænlands og Færeyja), ferjuflugi að mestu úthýst og dregið úr kennslu- og æfingaflugi. Þá hefur umferð um NA/SV-braut verið takmörkuð og næturflug bannað. Aðflugs- og fráflugsleiðir hafa verið skilgreindar og öryggisbúnaður bættur. Allt er þetta til bóta en betur má ef duga skal. Margir, þ.m.t. meirihluti borgarbúa og flestir borgarfulltrúar, telja rétt að flytja flugið úr Vatnsmýrinni en aðrir vilja engu breyta. Þar fara fremst í flokki flugmálayfirvöld fyrr og nú og íbúar á landsbyggðinni sem vilja ekki missa flugvöllinn. Um áratugaskeið hefur átakalínan legið þarna og hvorugur hópurinn verið tilbúinn til að hlusta á hinn. Í millitíðinni ákvað Reykjavíkurborg að láta N/S-brautina víkja fyrir lok skipulagstímabilsins sem er 2016, en aðrar flugbrautir og allur flugrekstur fari í burtu síðar. Flugvöllurinn var skipulagður út af kortum borgarinnar og nú er hafin hörð barátta um að koma honum óbreyttum inn á þau aftur. Greinilegt er að þeir sem hafa skrifað undir áskorun í flugvallarmálinu að undanförnu hafa aðallega óttast að sjúkrafluginu yrði lokað. Með þeirri tillögu sem hér er kynnt verður það ekki gert.Þriðji kosturinn Því það er til þriðji kosturinn, sem reyndar hefur oft verið bent á, m.a. í vinnu áhættumatsnefndar sem skilaði af sér 1991 og ég var formaður fyrir. Skýrsla nefndarinnar nefndist „Sambýli flugs og byggðar“ en þar voru dregnar saman tölulegar upplýsingar um alla þætti flugumferðarinnar og áhrif flugsins á atvinnulíf og þjónustu í höfuðborginni, sem og þá áhættu sem fylgir flugvellinum fyrir byggð og íbúa borgarinnar. Þriðja leiðin er sú að takmarka flugumferð við eina flugbraut í svipaðri legu og núverandi A/V-braut og heimila aðeins áætlunarflug og þjónustuflug um Reykjavíkurflugvöll. N/S-brautinni yrði lokað en um hana fer nú meirihluti flugumferðarinnar með tilheyrandi lágflugi yfir miðborginni þar sem höfuðstöðvar stjórnsýslu og fjármálalífs eru staðsettar. NA/SV-braut yrði einnig lokað en hún er langstysta braut vallarins, aðeins notuð við mjög erfið veðurskilyrði og aðflug að henni hættulega nálægt byggingum Landspítalans. Eftir stæði þá aðeins A/V-brautin sem nú liggur milli Öskjuhlíðar og Suðurgötu í Skerjafirði. Öskjuhlíðin er hindrun í flugi að og frá þessari braut eins og menn þekkja af umræðu um hæð trjágróðurs þar. Því þarf að sveigja flugbrautina til norðurs næst Öskjuhlíðinni og lengja hana í sjó fram í Skerjafirði. Suðurgatan yrði lögð í stokk undir flugbrautina og blindflugsbúnaði og alvöru flugstöð og þjónustumiðstöð komið fyrir við þessa nýju flugbraut. Þessi leið er ekki ókeypis en einn af mörgum kostum hennar er þó að hún er ódýrari en aðrir kostir. Bent hefur verið á að með einni braut á Reykjavíkurflugvelli myndi nýtingin aðeins minnka um 5%: úr 97% í 92%. Það er ásættanlegt að mínu mati. Reykjavíkurflugvöllur gæti áfram þjónað því sem allir kalla eftir: Öryggi flugs og byggðar, sjúkraflugi og þjónustuflugi Landhelgisgæslunnar og öllu áætlunarflugi innanlands. Einkaþotur, æfinga- og kennsluflug, ferjuflug, herflug, flugsýningar og millilandaflug yrði hins vegar flutt frá Reykjavík og ágætis svæði opnaðist til bygginga á núverandi flugvallarsvæði. Hér er kynnt tillaga um sátt og ég tel að ná þurfi sátt um Reykjavíkurflugvöll. Ég held að það sé hægt og skora á menn í báðum hópum að líta á þennan valkost í alvöru í stað þess að skunda í skotgrafirnar eina ferðina enn.
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar