Viðskipti innlent

Fyrrverandi landsliðsmaður í handbolta ákærður fyrir brot á gjaldeyrislögum

Jón Hákon Halldórsson skrifar
Markús Máni Michaelsson hefur verið ákærður fyrir umsvifamikil brot á lögum um gjaldeyrisviðskipti.
Markús Máni Michaelsson hefur verið ákærður fyrir umsvifamikil brot á lögum um gjaldeyrisviðskipti.
Markús Máni Michaelsson, fyrrverandi landsliðsmaður í handbolta, er á meðal fjögurra manna sem ákærðir hafa verið fyrir umsvifamikil brot á gjaldeyrislögum sem framin voru á árinu 2009. Mennirnir áttu viðskipti með gjaldeyri fyrir um fjórtán milljarða króna á átta mánaða tímabili.

Auk Markúsar Mána eru þeir Karl Löve Jóhannsson, Gísli Reynisson og Ólafur Sigmundsson ákærðir. Í ákærunni segir að þeir hafi allir haft þekkingu og reynslu af gjaldeyrisviðskiptum, einnig eftir að fjármagnshöft voru sett á eftir að gengi íslensku krónunnar hrundið árið 2008.

Fjórmenningarnir eru ákærðir fyrir að hafa keypt íslenskar krónur á markaði utan Íslands, svokölluðum aflandsmarkaði, og flytja þær inn til landsins þar sem mun meira fæst fyrir krónurnar. Þetta gerðu þeir þrátt fyrir að fáeinum mánuðum áður hefðu íslensk stjórnvöld og Seðlabankinn sett reglur um höft á fjármagnsflutningum til þess að hindra frekara hrun íslensku krónunnar.

Í ákærunni segir að umrædd gjaldeyrisviðskipti nemi alls um 14,3 milljörðum íslenskra króna og varði 748 peningamillifærslur. Þar sem brot á lögunum um gjaldeyrisviðskipti urðu ekki refsiverð fyrr en sumarið 2009, telst einungis um tveir þriðju hluti brotanna refsiverður verknaður. Heildarávinningur ákærðu af viðskiptunum munu hafa numið að minnsta kosti 656 milljónum króna og segir í ákærunni að sakargögn bendi ekki til annars en að ávinningur hafi skipst eða átt að skiptast jafnt á millli hinna ákærðu. Því hafi hver átt að fá í sinn hlut 164 milljónir króna.

Í ákærunni segir að óvíst sé, að stærstu leyti, um afdrif þess ávinnings sem ákærðu hafi haft af háttsemi sinni. Fyrirliggjandi sakargögn bendi ekki til þess að ávinningurinn hafi að verulegu marki verið fluttur til Íslands. Þau sýni jafnframt að ákærðu hafi að minnst kosti gert ráðstafanir til þess að láta ávinninginn renna til aflandsfélags eða aflandsfélaga í endanlegri eigu og undir raunverulegri stjórn þeirra. Meðal annars hafi sakborningar í þessu skyni látið stofna félag á Kýpur.






Fleiri fréttir

Sjá meira


×