Jóhann segist hafa verið í mestu makindum að njóta tónlistarinnar á hátíðinni þegar fólk tók að vinda sér upp að honum og væna hann um að vera að fylgjast með sér. Hann hafi komið algjörlega af fjöllum enda sjálfur óbreyttur gestur á tónlistarhátíðinni.
Alls hafi hann fjórum sinnum þurft að svara spurningum frá ásakandi tónlistargestum áður en hann hafi labbað úr þvögunni og tyllt sér á nærliggjandi bekk. „Þá gekk upp að mér strákur og hreytti í mig: „Ertu lögga?“ Þegar ég neitaði því og spurði hvers vegna hann héldi það sagði strákurinn að honum hafi verið sagt það,“ segir Jóhann.
Áreitið ágerðist eftir því sem leið á kvöldið og segir Jóhann að það hafi endað með því að kærustupar króaði hann úti í horni, „með ofbeldisfullum töktum“ og látið hann heyra það fyrir að vera óeinkennisklæddur lögreglumaður sem hann kannaðist ekkert við.
Þegar þar var komið við sögu segist Jóhann hafa verið orðinn mjög smeykur og ákveðið að yfirgefa tónleikasvæðið enda hafi hann ekki talið sig lengur öruggan.
„Mér leið eiginlega í fyrsta skipti eins og ég væri sætasta stelpan í bænum. Ég veit ekki hvernig er best að koma því í orð en ég var bara í sannleika sagt mjög hræddur,“ segir Jóhann og þakkar fyrir að hafa verið allsgáður
Jóhann spyr sig hvernig svo margir mismunandi gestir tónlistarhátíðarinnar skuli hafa haldið að hann væri í dulargervi á hátíðinni. Tónleikasvæðið sé mjög stórt og sama hvert á svæðinu hann hafi farið hafi alltaf einhver hnippt í hann og grunað hann um græsku. Jóhann telur að myndum af sér hljóti að hafa verið dreift á netinu meðal tónleikagesta sem hann segir töluvert meðvitaða um borgaraleg réttindi sín á útihátíðum sem þessum í kjölfar herferðar Snarrótarinnar.
„Það kemur eiginlega fátt annað til greina enda var alltaf einhver, sama hvar ég var á tónleikasvæðinu, sem sagði mig vera óeinkennisklæddan lögreglumann og var handvisst um að þekkja mig,“ segir Jóhann.
Hann ætlar þó ekki að láta upplifun næturinnar á sig frá heldur mæta ótrauður á hátíðina seinni partinn til að sjá Charles Bradley og goðsagnakenndu reggíhljómsveitina The Wailers.
„Ég ætla að taka strákinn minn, fimm ára, með mér á eftir og ég vona bara að ég þurfi ekki að óttast eitthvað samskonar áreiti á eftir – sonar míns vegna,“ segir Jóhann Haukur Gunnarsson.


